آتلیه کودک | آتلیه نوزاد | آتلیه بارداری

آموزش عکاسی از مراسم عروسی – راهنمای تکنیکی

 به یک آموزش جامع برای عکاسی از مراسم عروسی نیاز دارید؟ این مقاله برای شماست. در اینجا ما با معرفی تجهیزات مناسب عکاسی از مراسم عروسی شروع کرده، سپس به تنظیمات دوربین، نوردهی، تکنیک های عکاسی، ژست دهی و ترکیب بندی می پردازیم. در ادامه این آموزش عکاسی از مراسم عروسی با ما همراه شوید.

گرفتن عکس های خوب از یک مراسم عروسی مستلزم داشتن مسئولیت زیاد و مهارت جدی در عکاسی است. در این ژانر فرعی عکاسی پرتره، همانند عکاسی خبری سطح بالا، اجازه اشتباه کردن ندارید. هیچ جایی برای نوردهی های اشتباه و تصاویر خارج از فوکوس وجود ندارد، چون هیچ شانس دومی برای ثبت یک لحظه خاص وجود ندارد.

با وجود این حقایق ترسناک، عکاسی از مراسم عروسی می تواند یک تجربه بسیار ارزشمند برای عکاس باشد. این کار عناصر و سبک های مختلف موجود در ژانرهای دیگر، مانند عکاسی پرتره، منظره و مستند را گرد هم می آورد.

برای این که بتوانید تحت چنین فشاری کار خود را به بهترین شکل انجام دهید، بسیار مهم است که به خوبی سازمان یافته شوید. شما باید تجهیزات قابل اطمینان داشته باشید و در صورت امکان یک عکاس دیگر را نیز همراه خود بیاورید. همچنین مهم است که وقت شناس و دقیق باشید و برنامه را بدانید تا لحظات مهم را از دست ندهید.

از آنجا که تجهیزات بسیار ضروری است، ما با نکات و راهنمایی هایی برای تجهیزات عکاسی از مراسم عروسی شروع کرده و سپس به توصیه های خاص تر در مورد تکنیک های عکاسی می پردازیم.
۱
بهترین تجهیزات برای عکاسی از مراسم عروسی چیست؟ – چند توصیه
۱- دوربین فول فریم (به اضافه دوربین پشتیبان)

محبوب ترین گزینه ها در حال حاضر Canon EOS 5D Mark IV و Nikon D850 یا Nikon D5 و همچنین مدل های بدون آینه Sony A7R III و Fujifilm X-Pro2 هستند.

عکاسی از مراسم های عروسی با دوربین های DX (سنسور کوچکتر در مقابل FX یا فول فریم) سخت و پردردسر است، چون سالن های عروسی اغلب نور ضعیفی دارند و شما به سنسور بزرگتری نیاز دارید تا بتوانید بدون فلاش یا لامپ های LED عکس بگیرید. علاوه بر مدل های فول فریم، دوربین های مدیوم فرمت مانند Pentax 645Z یا Hasselblad H5D-50c بسیار خوب عمل می کنند.
[عکاسی از مراسم عروسی]
۲- بهترین لنزهای زوم و پرایم برای عکاسی از مراسم عروسی

برای داشتن انواع مختلفی از عکس ها، خوب است که از هر دو لنز زوم و پرایم استفاده کنید. به عنوان بهترین لنز برای مراسم عروسی، لنزهای زیر در میان عکاسان عروسی بسیار محبوب هستند:

    Canon 35mm f/1.4L
    Canon 85mm f/1.2L II
    Canon 24-70mm f/2.8L II
    Nikon 24-70mm f/2.8
    Nikon 70-200mm f/2.8 VR II
    Nikon 24mm f/1.4G
    لنزهای هنری Sigma نیز امروزه بسیار محبوب هستند، مانند Sigma 35mm f/1.4 ART

عکاسی از مراسم عروسی با لنزهای کیت به دلیل محدودیت های f-stop و کیفیت پایین تر آنها تقریبا غیر ممکن است.

لنزهای فیش آی یک ویژگی اضافی خوب برای قرار گرفتن در میان تجهیزات عکاسی از مراسم عروسی شما هستند، چون ظاهر منحصر به فردی به همه چیز، حتی به صحنه های معمولی تر می دهند. اعوجاج خمره ای (barrel distortion) به سمت لبه های کادر می تواند یک احساس نسبتا هنری داشته باشد.

همچنین، لنزهایی مانند Nikon 16mm f/2.8 FX یا Canon 8-15mm f/4 USM نیز گزینه های رایجی هستند.
۳- استفاده از فلاش در مراسم عروسی

فلاش های روی دوربین یا اکسترنال هنگام عکاسی از مراسم عروسی ضروری هستند (اما مطمئن شوید که اول با ادب و تواضع با برگذارکننده مراسم هماهنگ کنید). اگرچه نیازی نیست که همیشه از آنها استفاده کنید، اما گاهی اوقات اجتناب از آنها غیر ممکن است. بهترین راه حل این است که مدلی داشته باشید که از هر دو مُد TTL و دستی پشتیبانی کند.

مُد TTL برای عکاسان مراسم عروسی واقعا مفید است، چون آنها زیاد این طرف و آن طرف می روند و وقت کافی ندارند تا برای هر عکسی که می گیرند، تنظیمات را تغییر دهند.

فلاش دوربین هایی که بیش از همه برای عکاسی بارداری در آتلیه بارداری از مراسم عروسی رایج هستند Canon 600EX-RT، Nikon SB-910، Godox TT350 و Yongnuo YN-622 می باشند.
[عکاسی از مراسم عروسی]
۴- نورپردازی پیوسته پرتابل

فلاش تنها گزینه برای عکاسان مراسم عروسی که باید با نور ضعیف سالن ها مقابله کنند، نیست.

لامپ های LED این روزها دارند بیشتر و بیشتر رواج پیدا می کنند، چون بسیار قابل اطمینان هستند و کنترل و تغییر قدرت و جهت آنها آسان است.

تنها مشکل این است که برخی از مدل های آنها عمر باتری کمی دارند. محبوب ترین LED ها: Lowell GL-1 Power LED، Yongnuo YN-160 Video Light و Westcott Ice Light هستند.

منبع:

لنزک


برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ دوشنبه 4 تير 1397 ] 14:43 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

3 نکته: آموزش عکاسی از گل ها

 آیا فکر می کنید عکاسی از گل ها کسل کننده است؟ یا حتی خیلی ساده و واضح است؟ اما سوژه ای که شما احساس می کنید کسل کننده و آسان است، در واقع سوژه ای عالی برای به چالش کشیدن خودتان است. آیا می توانید تصویر گلی ایجاد کنید که به نوعی خلاقانه و دراماتیک باشد؟ در این آموزش چند ایده و تکنیک عکاسی برای شروع گرفتن عکس های دراماتیک تر از گل ها ارائه شده است.
۱
نور دراماتیک

اغلب تصاویر گل ها تحت شرایط نور نرم، یا در سایه یا در یک روز ابری گرفته می شوند. این به خاطر ماهیت نرم و ظریف گل است که به این نوع نور نیاز دارد.

اما لزومی ندارد اینطور باشد. برای گرفتن یک تصویر دراماتیک تر، سعی کنید گلی پیدا کنید که بر روی آن نور مستقیم و در پشت آن سایه وجود دارد. صحنه های دارای کنتراست بالا دراماتیک تر به نظر می رسند و گل شما در مقابل یک پس زمینه تاریک تر برجسته خواهد شد.
[عکاسی از گل ها]
۲
پرسپکتیو خود را تغییر دهید

اکثر تصاویر گل ها از پرسپکتیوی (زاویه ای) گرفته می شوند که به طور مستقیم به داخل گل باز شده نگاه می کند. برای به دست آوردن ترکیب بندی های جالب تر پرسپکتیوهای دیگر را امتحان کنید. شما می توانید از بالا، از کنار، یا از زیر به گل نگاه کنید.

برای ایجاد تصویر زیر، دوربین من بر روی زمین و مستقیما رو به بالا به سمت گل قرار داشت. از آنجا که آسمان بسیار روشن تر از گل بود، یک نوع تصویر پرنورتر (high-key) ایجاد می کرد، با نوری که از میان گلبرگ ها می تابید و باعث درخشش آنها می شد.
 عکاسی بارداری در آتلیه بارداری

هنگامی که من عکس بعدی را گرفتم، به خطوط ایجاد شده توسط گلبرگ های گل کوکب که اندازه یک بشقاب غذاخوری بودند، علاقه مند شدم. اکثر عکس ها شامل کل گل می باشند، اما من تنها بخش کوچکی از گل بزرگ را در کادر جای دادم که از یک زاویه جانبی گرفته شده بود.
[عکاسی از گل ها]
۳
فوکوس کردن

من در یکی از تکنیک های مورد علاقه ام برای عکاسی از گل ها، از یک لنز تله استفاده می کنم و بر روی گلی فوکوس می کنم که در فاصله حدود یک و نیم متری قرار دارد. سپس لنز را طوری قرار می دهم که یک گل دیگر درست در مقابل آن باشد. از آنجا که گل نزدیک بسیار خارج از فوکوس است، یک ناحیه رنگ نرم در مقابل سوژه اصلی ایجاد می کند.

این کار به خصوص زمانی موثر است که بتوانید دو گل پیدا کنید که رنگ های مکمل (متضاد) در چرخه رنگ داشته باشند.

منبع:

لنزک


برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ يکشنبه 3 تير 1397 ] 12:19 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

آموزش ترفند عکاسی پرتره با صفحه نمایش گوشی موبایل

 عکاسان عروسی در آتلیه نوزاد برای عکاسی نوزاد معمولا به دنبال گرفتن پرتره های خلاقانه و جدید هستند، و یک ترفند ساده و سریع اغلب در جیب آن هاست. با استفاده از صفحه نمایش گوشی موبایل به عنوان یک سطح بازتاب دهنده، این امکان وجود دارد تا المان های ناخوشایند را بپوشانید و عکس را بسیار جذاب تر کنید.

۱- با نگه داشتن گوشی موبایلتان در سطحی افقی پایین لبه لنز شروع کنید.
۲- همانطور که به منظره یاب نگاه می کنید، می بینید که بخشی از صحنه بر قسمت پایین تصویر منعکس شده.

۳- به سادگی کمی دوربین دیجیتال را تنظیم کنید (درحالیکه هنوز آن را نزدیک به لبه لنز نگه داشته اید) تا زمانیکه انعکاسی که دوست دارید را مشاهده کنید.

۴- عکس بگیرید!

بعد

نکته #۱: اگر یک قاب محافظ ضخیم از گوشی شما محافظت می کند، آن را در بیاورید تا انعکاس یکپارچه تری ایجاد کنید.

نکته #۲: قسمت انعکاس یافته تصویر اغلب تاریک تر یا روشن تر از بقیه تصویر ظاهر خواهد شد. اعمال کردن یک گرادینت (gradient) در پس پردازش به ایجاد تعادل در عکس کمک می کند.

