آتلیه کودک | آتلیه نوزاد | آتلیه بارداری

آموزش عکاسی خلاقانه با تنظیمات تراز سفیدی

 در عرض یک ثانیه با گزینه های تراز سفیدی دوربین به عکس های خود جلوه های خلاقانه بدهید. ما اغلب تراز سفیدی را به عنوان ابزاری برای اصلاح ته رنگ ها و حفظ رنگ طبیعی اجسام همانطور که با چشم دیده می شوند در نظر می گیریم، چون در اکثر مواقع، این دقیقا همان چیزی است که به آن نیاز داریم. اما آیا تا به حال به استفاده از این تنظیمات به طور خلاقانه فکر کرده اید؟

کنار گذاشتن مُد خودکار پیش فرض و آزمایش با تنظیمات تراز سفیدی مختلف می تواند تاثیر زیادی بر روی تصاویر شما داشته باشد. شما می توانید از این کار برای تقویت حالت و احساس یک صحنه یا برای تغییر آن به طور کامل و ایجاد نتایج انتزاعی غیر معمول تر استفاده کنید – و بهترین چیز در مورد این کار این است که نیازی نیست به جایی که کامپیوتر باشد بروید.

اگر قبلا این کار را امتحان نکرده اید، این خلاصه ای است از کارهایی که می توانید در داخل دوربین انجام دهید، سوژه ها و تصاویری که بهتر جواب می دهند و نحوه تنظیم تصاویرتان برای این که به بهترین نتایج دست یابید.
چه گزینه هایی در دسترس هستند؟
[عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد با تراز سفید خلاقانه]

دوربین شما ممکن است یک کنترل فیزیکی داشته باشد که به گزینه های تراز سفیدی دسترسی دارد، یا یک کنترل قابل تنظیم که می تواند این گزینه ها را نشان دهد. در غیر این صورت، باید از طریق یکی از منوهای دوربین به آن دسترسی پیدا کنید.

اکثر سیستم های تراز سفیدی شامل تنظیمات خودکار، چند پیش تنظیمات مانند ابری (Cloudy)، سایه (Shade) و تنگستن (Tungsten) و گزینه ای برای ثبت یک تنظیمات تراز سفیدی سفارشی با عکاسی از یک هدف خنثی می باشند.

معمولا یک مقیاس دمای رنگ وجود دارد که از حدود ۲۵۰۰-۱۰,۰۰۰K است و گزینه ای برای تغییر اندک پیش تنظیمات و/یا تنظیمات خودکار برای ثبت تصاویری با یک ته رنگ بسیار کم، مانند کهربایی یا قرمز (سرخابی) می باشد.

دوربین های مدرن معمولا به شما اجازه می دهند تا با یک تنظیمات خودکار با تمرکز بیشتر بر حفظ هرگونه تُن گرمتر در صحنه عکس بگیرید.
پیش تنظیمات
[تنظیم تراز سفیدی]

پیش تنظیمات جای خوبی برای شروع هستند، به خصوص اگر دوربینتان به شما اجازه می دهد همانطور که گزینه های مختلف را امتحان می کنید، پیش نمایش نتایج را بر روی صفحه نمایش ببینید. این یک ایده فوری از این که در یک وضعیت خاص چه چیزی کارساز است و چه چیزی نیست، به شما خواهد داد.

به عنوان مثال، هنگام عکاسی در نور روز احتمالا متوجه خواهید شد که تنظیمات آفتابی (Sunny) و ابری (Cloudy) شبیه خوانش خودکار هستند، اگرچه گزینه سایه (Shade) باید گرمای واضح تری به شما بدهد، در حالیکه تغییر به گزینه فلورسنت (Fluorescent) یک ته رنگ آبی به تصاویر می دهد.
[تنظیم تراز سفیدی]

همانطور که در تصویر فوق مشاهده می نمایید، هرچقدر عدد مربوطه کمتر باشد، رنگ گرم تر می شود. گزینه های بالا مثل تنگستن (۳۲۰۰K) و فلورسنت (۴۰۰۰K) گرمای بیشتری دارند و تنظیم این عدد یا پریست (پیش تنظیم) معادل آن به شما تُن رنگ های آبی تری خواهد داد. در عوض گزینه هایی چون ابری (۶۰۰۰K) و سایه (۷۰۰۰K) به رنگ های گرم تر چون زرد و نارنجی منتج خواهند شد.
مقیاس دمای رنگ

برای به دست آوردن کنترل کامل بر تغییرات و بهترین نتایج، از کنترل دمای رنگ دوربینتان به جای پیش تنظیمات استفاده کنید.