منبع:

لنزک


برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ يکشنبه 3 تير 1397 ] 12:18 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

آموزش عکاسی در طول ساعت طلایی

 ساعت طلایی چیست، چه موقع است و چگونه در ساعت طلایی عکاسی کنیم؟ در این مقاله نحوه استفاده از مزیت نور طبیعی نرم و دمای رنگ گرم بلافاصله بعد از طلوع و پیش از غروب آفتاب را به شما عزیزان آموزش می دهیم.

بهترین زمان برای عکس گرفتن چه موقعی است؟ این سوال سختی است، اما یک پاسخ احتمالی خوب قطعا ساعت طلایی است، مدت زمانی که در طول آن نور خورشید نرم، اما با این حال گرم و دارای سایه های بلند است.

ساعت طلایی زمانی است که عکاسان منظره و پرتره اغلب بهترین کارهایشان را در آن انجام می دهند، که با نور خشن خورشید در هنگام ظهر تفاوت زیادی دارد. همچنین در ساعت طلایی می توانید با یک تیر دو نشان بزنید، چون درست بعد از طلوع و قبل از غروب آفتاب می آید. در اینجا در مورد ساعت طلایی و علت این که چرا چنین نور با کیفیت گرمی ایجاد می کند، و نحوه استفاده از آن برای بهبود عکاسیتان صحبت خواهیم کرد.
ساعت طلایی چیست؟

ساعت طلایی با طلوع و غروب خورشید می آید (مدتی بعد از طلوع و مدتی قبل از غروب خورشید)، و به اولین و آخرین نور هر روز اشاره دارد. بنابراین، از این به بعد به آنها تحت عنوان ساعات طلایی اشاره خواهیم کرد.

اینها زمان هایی جادویی برای عکاسی بارداری در آتلیه بارداری هستند، چون پرتوهای نور خورشید از میان مقدار زیادی از جو زمین عبور می کنند. آنها در حین حرکت، از میان گرد و غبار، آب و مولکول های هوای بیشتری عبور کرده، و در نتیجه فوتون های بیشتری را غوطه ور می کنند. نور خورشید کمتری به شما می رسد، که به همین دلیل است که می توانید بدون کور شدن به خورشید در حال غروب نگاه کنید.
[عکاسی در ساعت طلایی] لنزک: در انتهای مقاله یک وب سایت برای نشان دادن ساعت طلایی بر اساس موقعیت جغرافیایی معرفی شده است.

ساعات طلایی یک کیفیت نور فریبنده دارند. تصویر: Jamie Carter

همچنین به همین دلیل است که استفاده از سرعت شاترهای طولانی تر در طول ساعات طلایی امکان پذیر است، که به عکاسان اجازه می دهد تا در خلاق ترین حالت خود باشند. جو ضخیم تر نور آبی را پخش می کند، که طول موج بسیار کوتاهی دارد، بنابراین رنگ های گرمتر در انتهای قرمز طیف رنگ معمولا غالب می شوند. به همین دلیل است که خورشید در حال غروب یک رنگ نارنجی-قرمز دارد.

با این حال، سایه های بلند ایجاد شده توسط زاویه پایین خورشید در طول ساعات طلایی نیز به همان اندازه برای عکاسی مهم هستند. آنها نه تنها اجازه ترکیب بندی های خلاقانه را می دهند، بلکه حضور آنها بدون هیچ زحمتی یک حس زمان – یا شاید بی زمانی (ابدیت) – در عکس ها ایجاد می کند.

عکاسی در ساعات طلایی شامل استفاده از تنظیمات دوربین فرّار و همیشه در حال تغییر است. با این حال، یک مزیت بزرگ عکاسی در ساعات طلایی این است که احتمال انجام اشتباهات فاجعه بار هنگام عکاسی در یک مد نوردهی دستی کمتر است.
عکاسی منظره و معماری در ساعات طلایی

عکس های طبیعت و ساختمان ها واقعا می توانند از نور نرم ساعات طلایی بهره ببرند. در این زمان محدوده دینامیکی باریک تر است، که به این معنی است که امکان تنظیم یک نوردهی که جزئیات بیشتری را هم در سایه ها و هم در هایلایت های یک صحنه ثبت کند، وجود دارد.
[عکاسی در ساعت طلایی]

تُن های گرم تر ساعت طلایی برای عکاسی از ساختمان ها عالی هستند. تصویر: Jamie Carter

با این حال، بهترین دلیل برای عکاسی از مناظر در طول ساعات طلایی این است که می توانید از سرعت شاترهای طولانی تر برای ثبت جزئیات بیشتر در یک صحنه ثابت (که ممکن است مستلزم تنظیم دیافراگم بر روی f/16 یا نزدیک آن باشد)، یا ثبت حرکت به صورت یک ماتی شیری مانند (به عنوان مثال، آبشارها یا امواج دریا در یک ساحل) استفاده کنید. در هر صورت، شگفت زده خواهید شد که هنگام طلوع یا غروب آفتاب برای یک عکس یکسان چقدر سرعت شاتر شما باید تغییر کند.
عکاسی پرتره در ساعات طلایی

عکاسان پرتره نیز از ساعت طلایی استفاده می کنند، نه تنها به این دلیل که تُن های گرم یک ته رنگ طلایی به سوژه های آنها می دهند، بلکه به این دلیل که هم نور خورشید می تواند بر روی صورت سوژه های آنها قرار گیرد بدون این که مجبور باشند چشم هایشان را نیمه باز کنند، و هم سایه بدون این که آن بخش از صورتشان کاملا تاریک شود. در حالی که نور مستقیم خورشید نیم روز اغلب به معنای استفاده از فلاش پر کننده برای یافتن کمی جزئیات در نواحی سایه دار یک چهره است، در ساعت طلایی همه چیز طبیعی است.

ساعت طلایی به ترکیب بندی نیز کمک می کند؛ عکسی که شامل یک شخص است و سایه اش، بلافاصله عمق دارد. به علاوه، اگر آخرین پرتوهای نور خورشید در حال غروب از کنار یا پشت به سوژه های شما برخورد کنند، می توانند یک روشنایی یا هاله در اطراف آنها ایجاد کنند که نگاه بیننده را به سمت خود جلب می کند.
[عکاسی در ساعت طلایی]

ساعت طلایی در شمالی ترین و جنوبی ترین نقاط زمین می تواند ساعت ها طول بکشد. تصویر: Jamie Carter

در مورد عکس هایی که یک درخشش خیره کننده (فِلیر – flare) دارند نیز همینطور است، که گرفتن آنها تنها زمانی امکان پذیر است که خورشید پایین و بر روی خط افق باشد، هم از لحاظ ترکیب بندی و هم به دلیل شدت کمتر نور خورشید. به همین دلیل است که عکاسان مراسم عروسی معمولا بعد از مراسم مدت زیادی آن اطراف می پلکند.
آب و هوا چگونه بر ساعت طلایی تاثیر می گذارد؟

در هر عکاسی، حتی بهترین آماده سازی ها هم می تواند با آب و هوای بد خراب شود. با این حال، در ساعت طلایی ممکن است اینطور نشود، چون حضور ابرها می تواند با خورشید در حال طلوع یا غروب ترکیب شود و یک آسمان زیبا به وجود آورد. اگر آنقدر خوش شانس بودید که چنین چیزی ببینید، به دنبال انعکاس در دریاچه ها و حتی گودال های آب بگردید. با این حال، حضور ابر در افق مسلما از گرفتن عکس های مستقیم از خورشید در نقطه طلوع یا غروب خورشید جلوگیری خواهد کرد.
ساعت طلایی چقدر طول می کشد؟

متاسفانه، ساعت طلایی همیشه یک ساعت نیست. این که دقیقا چقدر طول می کشد به این بستگی دارد که شما دقیقا چه موقع در کجای این کره خاکی هستید.
[عکاسی در ساعت طلایی]

طول و عرض جغرافیایی محلی که در آن قرار دارید، همراه با وقت سال، عبور (گذر) دقیق خورشید از میان آسمان و زاویه آن در هنگام طلوع و غروب خورشید را مشخص خواهند کرد. اگر نزدیک خط استوا هستید، ساعت طلایی در واقع بسیار کوتاه خواهد بود، و بلافاصله بعد از غروب آفتاب تاریکی مطلق حکم فرما می شود.

با این حال، هرچه از خط استوا به سمت شمال یا جنوب بروید، ساعت طلایی طولانی تر خواهد شد؛ اگر نزدیک دایره قطب، در اسکاندیناوی، کانادا، آلاسکا یا شمال روسیه باشید، ساعت طلایی در فصل بهار و پاییز می تواند بیش از یک ساعت طول بکشد.
چگونه ساعت طلایی را پیدا کنیم
[عکاسی در ساعت طلایی]

اگر همیشه دنبال یک نور عالی می گردید، ساعت طلایی چیزی است که به دنبالش هستید – و وب سایت ها و اپلیکیشن های زیادی وجود دارند که آن را برای شما پیدا می کنند.

شاید ساده ترین وب سایت از بین تمام آنها Golden Hour باشد، که به طور خودکار مکان دقیق شما را شناسایی کرده و محاسبه می کند که ساعت طلایی در آن روز دقیقا از چه زمانی شروع می شود. این سایت به صورت اپلیکیشن برای آیفون و اندروید نیز در دسترس است (تصویر زیر).
[عکاسی در ساعت طلایی]

با این که این سایت بسیار مفید است، اما اپلیکیشن GoldenHour.One برای برنامه ریزی عکاسی بهتر است. این اپلیکیشن علاوه بر نشان دادن زمان دقیق شروع و پایان ساعت طلایی (و ساعت آبی) برای هر مکان، یک حالت قطب نما برای پیدا کردن جهت دقیق نور خورشید نیز دارد. این بدین معنی است که شما می توانید محاسبه کنید چه موقع امکان گرفتن عکس ایده آلتان وجود خواهد داشت، و آن را در تقویم خود ذخیره کنید. همچنین شامل اطلاعات آب و هوا می باشد.

در هر صورت، ساعات طلایی را نباید دست کم گرفت. اگر واقعا می خواهید عکس های فضای باز شما برجسته و ممتاز باشند، باید در موقعیتی باشید که بتوانید از مزایای کامل این زمان های خاص روز بهره ببرید.

نویسنده: جیمی کارتر (Jamie Carter)

منبع:

لنزک


برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ يکشنبه 3 تير 1397 ] 12:17 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

۵ نکته ساده: آموزش عکاسی از کودکان

 عکاسی از کودکان (به خصوص اگر زیر پنج سال باشند) یک کار بسیار چالش برانگیز است و هر کسی که این کار را انجام داده باشد می داند چگونه است. در این مقاله ۵ نکته ساده برای عکاسی از کودکان به شما عزیزان آموزش می دهیم.

بچه ها معمولا توجه طولانی مدت ندارند، و ممکن است با شما همکاری نکنند (مثلا در زمینه ژست دهی)، یا دمدمی مزاج و غیر قابل پیش بینی باشند (خلق و خوی آنها می تواند هر زمان از خوشحالی به بدخلقی تبدیل شود)، اما می توانند مثل فرشته ها و جادویی نیز باشند!

با این حال، اگر می خواهید از بچه ها عکس بگیرید، باید بسیار صبور بوده و یک استراتژی ایجاد کنید که بتوانید از آن در طول جلسات عکاسی از کودکان استفاده کنید.
[عکاسی از کودک]

عکس از: Dagon_

پنج نکته ساده برای گرفتن عکس های بهتر از کودکان
۱
با بچه ها دوستانه رفتار کنید
[عکاسی از کودک]

این مهمترین وظیفه شماست و اگر موفقیت آمیز باشد، به اندازه کافی خوش شانس خواهید بود تا بتوانید چند عکس خوب بگیرید. در مورد بچه ها، تنها شروع به عکاسی کردن کارساز نخواهد بود و بنابراین شما باید کمی وقت بگذارید و با آنها حرف بزنید، به عنوان مثال درباره چیزهایی که مورد علاقه آنها هستند، در نتیجه بچه ها می فهمند که شما رفتار دوستانه ای دارید و بدون ترس به شما نزدیک می شوند.

همچنین باید بخندید یا تبدیل به دلقک شوید، چون آموزش لبخند زدن به بچه ها گاهی اوقات می تواند باعث واکنش منفی شود. بنابراین شما یا هر بزرگسال دیگری در خانه «کودک» می توانید بخندید یا جوک بگویید تا لبخند طبیعی کودک را ببینید یا اداها و حرکات خنده دار درآورید تا به آن لبخند برسید. حتی می توانید از آنها بخواهید «لبخند نزنند» و آنها عمدا لبخند خواهد زد!
[عکاسی از کودک] [عکاسی از کودک]

بیشتر بخوانید: ۴۳ راه نشاندن لبخند بر لب و ژست دهی طبیعی در عکاسی پرتره
۲
تا حد ممکن سریع باشید

تمرکز بر روی هر چیزی به مدت طولانی برای کودکان دشوار است، بنابراین چند دقیقه اول بهترین زمان برای به دست آوردن تصاویری با بهترین ژست دهی است. هنگامی که آنها تمرکز خود را از دست می دهند، سعی نکنید آنها را کنترل کنید، بلکه در عوض اجازه دهید در آن اطراف بدوند و بازی کنند و از خلاقیت خود برای به دست آوردن تصاویر جالب استفاده کنید.
۳
تا سطح جهان آنها پایین بیایید

شما باید تا سطح کودکان پایین بیایید تا تصاویر خوبی به دست آورید، چون عکاسی از یک پرسپکتیو بالاتر باعث می شود آنها کوچکتر از آنچه واقعا هستند به نظر برسند. همچنین، پایین آمدن تا سطح آنها به شما کمک می کند تا با سوژه خود تعامل برقرار کنید، پس زمینه بهتر و جزئیات بیشتری به دست آورید و همه چیز را از دید بچه ها ببینید.
[عکاسی از کودک]

عکس از: Anton007P
4
نگاه کردن به لنز

ایجاد پرتره های قدرتمند مهم است و این در مورد بچه ها نیز صادق است. شاید اگر والدین بچه ها یا بستگان دیگر آنها خیلی نزدیک یا درست در پشت دوربین بایستند (مثلا در حین بازی دالی)، بتواند کمک کند تا بچه ها مستقیم به لنز نگاه کنند.
۵
به بچه ها جایزه بدهید
[عکاسی از کودک]

این مورد را فراموش نکنید، چون این در واقع راهی برای تشکر کردن از همکاری آنهاست. شما می توانید در پایان جلسه به آنها جایزه بدهید، یا در حین کار که می تواند نتایج شگفت انگیزی داشته باشد.

اگر در وسط جلسه به آنها آب نبات یا اسباب بازی مورد علاقه شان را بدهید، ممکن است خوش شانس باشید و چند لحظه کاندید (تصادفی – بدون ژست دهی) از بچه های هیجان زده که از جایزه هایشان لذت می برند را ثبت کنید (اینها ممکن است بهترین تصاویر باشند).
[عکاسی از کودک]

عکس از: DivvyPixel

چند نکته سریع:

    بهتر است در فضای باز عکس بگیرید چون بچه ها هم از آن لذت خواهند برد.
    سعی کنید در طول ساعت طلایی یا در نور پخش شده (روز ابری یا به کمک دیفیوزر) یا در سایه هنگامی که نور شدید است، عکس بگیرید. اگر در فضای داخلی هستید، نور پخش شده (به کمک پرده) از پنجره را انتخاب کنید.
    اگر بچه ها دائما در حال حرکت هستند استفاده از مُد ردیابی ۳D را امتحان کرده و از یک سرعت شاتر سریع برای متوقف کردن حرکت استفاده کنید.
    اگر بچه ها حرکت می کنند مقادیر f را هوشمندانه انتخاب کنید، چون دیافراگم خیلی باز می تواند تصویر را خارج از فوکوس کند.
    استفاده از یک لنز زوم می تواند یک فاصله اطمینان به عکاسی کودک در آتلیه کودک  بدهد، به طوری که احساس ترس نکند. همچنین می تواند به شما کمک کند تا پس زمینه های مات به دست آورید.
    بچه ها را مجبور نکنید کاری انجام دهند، در عوض با جریان پیش بروید.
    در آخر، عکس های زیادی بگیرید. به عنوان مثال اگر چند بچه (دو یا سه) در عکس ها باشند، حالت چهره هر کدام ممکن است در هر عکس متفاوت باشد، بنابراین به عکس های زیادی نیاز دارید تا از بین آنها بهترین ها را انتخاب کنید.

نویسنده: داهلیا آمبروس (Dahlia Ambrose)

منبع:

لنزک


برچسب ها: آتلیه کودک , عکاسی کودک , عکس کودک , آتلیه عکاسی کودک , بهترین آتلیه کودک , آتلیه کودک شهرک غرب ,

[ بازدید : 0 ]

[ يکشنبه 3 تير 1397 ] 12:16 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

3 تنظیم دوربین که تمام عکاسان ماکرو باید بدانند

 این مقاله پنج تنظیمات دوربین ضروری که همه عکاسان ماکرو باید بدانند را آموزش می دهد. این مقاله از نکات عالی ویل نیکولاس تحت عنوان پنج تنظیمات دوربین که هر عکاس تازه کار باید بداند، الهام گرفته است. شما در این مقاله دو موضوع اصلی را متوجه خواهید شد – اطمینان از یک نقطه فوکوس عالی و اطمینان از حداکثر وضوح. که هر دوی آنها در عکاسی ماکرو بسیار مهم هستند. در ادامه این آموزش عکاسی ماکرو با ما همراه شوید – البته این مطلب حاوی نکات آموزشی مفیدی است که می توانند در ژانر های عکاسی دیگر نیز کارآمد باشند از این رو مطالعه آن را به همه توصیه می کنیم.

فوکوس دستی (Manual Focus)، مُد دستی (Manual Mode)، حالت نمایش زنده (Live View)، تایمر خودکار (self-timer)، و حالت عکاسی پشت سر هم (burst mode) در این لیست تنظیمات قرار دارند. پس از آشنا شدن با این تنظیمات، عکاسی ماکروی شما به سرعت رشد خواهد کرد.
[عکاسی ماکرو]
۱
فوکوس دستی

فوکوس دستی یکی از مهم ترین ابزارها در جعبه ابزار یک عکاس ماکرو است. شما هنگام کار با بزرگنمایی های زیاد، به دلایلی نمی توانید بر قابلیت های فوکوس خودکار یک لنز تکیه کنید.

اول این که فوکوس دستی برای عکاسی ماکروی خلاقانه ضروری است. در عکاسی ماکرو، به خصوص در عکاسی ماکروی انتزاعی تر، شما باید نقطه فوکوس خود را در نظر بگیرید. تنها با استفاده از فوکوس دستی، می توانید این کار را با دقت بالای مورد نیاز انجام دهید.

دوم این که لنزهای ماکرو معمولا قابلیت های فوکوس خودکار نسبتا بدی دارند، به خصوص در بزرگنمایی های زیاد. نشستن و منتظر ماندن در حالیکه لنز جلو و عقب می رود، می تواند خسته کننده باشد (در نور کم مشکل حتی از این هم بیشتر می شود).
[عکاسی ماکرو]

من با استفاده از فوکوس دستی، توانستم نوک گل را شارپ ثبت کنم.

راه حل چیست؟ یاد بگیرید از فوکوس دستی استفاده کنید. با کمی تمرین، متوجه خواهید شد که می توانید به طور سریع و کارآمد فوکوس کنید، و تعداد (نرخ) عکس های خوبتان بلافاصله افزایش می یابد.
[عکاسی ماکرو]
۲
اولویت دیافراگم یا مُد دستی

هیچ راهی برای طفره رفتن از این مورد وجود ندارد. یک عکاس ماکرو باید حداکثر کنترل را بر عمق میدان خود داشته باشد.

در بزرگنمایی های زیاد که مشخصه عکاسی ماکرو هستند، عمق میدان اغلب بر حسب میلیمتر است. و همانطور که در بالا ذکر شد، لازم است که از آن ناحیه داخل فوکوس به نفع خودتان استفاده کنید.

یک راه برای انجام این کار، انتخاب دقیق عمق میدان است. این ممکن است شامل استفاده از یک عمق میدان کم برای به دست آوردن یک ظاهر انتزاعی تر، یا یک عمق میدان زیاد برای اطمینان از به دست آوردن یک سوژه کاملا شارپ باشد. صرف نظر از این، امکان تغییر عمق میدان از یک سوژه به سوژه دیگر، و از یک تصویر به تصویر دیگر، بسیار مهم است.
[عکاسی ماکرو]

من می دانستم که به یک عمق میدان بسیار کم نیاز داشتم، اگر می خواستم این عکس گل لاله را ثبت کنم. من از مُد دستی برای انتخاب یک دیافراگم f/4.2 استفاده کردم.

دو تنظیمات وجود دارد که این سطح کنترل را ارائه می دهند: مُد اولویت دیافراگم (با علامت A یا Av بر روی صفحه گردان مُد دوربینتان) به شما اجازه می دهد تا دیافراگم (و در نتیجه عمق میدان) را تنظیم کنید. سپس دوربین سرعت شاتر را بر اساس نورسنج داخلی خود تنظیم می کند. مُد دستی (با علامت M بر روی صفحه گردان مُد دوربینتان) به شما اجازه می دهد تا دیافراگم را کنترل کنید، اما امکان کنترل سرعت شاتر را نیز به شما می دهد. عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد

من به طور کلی از مُد دستی استفاده می کنم، چون دوست دارم تصمیمات بسیار دقیق (در کسری از ثانیه) در مورد سرعت شاتر بگیرم. اما دلایل خوبی برای استفاده از مُد اولویت دیافراگم نیز وجود دارد. هر کدام از این دو مُد را که انتخاب می کنید، مطمئن شوید که عمق میدان را به صورت آگاهانه تنظیم کنید تا متناسب با دید خلاقانه شما باشد.

۳
حالت نمایش زنده

حالت نمایش زنده به چند دلیل در عکاسی ماکرو مفید است.

اول از همه، حالت نمایش زنده به شما اجازه می دهد تا نقطه فوکوس خود را بررسی کنید. همانطور که در بالا ذکر شد، رسیدن به نقطه فوکوس مورد نظر شما در عکاسی ماکرو ضروری است. با استفاده از حالت نمایش زنده، می توانید بر روی صفحه نمایش زوم کنید تا مطمئن شوید که در جلو یا عقب فوکوس نمی کنید.
[عکاسی ماکرو]

حالت نمایش زنده به شما اجازه می دهد تا تصویری مانند این بگیرید که در آن می توانید به طور دقیق بر روی پایه گل فوکوس کنید.