اگرچه این گزینه بر اساس همان اصل پیش تنظیمات کار می کند – هر پیش تنظیمات مانند ابری یا سایه چیزی جز یک تنظیمات بر روی این مقیاس نیست – شما اغلب می توانید برای به دست آوردن تاثیرات برجسته تر، آن را فراتر ببرید. بنابراین، می توانید با انتخاب یک عدد پایین مانند ۲۵۰۰K یک ته رنگ آبی قوی، یا یک نور نارنجی/زرد در ۱۰,۰۰۰K به تصاویر بدهید.
تنظیمات سفارشی

تنظیمات سفارسی می تواند در هنگام عکاسی از یک سوژه در شرایط نور آزمایشی بسیار مفید باشد، هرچند چون تنها یک نتیجه برای کار کردن به شما می دهد، احتمالا بهترین گزینه در اینجا نیست. در واقع شما می خواهید با نتایج متفاوت آزمایش کنید تا ببینید چه چیزی کارساز است و چه چیزی نیست، و به همین دلیل باید بر روی پیش تنظیمات یا تنظیمات دمای رنگ تمرکز کنید.
[عکاسی با تراز سفید خلاقانه]

حتی گوشی های هوشمند امروزی هم طیف وسیعی از گزینه های تراز سفیدی مختلف دارند (در اینجا با آیکون های ردیف بالا نشان داده شده است).
چه نوع تصاویری مناسب تر هستند؟

تصاویری که برای این کار مناسب هستند، به تاثیری که می خواهید به دست آورید بستگی دارد، اما به طور کلی می توانید یکی از این دو کار را انجام دهید. یا باید گرمی، سردی یا هر ته رنگ خاص دیگری که در حال حاضر در صحنه وجود دارد را افزایش دهید، یا در عوض، به دنبال اصلاح عکس ها با یک چیز کاملا متفاوت باشید تا حالت آنها را به طور کامل تغییر دهید.

اگر به دنبال افزایش گرما در یک صحنه هستید، باید از تصاویری استفاده کنید که در حال حاضر به این سمت متمایل باشند، اما تنها کمی می توانید آن را افزایش دهید. بنابراین، به عنوان مثال طلوع یا غروب خورشید را در نظر بگیرید، استفاده از تنظیمات تراز سفیدی ابری (Cloudy) (یا نقطه ای بر روی مقیاس دمای رنگ که تقریبا به آن نزدیک باشد) یک راه عالی است برای این که تُن های گرم طبیعی که در حال حاضر وجود دارند را به سطح دیگری ببرید. اگر بیش از حد آن را افزایش دهید غیر واقعی به نظر می رسد، اما تنها کمی افزایش می تواند باعث شود که یک تصویر خوب کمی بهتر به نظر برسد.

صحنه هایی که رنگ غالب آنها رنگ های گرمتر مانند قرمز یا قهوه ای است، مثل برگ های پاییزی، و همچنین سوژه های طلایی مانند جزئیات معماری نیز برای برجستگی حتی بیشتر با تنظیمات ابری، یا فلورسنت خوب جواب می دهند.

به همین ترتیب، استفاده از یک تنظیمات گرم، که یک مایه رنگ گرم ایجاد می کند، زمانی که می خواهید بر سردی یک صحنه تاکید کنید، عالی است. به عنوان مثال، تصاویر اوایل صبح از یک دریاچه یا صحنه های دیگری که در آن آب وجود دارد، ممکن است با کمی ته رنگ آبی بهتر به نظر برسند، بنابراین می توانید از تنظیمات فلورسنت برای تشدید آن استفاده کنید.
[عکاسی با تراز سفید خلاقانه]

تنظیمات تراز سفیدی خودکار (بالا) برای ثبت دقیق تُن های طلایی خوب عمل کرده است، اما استفاده از تنظیمات فلورسنت (پایین) کمی برجستگی بیشتر به آن داده است، در حالیکه هنوز هم واقعی به نظر می رسد. شما می توانید از تنظیمات ابری برای ایجاد تغییرات متعادل تر استفاده کنید.
[عکاسی با تراز سفید خلاقانه]

برای به دست آوردن نتایج انتزاعی تر، اگر صحنه رنگ نسبتا خنثی داشته باشد یا اگر در حال حاضر به سمت مایه رنگ مورد نظر شما متمایل باشد خوب است، چون این موارد نسبت به تغییرات متفاوت انعطاف پذیرتر هستند.

این مسئله برای سوژه نیز صدق می کند؛ هرچه چیزی در شروع کار کمتر قابل شناسایی باشد، بیشتر نسبت به پردازش شدید مقاومت خواهد کرد، چون بیننده ایده کمتری در مورد این که باید چه طور به نظر برسد، خواهد داشت.
[عکاسی با تراز سفید خلاقانه]

تصویر گرفته شده با استفاده از تراز سفیدی خودکار (بالا) کاملا غیر قابل تشخیص است، اما تُن های خنثی یک پایه عالی برای پردازش ارائه می دهند. استفاده از تنظیمات تنگستن (پایین) یک مایه رنگ آبی قوی ایجاد کرده است که با تنظیم اشباع بیشتر شدت یافت، هرچند شما می توانید برعکسش را هم انجام دهید و یک مایه رنگ گرم به آن بدهید.
[عکاسی با تراز سفید خلاقانه]

تصاویر گرفته شده با عمق میدان بسیار کم و مقدار زیادی جزئیات مات شده به خصوص با این روش خوب جواب می دهند. این تصاویر می توانند با وینیت اضافی (حاشیه های سیاه دور عکس)، یا حداقل وینیت در حال حاضر اصلاح نشده هم خوب به نظر برسند، بنابراین اگر می خواهید این افکت را اعمال کنید، بررسی کنید که اصلاح وینیت (vignetting correction) خاموش نباشد.
روتوش نهایی تصاویر
[عکاسی با تراز سفید خلاقانه]

اگر با فرمت RAW عکس می گیرید، ممکن است بتوانید به محض اینکه تصاویر را ثبت کردید، آنها را در داخل دوربین خود پردازش کنید. تراز سفیدی نیز یک گزینه در هنگام پردازش فایل های Raw در داخل دوربین است.