علاوه بر این، در برخی از دوربین ها، حالت نمایش زنده شما را قادر می سازد تا لرزش دوربین را کاهش دهید و تصاویر خود را شارپ نگه دارید.

چه طور؟ برای دوربین های مربوطه (من توصیه می کنم بررسی کنید که آیا این در مورد دوربین شما صدق می کند یا نه، چون این یک ترفند عالی است)، هنگامی که حالت نمایش زنده فعال است، آینه در دوربین شما بلافاصله رو به بالا می چرخد. به طور معمول، این چرخش آینه زمانی اتفاق می افتد که شما دکمه شاتر را فشار می دهید، که باعث لرزش دوربین و در نتیجه کاهش میزان وضوح می شود.

اما در حالت استفاده از نمایش زنده، این پیش چرخش به این معنی است که وقتی شما در نهایت دکمه شاتر را فشار می دهید، هیچ لرزش اضافی رخ نمی دهد.
[عکاسی ماکرو]

من این تصویر دستی را در هنگام غروب گرفتم، و به سختی یک تصویر شارپ به دست آوردم.

منبع:

لنزک


برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ يکشنبه 3 تير 1397 ] 12:15 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

آموزش عکاسی از کنسرت

 عکاسی فانتزی از گروه موسیقی مورد علاقه خود را دوست دارید؟ در این آموزش عکاس موسیقی حرفه ای، مت هیگز، اسرار خود را در زمینه گرفتن عکس های عالی در کنسرت ها فاش می کند. مطالعه این آموزش شما را برای عکاسی در شرایط کم نور و کار با سوژه های متحرک آماده می کند، از این رو مطالعه آن را به همه توصیه می کنیم.

اگر شما هم طرفدار موسیقی و هم عکاسی هستید، طولی نمی کشد که وسوسه می شوید علایق خود را با هم ترکیب کرده و شروع به تلاش برای عکس گرفتن از هنرمندان مورد علاقه خود بر روی صحنه در کنسرت ها بکنید.

این سفر شما چه با چند عکس از یک گروه موسیقی دو نفره در یک کافه محلی شروع شود و چه با عکاسی از یک کنسرت در یک سالن اجرای موسیقی یا جشنواره مشخص، ترفندها و نکات عکاسی از کنسرت ارائه شده در این آموزش به شما کمک خواهد کرد تا به سرعت در این کار پیشرفت کنید.

موسیقی زنده، با سوژه های به سرعت در حال حرکت در شرایط نور آزمایشی، مسلما یکی از سخت ترین ژانرهای عکاسی است، اما ثبت تصاویری که پر از انرژی و اتمسفر هستند، بسیار لذتبخش و سرگرم کننده نیز هست.
پیش از نمایش

انتخاب تجهیزات مناسب برای عکاسی از کنسرت می تواند کار شما را در جلوی صحنه – یعنی، فاصله بین صحنه و جمعیت برای تیم امنیتی و عکاسان – بسیار آسان تر کند.

به طور کلی، عکاسان تنها اجازه دارند در طول سه آهنگ اول، و بدون فلاش عکس بگیرند، بنابراین اگر تجهیزات قابل اطمینان نداشته باشید، دریچه فرصت شما برای گرفتن تصاویر خیره کننده می تواند به سرعت ناپدید شود.

دو عامل اصلی هنگام انتخاب دوربین برای عکاسی کودک در آتلیه کودک  از یک گروه موسیقی وجود دارد که باید در نظر بگیرید: این که چقدر خوب تنظیمات ایزوی بالاتر و عملکرد فوکوس خودکار را مدیریت می کند.

تنظیمات ایزوی یک دوربین میزان حساسیت سنسور آن نسبت به نور را کنترل می کند، و در سطوح بالاتری که اغلب برای موسیقی زنده مورد نیاز است، مانند ایزو ۱۶۰۰ یا ایزو ۳۲۰۰، نویز تصویری که ایجاد می کند می تواند آنقدر قوی باشد که کیفیت تصویر را به طور قابل توجهی کاهش دهد.
[عکاسی از کنسرت]

شما احتمالا به تنظیمات ایزوی بالا نیاز خواهید داشت، بنابراین بهتر است دوربینی بگیرید که بتواند در این زمینه خوب عمل کند.

یک دوربین خوب برای عکاسی از موسیقی زنده می تواند این ایزوهای بالاتر را بدون ایجاد یک مقدار نویز غیر قابل استفاده، کنترل کند. گرچه استثنائاتی وجود دارد، اما به عنوان یک قانون، هرچه اندازه سنسور یک دستگاه بزرگتر باشد، و جدید (نو)تر باشد، عملکرد آن تمیزتر خواهد بود.

این اصل دوم معمولا در مورد سیستم فوکوس خودکار یک دستگاه نیز صادق است. در اینجا، شما باید دوربینی را انتخاب کنید که در سطوح نور کم مانند -۳EV یا کمتر از آن همچنان خوب عمل کند.

مدل های پرطرفدار فعلی در میان عکاسان موسیقی حرفه ای، گزینه های فول فریم مانند EOS 5D Mark IV و S-1D X Mark II کانن، و همچنین D750، D850 و D5 نیکون می باشند.
[عکاسی از کنسرت]

Nikon D750 گزینه محبوبی در میان عکاسان موسیقی است.

در مورد لنز، همه چیز به دیافراگم های باز بستگی دارد، و شما باید به دنبال اپتیک هایی بگردید که حداکثر دیافراگم f/2.8 یا سریع تر را ارائه می دهند.

برای شروع لنز پرایم ۵۰mm f/1.8 گزینه خوبی است، چون یک دیافراگم بسیار سریع برای جمع آوری حداکثر نور و یک فاصله کانونی خوب برای پرتره و عکس های نیم تنه ارائه می دهد، و قیمت آن هم نسبتا مناسب است.

بعد از آن می توانید لنز خود را به یک لنز زوم استاندارد حرفه ای مانند ۲۴-۷۰mm f/2.8 ارتقاء دهید، که انتخاب خوبی برای سالن های کوچک و متوسط است، و همچنین لنزهای زوم تله حرفه ای مانند ۷۰-۲۰۰mm f/2.8، که برای کنسرت ها و جشنواره هایی با صحنه های بزرگتر بهتر است.
[عکاسی از کنسرت]

یک لنز ۵۰mm f/1.8 پایه ارزان انتخاب خوبی برای عکاسی از موسیقی زنده است.

خرید تجهیزات عکاسی موسیقی دست دوم اغلب عاقلانه است، چون با وجود افرادی که روی دست جمعیت بلند می شوند، نوشیندنی هایی که پرتاب می شوند، و با حرکت در تاریکی، تمام تجهیزات در طول روند کار به ناچار کمی ضربه می خورند و خراش برمی دارند. در این زمینه، عملکرد تجهیزات است که اهمیت دارد، نه زیبایی بی عیب و نقص آنها.

شما همچنین می توانید قبل از حضور در نمایش با جستجوی عکس های موجود از تور یک گروه موسیقی، یا تورهای گذشته در اینستاگرام یا فیسبوک، یک مزیت اضافی به دست آورید. به عنوان مثال، آیا خواننده معمولا میکروفون را در یک دست خاص نگه می دارد؟ این ممکن است بدین معنی باشد که شما برای گرفتن عکس های واضح و غیر مبهم از چهره آنها باید در طول شب در سمت خاصی از آنها قرار بگیرید.
[عکاسی از کنسرت]

عکس گرفتن از فاصله دور نیز می تواند نتایج عالی به همراه داشته باشد، به خصوص زمانی که اجرا شامل آتش بازی باشد.

آیا یکی از اعضای گروه موسیقی به طور خاص عادت به ایجاد حالات چهره خنده دار یا پریدن در هوا دارد؟ شما باید برای گرفتن عکس های جالب، در طول نمایش به دقت آنها را زیر نظر داشته باشید. یا شاید در یک تاریخ دیگر نمایش آتش بازی هم وجود داشته باشد؟ آماده شوید تا در طول اجرا کمی عقب بایستید تا بتوانید عکس های هیجان انگیزی از شعله ها یا صحنه پوشیده از دود بگیرید.
بهترین تنظیمات دوربین برای عکاسی از موسیقی زنده

در عکاسی موسیقی، انتخاب تنظیمات مناسب گاهی اوقات می تواند یک چالش باشد، و اغلب، تنظیماتی که برای یک نمایش مناسب است برای یک نمایش دیگر به کمی تغییر نیاز دارد – حتی اگر هر دو در یک سالن باشند.

در اینجا تنظیمات اصلی دوربین را برای شما شرح خواهم داد.
مُد نوردهی

در محیط پر جنب و جوش کنسرت، مهم ترین چیز به نظر من این است که آنقدر با کنترل دوربینتان آشنایی داشته باشید که عملکرد آن طبیعی به نظر برسد. به همین دلیل، من تصمیم گرفتم همیشه در مُد نوردهی دستی عکس بگیرم، چون از این که خودم بتوانم سرعت شاتر، دیافراگم و ایزو را در واکنش به نور در حال تغییر تنظیم کنم، لذت می برم.
[عکاسی از کنسرت]

مُد اولویت دیافراگم یا دستی هر دو به طور معمول برای عکاسی از موسیقی زنده استفاده می شوند.

برخی از عکاسان کنسرتی که من می شناسم ترجیح می دهند با استفاده از مُد اولویت دیافراگم عکس بگیرند، که در آن می توانند دیافراگم و سطح ایزو را تنظیم کنند، و سپس در صورت لزوم از جبران نوردهی به جای آن استفاده کنند. هر دو روش می تواند نتایج خوبی داشته باشد.

مزیت استفاده از مُد دستی، کنترل کامل بر نوردهی است، به طوری که وقتی سیستم نورسنجی دوربین به اندازه کسری از ثانیه نور را اشتباه محاسبه کرد تعجب نکنید، اما عیب آن مدت زمانی است که طول می کشد تا تغییر ایجاد شود.

مزیت استفاده از مُد اولویت دیافراگم، کنترل نوردهی سریع تر و کمتر پیچیده است که اجازه می دهد شما بیشتر بر روی ترکیب بندی تمرکز کنید، اما عیب آن این است که گاهی اوقات کم یا زیاد نوردهی می کند.
دیافراگم

به طور کلی، من معمولا سعی می کنم دیافراگم را حدود f/2.8 نگه دارم که اجازه ورود مقدار زیادی نور به داخل سنسور را می دهد، در حالیکه عمق میدان را حفظ می کند که بخش عمده سوژه را در فوکوس نگه می دارد. در سالن های تاریک من دیافراگم را بر روی لنزهایی که این قابلیت را دارند تا f/1.8 باز می کنم، در حالیکه در سالن های روشن و در جشنواره های فضای باز، ممکن است آن را تا f/5.6 باریک کنم تا تصاویر شارپی به دست آورم که هنوز هم یک پس زمینه مات دارند.
[عکاسی از کنسرت]
سرعت شاتر

به عنوان حداقل مقدار، من سعی می کنم از کاهش سرعت شاتر به زیر ۱/۲۰۰ ثانیه جلوگیری کنم تا از واضح و شارپ شدن همه چیز در عکس ها به جز سوژه های به سرعت در حال حرکت مطمئن شوم. در جایی که اعضای گروه موسیقی به طور خاص فعال باشند، یا جایی که نور اجازه دهد، سعی می کنم این مقدار را به ۱/۵۰۰ ثانیه، و گاهی اوقات حتی بیشتر از آن افزایش دهم.

اگر قرار باشد برای به دست آوردن یک تصویر به خوبی نوردهی شده در ۱/۲۰۰ ثانیه تلاش کنم، ترجیح می دهم سطح ایزو را به قیمت ایجاد نویز تصویر افزایش دهم، به جای این که وضوح تصویر را به دلیل افزایش ماتی حرکتی از دست بدهم.
ایزو

هنگامی که من وارد اکثر سالن ها می شوم، با حساسیت ایزوی ۱۶۰۰ شروع به کار می کنم – تنظیماتی که می دانم مقداری نویز ایجاد می کند که از نطر من قابل قبول است – و در صورت لزوم آن را بیشتر می کنم تا من را به حداقل سرعت شاتر و دیافراگم ذکر شده در بالا برساند.
[عکاسی از کنسرت]

در شرایط روشن، که در آن می توانم دیافراگم را بسته تر کرده و سرعت شاتر را افزایش دهم، سعی می کنم ایزو را به ۴۰۰ یا ۸۰۰ کاهش دهم تا نتایج حتی تمیز (واضح) تری به دست آورم.
فوکوس کردن

به طور معمول، حساس ترین نقطه فوکوس خودکار یک دوربین نقطه مرکزی آن است، و به همین دلیل، من معمولا مُد فوکوس تک نقطه ای (single point) دستگاهم را فعال کرده، و بر روی نقطه مرکزی تنظیم می کنم. به این ترتیب، قبل از ترکیب بندی و گرفتن عکس، می توانم دکمه شاتر را تا نیمه فشار دهم تا بر روی چهره سوژه فوکوس کنم.

عکاسان دیگر گاهی اوقات تصمیم می گیرند سوژه خود را با فوکوس پیوسته دنبال کنند، یا بعد از این که اول در مورد ترکیب بندی تصمیم گرفتند، به سرعت نقطه فوکوس خود را تغییر دهند. این تکنیک ها هم می توانند کارساز باشند، اما در نور کم، گاهی اوقات می تواند به عکس هایی با فوکوس اشتباه منجر شود. همه این روش ها را امتحان کنید و ببینید کدام یک از آنها برای شما طبیعی تر به نظر می رسد، و کدام یک به نرخ عکاسی بهتری با دوربین خاص شما منجر می شود.
مُد نورسنجی

من معمولا همیشه دوربینم را بر روی گزینه نورسنجی نقطه ای (spot-metering) تنظیم می کنم، مگر این که بخواهم یک تصویر عریض یا واید از کل سالن یا صحنه بگیرم.
[عکاسی از کنسرت]

نورسنجی نقطه ای تنها از بخش کوچکی از کادر برای محاسبه نوردهی صحیح استفاده می کند.

با اعمال این گزینه به ناحیه فوکوس در مرکز کادر، زمانی که بر روی چشم یک هنرمند فوکوس می کنم، آن ناحیه با حداکثر دقت نوردهی می شود. بسیاری از سناریوها تفاوت های بزرگی بین هایلایت ها و سایه ها دارند، که می تواند سیستم نورسنجی دوربین را از کار بیاندازد، اما این روش به طور کلی برای من جواب می دهد.

لنزک: به عنوان یک آموزش تکمیلی دیگر برای مبحث نوردهی در کنسرت، مطلب «آموزش تنظیمات دوربین برای مبتدیان عکاسی از کنسرت» را مطالعه نمایید.
سرعت عکاسی پشت سر هم

من به طور کلی سرعت عکاسی پشت سر هم دوربینم را بر روی گزینه کم پیوسته (continuous low) تنظیم می کنم. این به من اجازه می دهد تا با پایین نگه داشتن دکمه شاتر به سرعت چند عکس پشت سر هم بگیرم، اما با سرعتی که کمی تفاوت در حرکات یا حالات سوژه دیده می شود، به طوری که در نهایت به ده عکس با ظاهر یکسان نمی رسم.

اگر ببینم که به نظر می رسد یک هنرمند می خواهد از روی چیزی بپرد، آن وقت سرعت عکاسی پشت سر هم دوربینم را به بالای پیوسته (continuous high) تغییر خواهم داد.
نوع فایل

Raw، Raw، Raw. اگر می خواهید در طول پردازش بهترین نتایج را به دست آورید، اطلاعات فایل بسیار بیشتری که در یک فایل Raw در مقایسه با یک فایل JPEG ذخیره می شود ضروری است.
[عکاسی از کنسرت]

برای به دست آوردن حداکثر انعطاف پذیری، فرمت فایل های خود را به Raw تغییر دهید.

مهم نیست چقدر عکاس موسیقی شایسته ای باشید، شما هیچ وقت نمی توانید تمام نوردهی هایی که ثبت می کنید را عالی به دست آورید. فایل های Raw محدوده بیشتری برای بازگرداندن جزئیات در هایلایت ها و سایه ها نسبت به یک فایل JPEG فراهم می کنند، و همچنین به شما اجازه می دهند تا برای به دست آوردن نتایجی که طبیعی به نظر برسند، میزان کاهش نویز اعمال شده به تصاویر را کنترل کنید.
آموزش کادربندی در عکاسی از کنسرت

خب شما چیدمان و تنظیمات خود را انتخاب کرده اید – اکنون وقت آن است که در مورد این که چه تصاویری باید بگیرید، و چطور عکاسی از کنسرت را کادربندی کنید، صحبت کنیم.

تنوع کلید کار است. مهم نیست از چه لنزی استفاده می کنید، سعی کنید در هر نمایش در تمام جهات و با انواع ترکیب بندی ها عکس بگیرید، به طوری که در نهایت مجموعه ای از عکس هایی به دست آورید که توجه بینندگان را جلب می کنند، و کاربردهای بالقوه زیادی در رسانه های دیگر دارند.

یک عکس نزدیک از چهره مرد یا زن جلویی ممکن است یک پرتره چاپی عالی شود، اما اگر تمام چیزی که شما می گیرید صدها تصویر مشابه باشد، چیز زیادی در مورد خود کنسرت، مانند جو یا مخاطبان آن نشان نخواهید داد. سعی کنید به سوژه ها نزدیک شوید تا عمق دراماتیک بیشتری به دست آورید، یا به صورت واید عکس بگیرید و تعامل کل گروه را نشان دهید.
[عکاسی از کنسرت]

تنها از گروه موسیقی عکس نگیرید؛ ثبت مخاطبان را نیز در نظر بگیرید.

فراموش نکنید مخاطبانی که از نمایش لذت می برند را نیز ثبت کنید، و چند تصویر با جزئیات از لیست آهنگ ها و آلات موسیقی هم بگیرید. اگر یک مجموعه عکس بگیرید که شامل تمام این چیزها باشد، چیزی خواهید داشت که برای همه جذاب است.

حواستان به درهم ریختگی های روی صحنه باشد، و سعی کنید از قرار دادن میکروفون ها و پایه های آنها، قسمت هایی از آلات موسیقی و اعضای دیگر در جلوی نقطه کانونی تصویرتان اجتناب کنید، چون آنها حواس پرتی ایجاد می کنند و باعث می شوند عکس ها نسنجیده و غیر حرفه ای به نظر برسند.


نتیجه گیری

مانند تمام سوژه های عکاسی دیگر، هرچه بیشتر از موسیقی زنده عکس بگیرید، در این کار بهتر می شوید. با کسب تجربه، نه تنها می توانید هنگام انتخاب تنظیمات سریع تر به موقعیت ها واکنش نشان دهید، بلکه بهتر می توانید کاری را که یک هنرمند ممکن است بعد از آن انجام دهد احساس کنید، به این معنی که آماده خواهید بود تا به محض این که اتفاق افتاد یک عکس عالی از آن بگیرید.

انتظار نداشته باشید که در هر نمایش تصاویر برنده جایزه بگیرید، و اگر کسی عکسی گرفت که شما نگرفتید، افسرده نشوید. اگرچه عوامل زیادی خارج از کنترل شماست، اما همیشه هنگام عکاسی از موسیقی زنده یک عنصر شانس وجود دارد. از همه مهمتر این که از کار خود لذت ببرید!

نویسنده: مت هیگز (Matt Higgs)

منبع:

لنزک


برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ يکشنبه 3 تير 1397 ] 12:14 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

تنظیمات درست دوربین برای عکاسان مبتدی در کنسرت

عکاسی را به سادگی نمی توان فراگرفت و به فردی تبدیل شد که در این زمینه می تواند عملکردی بزرگ از خود نشان دهد و استعداد خود را به خوبی به نمایش بگذارد. انجام این عمل نیاز است تا با آگاهی لازم همراه باشد.

این آموزش برای مبتدیان عکاسی از کنسرت در نظر گرفته شده است. اگر شما یک دوربین DSLR دارید و به یادگیری نحوه کنترل تنظیمات دوربین خود برای گرفتن عکس های عالی در کنسرت ها یا رویداد های مشابه علاقه مند هستید، این آموزش عکاسی برای شماست. اگر شما یک عکاس با تجربه هستید که قبلا از نمایش ها عکاسی نکرده است، ممکن است اطلاعات مفیدی در این مطلب همراه با نکات زیادی که در حال حاضر می دانید، وجود داشته باشد. به دلیل پایه ای بودن آموزش (پرداختن به مقدمات عکاسی مثل نوردهی، نورسنجی و فوکوس) و همچنین در بر داشتن نکاتی که می توانند برای عکاسی در شرایط کم نور یا دارای حرکت زیاد مورد استفاده قرار گیرند، مطالعه این مطلب را به همه عکاسیی های عزیز توصیه می کنیم.

اول از همه: هیچ تنظیمات دوربین کامل و بی نقصی برای عکاسی از کنسرت وجود ندارد.

هر موقعیت نیازمند تنظیمات دوربین متفاوتی است که بر اساس عوامل بی شماری می باشند. چقدر نور وجود دارد؟ آیا سوژه در حال حرکت است؟ من چقدر عمق میدان می خواهم؟ آیا اشکالی ندارد که عکس های من دانه دانه (نویز دار) باشند؟

اغلب به طور خاص از عکاسان موسیقی سوال می شود «از چه تنظیماتی استفاده می کنید؟» هر عکاس کنسرت، یا هر عکاس به طور کلی، می داند که پاسخ این سوال چندان مفید نخواهد بود، چون تنظیمات شما به طور مداوم با توجه به وضعیت تغییر می کند. آنچه مفید است به دست آوردن یک درک پایه از این که هر تنظیمات چطور عمل می کند، هر تنظیمات را تا چه حدی می توانید پیش ببرید، و یک پایه برای شروع عکاسی در آن است.

بسیاری از مبتدیان عکاسی به سمت عکاسی از کنسرت کشیده می شوند، چون جای جذابی برای شروع است! شما به گروه های موسیقی نزدیک می شوید و از مصاحبت با آنها لذت می برید، فرصت ثبت صدها لحظه با ارزش برای عکاس» را دارید، و با عکاسی خود کار نیز می کنید. علیرغم جذب مبتدیان، عکاسی از یک کنسرت یکی از سخت ترین شرایط برای هر عکاس است. نور بسیار کم، شرایط نوری دائما در حال تغییر، و سوژه های به سرعت در حال حرکت، گرفتن عکس های عالی را بسیار سخت می کنند.

هنگامی که شما برای اولین بار عکاسی از کنسرت را آغاز می کنید، به احتمال زیاد با نمایش های محلی کوچک شروع می کنید تا مجموعه نمونه کارهای خود را بسازید. گاهی اوقات این نمایش ها بدترین شرایط نورپردازی را دارند، که کار را بسیار سخت می کند. اما خبر خوب این است که هیچ کس اهمیت نمی دهد اگر شما دوربینتان را آنجا بیاورید، و برای خودتان عکاسی کنید، بنابراین هیچ فشاری وجود ندارد و شما می توانید با خیال راحت آزمایش و تمرین کنید!

اگر هنوز یک «لنز سریع» ندارید، Yongnuo 50mm f/1.8 به عنوان اولین لنز برای عکاسی از کنسرت، گزینه خوبی برای شروع است.

عکاسی بارداری در آتلیه بارداری: به لنزی که بیشینه گشودگی دیافراگم بزرگ تری داشته باشد (ضریب اف کوچکی مثل f/1.8)، «لنز سریع» گفته می شود، چراکه اجازه تنظیم سرعت شاتر های سریع تر را می دهد.
نگاهی سریع به تنظیمات پایه دوربین

مُد نوردهی: دستی (Manual)

سرعت شاتر: ۱/۲۵۰ ثانیه یا سریع تر

دیافراگم: کاملا باز (f/1.4-f/2.8)

ایزو: بالاترین حد ممکن؛ ماکزیمم ۳۲۰۰

تراز سفیدی: WB خودکار

فوکوس خودکار: متوالی (Al-Servo)

حالت عکاسی: متوالی (پیوسته)

نورسنجی: N/A

کیفیت تصویر: RAW
تنظیمات دوربین برای عکاسی از کنسرت

تمام تنظیمات دوربین شما با هم ترکیب می شوند تا به یک تصویر با نوردهی مناسب منجر شوند. داشتن یک درک پایه از مثلث نوردهی مهم است، و به شما کمک می کند تا بفهمید چطور باید تنظیمات خود را برای هر وضعیت تغییر دهید.

در واقع، مثلث نوردهی به دست آوردن نوردهی صحیح را بسته به سه چیز بیان می کند:

ایزو – سنسور دوربین شما نسبت به نور چقدر حساس است

سرعت شاتر – شاتر چه مدت باز می ماند تا به نور اجازه ورود دهد

دیافراگم – اندازه گشایش لنز شما، که اجازه می دهد نور وارد شود

در عکاسی از کنسرت، شما دائما در حال تلاش هستید تا اجازه ورود بیشترین مقدار نور ممکن را بدهید. بنابراین می خواهید که دیافراگم کاملا باز، ایزو بالا، و سرعت شاتر پایین باشد… اما اگر زیاده روی کنید عواقبی برای هر یک از این تنظیمات وجود دارد. ما به هر یک از این تنظیمات و عواقب فراتر رفتن از محدودیت های آنها خواهیم پرداخت.
مُد نوردهی: دستی

عکاسی در مُد نوردهی دستی (M) بیشترین کنترل را بر نوردهی تصویر به شما می دهد. شما می خواهید قادر به تغییر سریع تنظیمات خود برای غلبه بر شرایط نوری در حال تغییر، به خصوص هنگام عکاسی از کنسرت باشید.

برخی از افراد ممکن است مدهای AV (اولویت دیافراگم) یا TV (اولویت شاتر) را برای عکاسی از نمایش ها توصیه کنند، اما من آنها را توصیه نمی کنم چون شما به کنترل کامل بر دیافراگم، ایزو، و سرعت شاتر برای تنظیم بر اساس موقعیت نیاز دارید. جنبه مثبت دیگر این است که عکاسی به صورت دستی به سرعت شما را مجبور خواهد کرد تا یاد بگیرید چطور هر تنظیمات بر تصویر شما تاثیر می گذارد و به همین دلیل شما عکاس بهتری خواهید شد!

عکاسی: یکی از نکاتی که به شما عزیزان توصیه می کنیم، تمرین برای تسلط پیدا کردن بر اعمال تنظیمات یا تنظیم سریع دوربین است. اینکه بتوانید سریع و بدون فکر، حتی در تاریکی، برای مثال سرعت شاتر را تغییر دهید. در عکاسی از رویداد هایی مثل کنسرت، عکاسی حیات وحش و یا عکاسی از برخی ورزش ها، صحنه ها و لحظات ناب خیلی سریع اتفاق افتاده و ناپدید می شوند. بنابراین علاوه بر اینکه مهم است توجه خود را به اطراف خود یا صحنه نگه دارید، باید دست تان نیز در کار کردن با دوربین خود روان و سریع باشد تا در صورت نیاز به تغییر تنظیمات لحظه ای ناب را از دست ندهید.
سرعت شاتر: ۱/۲۵۰ ثانیه یا سریعتر

در حالت ایده آل سرعت شاتر شما باید تا جایی که ممکن است سریع باشد، به اندازه ای که وضوح را حفظ کنید و سوژه ها تار نشوند، و در عین حال عکس هم به اندازه کافی روشن باشد.

اگر سرعت شاتر شما بیش از حد آهسته باشد، وقتی سوژه ها در کادر حرکت می کنند شما ماتی حرکت (motion blur) به دست می آورید. این یک چالش بزرگ در عکاسی از کنسرت است، چراکه در آن سوژه های شما دائما در حال حرکت هستند و شما واقعا باید حرکت را متوقف یا فریز کنید.

۱/۲۵۰ ثانیه پایه خوبی است، اما یک قانون نیست. این سرعت بیشتر حرکت را به خوبی ثبت می کند، و اجازه می دهد نور کافی وارد شود بنابراین شما مجبور نیستید تنظیمات دیگر خود را بیش از حد تغییر دهید. اگر نورپردازی نمایش روشن است، و شرایط به شما اجازه می دهد تا سرعت شاتر خود را به چیزی مانند ۱/۴۰۰ یا ۱/۶۴۰ ثانیه افزایش دهید، آن وقت می توانید حرکت را به خوبی متوقف کنید.

در شرایط خیلی کم نور، ممکن است مجبور شوید سرعت شاتر خود را به زیر ۱/۲۵۰ ثانیه کاهش دهید. شما می توانید این کار را انجام دهید، اما باید در مورد سرعت آهسته تر از ۱/۱۰۰ ثانیه مراقب باشید، حتی اگر سوژه ها خیلی حرکت نمی کنند. بر روی صفحه پیش نمایش دوربینتان سخت می توانید بگویید که آیا مقدار کمی ماتی حرکت دارید یا نه، اما واقعا ناراحت کننده است که به خانه بروید و ببینید همه عکس هایتان تار و فاقد وضوح (شارپنس) هستند.

اینها چند نمونه خوب از «متوقف یا فریز کردن حرکت» در یک لحظه ناب هستند:

با استفاده از یک سرعت شاتر سریع، من توانستم پریدن خواننده را در کادر متوقف کنم؛ که یکی از جالب ترین لحظات بود.

تنظیمات: سرعت شاتر ۱/۴۰۰، دیافراگم f/2.8، ایزو ۲۰۰۰

تجهیزات عکاسی: کانن EOS 5D Mark II، کانن ۱۶-۳۵mm f/2.8L II

برای این عکس من سرعت شاترم را بر روی ۱/۱۰۰۰ ثانیه قرار دادم، چون نمی خواستم کاغذ رنگی های در حال افتادن تار شوند. عکاسی در مد دستی و توانایی تغییر سریع سرعت شاترم به من اجازه داد تا این لحظه را ثبت کنم.

تنظیمات: سرعت شاتر ۱/۱۰۰۰ ثانیه، دیافراگم f/2.8، ایزو ۱۰۰۰

تجهیزات عکاسی: کانن EOS 6D، کانن ۱۶-۳۵mmm f/2.8L II
دیافراگم: f/1.4 – f/2.8+

برای عکاسی از کنسرت ها، شما به یک لنز «سریع» تخصصی نیاز دارید که اجازه استفاده از یک دیافراگم با ضریب اف (f-number) کوچک را می دهد. آنها اغلب واقعا گران قیمت هستند، اما گزینه های مختلف لنز تقریبا با هر قیمتی وجود دارد. این لنزها اجازه ورود نور بیشتر را می دهند به طوری که شما مجبور نیستید سرعت شاتر خود را خیلی آهسته یا ایزو را واقعا زیاد کنید (بعدا به این مورد خواهیم رسید) تا تصاویر به اندازه کافی روشنی به دست آورید.

شما اغلب با باز ترین دیافراگم ممکن عکس می گیرید، یعنی از کوچک ترین ضریب اف که لنزتان اجازه می دهد استفاده می کنید. یک عیب آن این است که هرچه ضریب اف شما عدد کوچک تری (دیافراگم باز تر) باشد، عمق میدان کم تری خواهید داشت، و عکس شما به اندازه وقتی که یک ضریب اف بزرگتر تنظیم می کردید شارپ نمی شود. این امر می تواند به از دست دادن نقطه فوکوس شما منجر شود، اما لنزها و دوربین های خوب کمتر در این مورد دچار مشکل می شوند.

اما داشتن یک عمق میدان کم می تواند افکتی عالی برای استفاده باشد، حتی اگر به معنی از دست دادن چند عکس باشد. این کار می تواند عکس های شما را جالب تر کند، به خصوص اگر به سوژه خود نزدیک باشید. این امر به طور موثر سوژه و پس زمینه شما را از هم جدا می کند. اینها چند نمونه هستند.

عکاسی: عمق میدان کم، به عکاس اجازه می دهد روی سوژه فوکوس کرده و آن را واضح و شارپ ثبت کند، در عین حال پس زمینه ای مات داشته باشد – یا به عبارتی سوژه و پس زمینه را از هم جدا کند. اگر با عمق میدان آشنایی کامل ندارید، «عمق میدان را عمقی یاد بگیرید».

در این تصویر، می توانید ببینید که کل بدن سوژه در فوکوس است، در حالیکه دست ها در جلو یا پیش زمینه تصویر، و همچنین ابر ها و ساختمان در پشت یا پس زمینه تار هستند.

تنظیمات: سرعت شاتر ۱/۲۰۰۰ ثانیه، دیافراگم f/1.8، ایزو ۱۰۰

تجهیزات عکاسی: کانن EOS 5D Mark II، سیگما ۵۰mm f/1.4 EX DG HSM

می بینید که ست درام و صحنه پشت سوژه، و همچنین جلوی صحنه با سیم میکروفون تار هستند. به دلیل عمق میدان کم، سطح بسیار باریکی از این تصویر در فوکوس است – شاید ۱۵ سانتیمتر یا بیشتر. شما می توانید این سطح را با توجه به این که چطور صورت و شانه های سوژه در فوکوس هستند شناسایی کنید، اما نزدیک ترین انتهای میکروفون و همچنین بازوی سمت چپ او خارج از فوکوس هستند.

تنظیمات: سرعت شاتر ۱/۵۰۰ ثانیه، دیافراگم f/1.4، ایزو ۱۰۰۰

تجهیزات عکاسی: کانن EOS 5D Mark II، کانن ۳۵mm f/1.4L
ایزو: ۳۲۰۰-۵۰۰

اثر ایزو (ISO) بر روی عکس های شما بسیار ساده است؛ اگر ایزوی شما بالا باشد، در عکس هایتان دانه دانه یا نویز خواهید داشت، اگر پایین باشد نه.

اگر می خواهید عکس های به اندازه کافی روشن بگیرید، ایزو ممکن است اولین چیزی باشد که باید آن را تنظیم کنید. کمی نویز بیشتر در تصویر شما بهتر از داشتن یک عکس تار از مهم ترین عکس های شب نمایش است که شما به خاطر سرعت شاتر زیادی آهسته خود به دست آورده اید. شما معمولا با یک دیافراگم کاملا باز عکس می گیرید بنابراین برای افزایش نوردهی یا روشن تر کردن تصویر گزینه دیگری جز بالا بردن ایزو (افزایش حساسیت سنسور به نور) پیش رو ندارید.

توانایی دوربین ها در رابطه با ایزو های بالا و میزان نویز ایجاد شده متفاوت است. برخی از دوربین های DSLR قابل توجه در سمت کانن شامل کانن EOS 6D و کانن EOS 5D Mark III هستند. با دوربین هایی مانند اینها، شما قادر به تنظیم ایزوی خود به سطوح بالا مانند ۶۴۰۰ خواهید بود، بدون این که در نهایت تصویری بیش از حد دانه دانه (نویز دار) و غیر قابل استفاده داشته باشید.

صرف نظر از اینکه چه دوربینی دارید، من پیشنهاد می کنم که ایزوی خود را از ۵۰۰ یا بیشتر شروع کنید، و سپس اگر خواستید تصویرتان روشن تر باشد سریع آن را تا ۲۰۰۰ افزایش دهید. نقطه بهینه شما باید چیزی بین ۱۲۵۰-۱۰۰ باشد، قبل از این که دانه دانه یا نویز قابل توجهی در عکس های شما نمایان شود. شما باید دوربین خود را تست کنید تا ببینید عکس در سطوح ایزوی بالاتر از آن چطور به نظر می رسد – اگر عالی به نظر نمی رسید، باید برای افزایش نوردهی سرعت شاتر یا دیافراگم خود را تنظیم کنید.

اینها چند نمونه از عکس هایی با ایزوی بالا هستند:

به وضوح می توانید دانه دانه ها را در این عکس ببینید، که به خصوص در تُن های میانی مشهود است. حتی با سرعت شاتر خیلی آهسته و دیافراگم کاملا باز، من مجبور شدم ایزو را مقدار زیادی افزایش دهم. خوشبختانه تصویر هنوز هم قابل استفاده است، چون کانن ۶D خیلی خوب با تنظیمات ایزوی بالا کار می کند.

تنظیمات: سرعت شاتر ۱/۱۶۰ ثانیه، دیافراگم f/2.8، ایزو ۵۰۰۰

تجهیزات عکاسی: کانن EOS 6D، کانن ۷۰-۲۰۰mm f/2.8L IS II USM

این عکس با کانن ۵d Mkii قدیمی من گرفته شده، که ایزوی بالا را به خوبی دوربین فعلی ام کنترل نمی کرد. می توانید به وضوح دانه دانه ها را در سرتاسر تصویر ببینید، که من معتقدم از جلوه این عکس می کاهد.

تنظیمات: سرعت شاتر ۱/۳۲۰ ثانیه، دیافراگم f/2.8، ایزو ۱۰۰۰

تجهیزات عکاسی: کانن EOS 5D Mark II، Tokina 11-16mm f/2.8
تراز سفیدی: WB خودکار

رها کردن تراز سفیدی بر روی حالت خودکار بهترین کاری است که شما به عنوان یک مبتدی می توانید انجام دهید. همانطور که به بقیه تنظیمات دوربین خود می پردازید، می توانید شروع به یادگیری کمی بیشتر در مورد نحوه کار تراز سفیدی، و نحوه تنظیم آن برای به دست آوردن رنگ های هماهنگ و سازگار در کل مجموعه تصاویر خود کنید. با این حال در موقعیت هایی مانند کنسرت، رنگ چراغ ها اغلب تغییر می کند که این کار را تقریبا بی فایده می کند. تا زمانی که شما در حال عکاسی در فرمت RAW و نه JPEG هستید، قادر به تنظیم درجه حرارت رنگ و ته رنگ در یک نرم افزار ویرایش مانند ادوبی لایت روم خواهید بود.

بیشتر بخوانید: آموزش کامل تراز سفیدی در دوربین و با فتوشاپ
فوکوس خودکار: Al-Servo

معادل نیکون برای Al-Servo بر روی کانن AF-C است. این یک مد فوکوس پیوسته یا متوالی است، که به ردیابی سوژه شما و نقطه فوکوس همانطور که در میان کادر حرکت می کند، کمک می کند. هنگام عکاسی سریع از سوژه های متحرک مانند کاری که عکاسان کنسرت تقریبا همیشه انجام می دهند، فوکوس متوالی یک مزیت بزرگ است.

یک تکنیک مفید برای عکاسان کنسرت فوکوس با دکمه عقب دوربین است، که به شما اجازه می دهد تا دکمه دیگری را بر روی دوربین خود تنظیم کنید که مسئول فوکوس کردن باشد. برای کسب آموزش بیشتر در این زمینه شماره ۸ مطلب «بهترین تکنیک های فوکوس» عکاسی را مطالعه نمایید.
حالت عکاسی: متوالی

هر دوربین DSLR یک حالت عکاسی (Drive Mode) متوالی دارد، که در آن شما قادر به گرفتن صدها عکس به صورت پی در پی می باشید. اوایل ممکن است پیش بیاید دکمه شاتر را کمی محکم فشار دهید یا طولانی نگه دارید و تعدادی عکس تصادفی ناخواسته بگیرید، اما خیلی زود به این مُد عادت خواهید کرد و یاد می گیرید که چطور فشار درست را به کار ببرید تا زمانی که می خواهید، به صورت پی در پی چند عکس بگیرید.

این مسلما مُد عکاسی مهمی برای ثبت لحظات ناب یک مجموعه است؛ پرش، چرخش، حرکت موها، و غیره. شما باید مطمئن شوید که به عنوان مثال بالاترین نقطه پرش را ثبت می کنید، و به جای تنها گرفتن یک عکس و امید به این که خوب از کار در می آید، عکاسی متوالی به شما اجازه می دهد تا از هر چیزی چندین فریم بگیرید تا بتوانید بهترین آنها را انتخاب کنید.
نورسنجی: نورسنجی نقطه ای

زمانیکه در حال عکاسی در مُد نوردهی دستی (manual) باشید، تنظیمات نورسنجی دوربین تان روی نوردهی عکس تاثیری نخواهد داشت. اگر از مُد نوردهی دیگری مانند AV یا TV استفاده می کنید، سیستم نورسنجی با تغییر خودکار تنظیمات (تغییر سرعت شاتر یا دیافراگم) از طرف شما برای به دست آوردن نوردهی صحیح کار می کند. با این حال زمانی که درون منظره یاب دوربین در مُد نوردهی دستی نگاه می کنید، نورسنج می تواند به عنوان یک راهنما در یافتن راهی برای رسیدن به نوردهی مورد نظرتان مفید باشد.

زمانی که در منظره یاب دوربین خود نگاه می کنید، به آسانی قادر به فهمیدن نورسنجی خود خواهید بود. زمانی که شاخص در سمت راست قرار داشته باشد سیستم نورسنجی دارد به شما می گوید که نوردهی عکس بیش از حد خواهد شد. و زمانی که در سمت چپ قرار داشته باشد، می گوید که نوردهی ناکافی است.

از آنجا که کنتراست یا تضاد نوری زیادی بین هنرمند و پس زمینه وجود دارد، برخی از مُدهای نورسنجی نسبت به بقیه خوانش های مفیدتری به شما می دهند. نورسنجی نقطه ای (Spot metering) معمولا مفیدترین مُد برای عکاسی از کنسرت است، و با ارزیابی نحوه نوردهی درستِ تنها یک نقطه کار می کند؛ نقطه فوکوس شما. این مفید است چون نقطه فوکوس شما تقریبا همیشه چهره هنرمند خواهد بود، که بخشی از تصویر است که نوردهی درست آن از همه مهم تر می باشد.

سایر مدهای نورسنجی در زمینه عکاسی از کنسرت به این اندازه مفید نیستند. نورسنجی Evaluative (یا «ماتریسی») نوردهی را با در نظر گرفتن نقطه فوکوس شما، و همچنین عواملی در بخش های دیگر تصویر محاسبه می کند. این مد نورسنجی می تواند برای استفاده های دیگر عالی باشد، اما هنگام عکاسی از نمایش ها، تنها خوانش نوردهی ای که مهم است چهره هنرمند یا ویژگی خاصی است که شما می خواهید برای آن نوردهی کنید. نورسنجی مرکز محور (Center-weighted) تنها مرکز کادر را می سنجد. این مد نیز ایده آل نیست، چون ما همیشه سوژه هایمان را دقیقا در مرکز کادربندی نمی کنیم.
کیفیت تصویر: RAW

تصاویر RAW مزایای زیادی نسبت به تصاویر JPEG دارند. فایل های خام یا RAW اطلاعات بسیار بیشتری را ذخیره می کنند، که به شما اجازه می دهد تا عکس های خود را به یک نرم افزار ویرایش مانند ادوبی لایت روم ببرید و تراز سفیدی، نوردهی، و بسیاری از تنظیمات دیگر را تنظیم کنید. این یک مزیت فوق العاده است! شما می توانید برخی از تنظیماتتان را اشتباه انجام دهید، یا غیر فعال کنید، و با این حال به یک عکس نهایی فوق العاده برسید. ثبت اطلاعات بیشتر می تواند به تنظیم سایه ها و قسمت های روشن تصویر در پس پردازش کمک کرده، که ویرایش را بسیار ساده تر می کند. به دلیل این قابلیت ها، فایل های RAW حجم خیلی بیشتری از JPEG دارند. با وجود تفاوت حجم، عکاسی در فرمت JPEG ارزش ندارد. کارت های SD و CF، و همینطور هارد دیسک ها این روزها ارزان قیمت هستند.

این یک مثال غیر افراطی از انعطاف پذیری ای است که عکاسی در فرمت RAW می تواند به شما بدهد:

(چپ) قبل از ویرایش: اگر این عکس در فرمت JPEG گرفته شده بود، بسیاری از جزئیات سایه ها در روند ویرایش کاملا از دست می رفت، همانطور که می توانید ببینید بیشتر این تصویر بسیار تاریک است. (راست) بعد از ویرایش: اما بعد از ویرایش، من می توانم سایه ها را به طور چشمگیری بازیابی کرده، و رنگ ها را تغییر دهم، و همچین هایلایت ها (قسمت های روشن تصویر) را از بیش از حد روشن و زننده شدن حفظ کردم. عکاسی در فرمت RAW انعطاف پذیری زیادی در هنگام ویرایش به شما می دهد.

تنظیمات: سرعت شاتر ۱/۶۴۰ ثانیه، دیافراگم f/1.4، ایزو ۱۲۵۰

تجهیزات عکاسی: کانن EOS 5D Mark II، کانن ۳۵mm f/1.4L
تنظیمات دوربین در عمل

وقتی من برای اولین بار وارد جایگاه عکاسی می شوم، معمولا با دیافراگم کاملا باز، سرعت شاتر ۱/۲۵۰ ثانیه، و ایزو حدود ۶۴۰ شروع می کنم. به محض این که برنامه شروع می شود، من تنظیماتم را متناسب با وضعیت تنظیم می کنم – اگر هنوز خیلی تاریک باشد و من به تصاویر روشن تری نیاز داشته باشم، ایزو را بالا می برم. اگر خیلی روشن باشد، من سرعت شاترم را کمی سریع تر می کنم. همه چیز به آزمایش و دانستن این که تغییر تنظیماتتان چطور بر تصویر نهایی شما تاثیر خواهد گذاشت، بستگی دارد.

توجه به این نکات می تواند برای شما بسیار مفید و موثر باشد.

نویسنده: متی وگل (Matty Vogel)



منبع:

عکاسی


برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 3 ]

[ شنبه 12 خرداد 1397 ] 23:09 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

از آسمان به شکل چرخشی عکسبرداری کنید

عکسبرداری یا عکاسی فنون خاص خود را داشته و اجازه می دهد تا افراد عملکرد خوبی از خود در حرفه مورد اشاره نشان دهند. عکاسی از آسمان امر آسانی نیست و نیاز به مهارتی دارد.

نقاشی با نور یکی از تکنیک های عکاسی است که با حرکت دادن منبع نور مثل یک چراغ قوه مقابل دوربین یا برعکس حرکت دادن دوربین مقابل یک منبع نور ثابت مثل ماه، طی نوردهی طولانی (عکاسی کودک در آتلیه کودک با سرعت شاتر آهسته، مثلا ۱ دقیقه)، انجام می پذیرد. جیسون دی پیج (Jason D. Page) عکاس حرفه ای نقاشی با نور در شرح مجموعه عکس «اهرامی در آسمان» خود می گوید که همیشه به تمدن های باستانی علاقه داشته و پس از مشاهده تابش نور خورشید پشت هرم ها به فکر ایجاد تصویری مشابه با استفاده از تکنیک های نقاشی با نور افتاده است. در ادامه این مطلب عکاسی علاوه بر مشاهده شماری از آثار این مجموعه، با شیوه عکاسی، تجهیزات و تنظیمات دوربین استفاده شده آشنا می شوید.

روند عکاسی

همه عکس های اهرام در آسمان به طور بی درنگ (real-time) ایجاد شده و طی یک نوردهی در دوربین ثبت شده اند. تنها منبع نور استفاده شده برای خلق این تصاویر نور محیطی موجود در آسمان هنگام غروب یا کمی بعد از آن است. این نوعی نقاشی با نور است که نقاشی با نور جنبشی یا حرکتی نامیده می شود، بدین معنی که برای ایجاد طرح ها در کادر از حرکت دوربین استفاده می شود.

عکاسی: نقاشی با نور حرکتی (kinetic light painting) بدین معنی است که نور ها در صحنه ثابت باشند (اگرچه الزامی نیست) و برای طراحی با نور طی نوردهی طولانی، دوربین حرکت داده شود.

روند ایجاد این عکس ها بسیار ساده است، من از یک CRT (ابزار چرخش دوربین – Camera Rotation Tool) دست ساز استفاده می کنم که به من اجازه می دهد طی یک نوردهی دوربین را به هر زاویه ای که می خواهم حرکت دهم.

برای ایجاد هرم ها، من در حالت عکاسی Bulb عکس می گیرم و از درپوش لنز برای کنترل نور ورودی به دوربین استفاده می کنم. اولین کاری که انجام می دهم پیدا کردن زاویه ای است که می خواهم نوردهی را شروع کنم. وقتی که زاویه درست را پیدا کردم، درپوش لنز را می گذرام و نوردهی طولانی را شروع می کنم. سپس طی نوردهی به سادگی درپوش را برای ورود مقداری نور بر می دارم و سپس برای مسدود کردن نور آن را می گذارم.

طی یک نوردهی تکی، دوربین را به زاویه دیگر می چرخانم و روند برداشتن و گذاشتن درپوش لنز را تکرار می کنم. اینقدر این چرخش و روند درپوش را ادامه می دهم تا جایی که عکسی دارم که شبیه یک هرم در آسمان است که در یک کادر ثبت شده (ترکیب چند نوردهی یا کادر نیست).

تجهیزات عکاسی

    دوربین: Canon 60D
    لنز: Tokina 11-16
    سه پایه: Vanguard Alta Pro 263AB
    سایر: ابزار چرخش دوربین CRT
    سایر: اینتروالومتر

تنظیمات دوربین

        ایزو: ۱۰۰
        دیافراگم: f/8 تا f/22
        سرعت شاتر یا زمان نوردهی: ۱۸ تا ۷۵ ثانیه (۴۰ ثانیه به طور میانگین)

چالش عکاسی

سخت ترین چیز پیدا کردن مکان عکاسی برای خلق اهرام بود. برای ایجاد آن ها به زاویه ای مرتفع و خط افقی صاف و تمیز (بدون نور های شهری) نیاز بود.

قسمت مورد علاقه من در خلق این عکس ها، آن همه غروب زیبایی است که شاهدشان بودم. اغلب افرادی که روی برج با آن ها صحبت می کردم به محض پایین آمدن خورشید آنجا را ترک می کردند – قسمت دیوانه کننده وقتی است که رنگ ها شروع به خوب شدن می کنند و من آنجا تنها در حال تماشای زیبا ترین آسمان های رنگارنگ هستم.

من همچنین عاشق الگو هایی هستم که ابر ها به تصاویر اضافه می کنند. ابتدا فکر می کردم که به آسمان بی ابر برای خلق هرم ها نیاز دارم، اما خیلی زود فهمیدم که ابر ها ویژگی های فوق العاده ای اضافه می کنند.

شما می توانید با نکات اشاره شده عکسی موردبحث را داشته باشید.



منبع:

عکاسی


برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 3 ]

[ شنبه 12 خرداد 1397 ] 23:08 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

نکاتی برای بازتاب بهتر گودال آب در عکاسی

عکاسی همانند دیگر حرفه ها فنون و روش هایی داشته که برای تبدیل شدن به یک عکاس حرفه ای باید آن را آموخته و بدانید. زیرا در غیر این صورت نخواهید توانست موفق عمل کنید.

بهار و باران های گاه و بی گاهش، گودال ها را پُر کرده و آب های جمع شده بر سطح زمین فرصت های زیبایی را برای ثبت انعکاس مناظر و سوژه های مختلف به وجود می آورند. از بازتاب آسمان و ابر ها بر سطح آب و تقارن زیبایی که ایجاد می کنند گرفته تا نور خیره کننده چراغ های مناظر شهری در شب، همه به اضافه کردن حس و حال سورئال به عکس های شما کمک می کنند. شما حتی در صورت نیاز می توانید سطح گودی را برای هدف عکاسی خود با یک بطری آب پُر نمایید. در این مطلب عکاسی ۵ نکته برای عکاسی از گودال های آب و چند نمونه عکس برای الهام شما عزیزان آورده شده است.

۱
تا می توانید دوربین را به زمین نزدیک کنید و زوایای مختلف را امتحان نمایید

عکس گرفتن با یک زاویه پایین (ارتفاع نزدیک به زمین) می تواند کاری کند که گودال آب مانند پهنه آبی وسیعی به نظر برسد. کمی دوربین را به بالا و پایین زاویه دهید تا به کادربندی مطلوب دست پیدا کنید.

۲
از خیس شدن نترسید، ولی مراقب دوربین خود باشید

احتمال خیس شدن وجود دارد، اما آماده باشید و از آب به نفع خود استفاده کنید. محصولات زیادی برای محافظت از دوربین در برابر باران وجود دارند. شما همیشه می توانید یک کیسه پلاستیکی جهت اطمینان در کیف دوربین خود حمل نمایید.

نکته حرفه ای تر: اگرچه به تصویر کشیدن انعکاس روی آب به تنهایی زیباست، اما شما می توانید فرا تر رفته و با ثابت یا فریز کردن حرکت پاشیدن آب در هوا (با تنظیم یک سرعت شاتر سریع مانند ۱/۵۰۰ ثانیه یا سریع تر) عکس پویا تری بگیرید.

۳
به دنبال تقارن باشید

تقارن برای چشم انسان بسیار خوش آیند است. از آب جمع شده روی سطح زمین همچون یک آینه استفاده کنید و به دنبال تقارن های زیبا باشید. دنبال جزئیات معماری، الگو ها و خطوط هدایتگری که چشمان بیننده را به داخل عکستان هدایت کنند.

۴
در ساعت طلایی عکاسی کنید

به ساعت قبل از غروب و بعد از طلوع خورشید، «ساعت طلایی» گفته می شود. این زمانی است که آسمان با محدوده ای از رنگ ها و الگوی ابر ها زنده می شود. ساعت طلوع و غروب خورشیدد را در برنامه هواشناسی خود چک کنید تا برای عکاسی برنامه ریزی کنید.

عکاسی: هرچه بتوانید زود تر به محل رفته و برای عکاسی آماده شوید بهتر است، چراکه نور هر دقیقه تغییر می کند.

۵
به دنبال چراغ های روشن شهری پس از تاریک شدن هوا باشید

وقتی که هوا تاریک می شود و چراغ های شهر روشن، نمایی کاملا متفاوت خواهید داست. ایزو (ISO – حساسیت سنسور دوربین به نور) را بالا ببرید و از سرعت شاتر های آهسته تر استفاده کنید تا به نوردهی مطلوب برسید. سرعت شاتر آهسته به معنی شانس ثبت لرزش دوربین و تار شدن عکس است، بنابراین در اینجا استفاده از سه پایه توصیه می شود. آتلیه نوزاد

آتلیه عکاسی کودک: اگر سه پایه نداشتید، از یک سطح صاف مانند نیمکت، تابلو خیابانی، صندوق و… کمک بگیرید تا دوربین خود را ثابت نگه دارید.
عکس های الهام بخش از انعکاس روی گودال آب

قطعا نکات مورد اشاره کمک شایانی به شما در این زمینه مهم خواهد کرد.



منبع:

عکاسی


برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 3 ]

[ شنبه 12 خرداد 1397 ] 23:07 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

ساخت وبلاگ قیمت گوشت برزیلی سایت تفریحی خبری دستگاه کپی خشکشویی آنلاین
خشکشویی آنلاین بستن تبلیغات [x]