نکات بالا باید یک نقطه شروع برای ثبت تصاویری با تُن های مختلف به شما بدهد، اما به یاد داشته باشید که یک دوربین متوسط به طور معمول کنترل تعدادی از پارامترهای اضافی را به شما می دهد تا تصاویر خود را حتی برجسته تر کنید.

بسته به دوربینتان، ممکن است بتوانید این موارد را با استفاده از پردازش فایل Raw در داخل دوربین پس از ثبت تصویرتان تنظیم کنید، به جای این که مجبور باشید تمام این تنظیمات را قبل از گرفتن عکس ایجاد کنید. این عالی است زیرا می توانید چندین نسخه از یک تصویر را با اصلاحات (تغییرات) مختلف ایجاد کنید. در هر صورت، عکاسی در فرمت Raw بهترین روش است چون می توانید تصاویر را بدون خراب شدن پردازش کنید.

برای به دست آوردن نتایج انتزاعی یا تصاویر شامل جزئیات ظریف، کنتراست را در داخل دوربین افزایش دهید تا واقعا آن را بهبود بخشید. برخی از دوربین ها یک اسلایدر وضوح (clarity) دارند، که بهتر می تواند جزئیات را بدون ایجاد تاثیر کلی بر کنتراست که اسلایدر کنتراست ایجاد می کند نشان دهد، اما به جای آن می توانید از اسلایدر شارپ کردن (sharpening) برای به دست آوردن یک اثر ظریف تر استفاده کنید.
[عکاسی با تراز سفید خلاقانه]

این گل ها که در یک روز نسبتا ابری و تاریک گرفته شدند، با تنظیمات استاندارد (بالا) فاقد برجستگی هستند. استفاده از تنظیمات تراز سفیدی فلورسنت همراه با تنظیمات مربوط به کنتراست و وینیت (پایین) کمی حالت خیالی و فریبنده به آن داده است.
[عکاسی با تراز سفید خلاقانه]

اگر ته رنگ شما آنقدر که دوست دارید قوی نیست، به دنبال افزایش اشباع در تنظیمات رنگ باشید. ممکن است متوجه شوید که قوی ترین تنظیمات، جزئیات دیگر را در صحنه می پوشانند، بنابراین با یک افزایش متعادل تر آزمایش کنید.

نویسنده: مت گلوچینسکی (Matt Golowczynski)

منبع:

لنزک


برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ سه شنبه 5 تير 1397 ] 22:38 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

3 دلیل برای این که چرا باید ترکیب بندی را یاد بگیرید

 ترکیب بندی یکی از مهم ترین مهارت هایی است که هر عکاس باید یاد بگیرد. صادقانه می گویم. شوخی نمی کنم. ترکیب بندی چیزی نیست جز تصمیم گیری در مورد این که چه چیزی را در عکس خود بگنجانید یا از آن حذف کنید، و چگونه همه چیز را برای ایجاد قوی ترین تصویر ممکن مرتب کنید.

اما اعتراف می کنم، که من سالها از مطالعه در مورد ترکیب بندی غفلت کردم. من فکر می کردم خسته کننده به نظر می رسد. قانون یک سوم را می دانستم، بنابراین فکر می کردم ترکیب بندی را بلدم.

من احمق بودم. یک احمق واقعی!

هنگامی که برای یادگیری ترکیب بندی وقت گذاشتم، منظورم مطالعه جدی در زمینه آن است، از نظریه های ادراک بصری گرفته، تا تکنیک های ترکیب بندی ترتیب دادن المان ها در یک عکس، متوجه شدم که مرتکب چه اشتباه بزرگی شده بودم. معلوم شد که ترکیب بندی مهم ترین موضوع عکاسی بود که تا آن زمان درباره آن مطالعه کرده بودم.

چرا ترکیب بندی اینقدر مهم است؟ اجازه دهید یک، یا دو، یا ده دلیل به شما بدهم.

اگر هم اکنون قانع هستید که ترکیب بندی بسیار مهم است، «۱۰ مطلب برتر ترکیب بندی لنزک» را مطالعه نمایید.
۱
کاری کنید که عکس هایتان برجسته شوند

در مورد این فکر کنید که هر روز چند عکس جدید به صورت آنلاین پست می شوند. تقریبا یک گازیلیون (یک عدد بسیار بزرگ فرضی). عکس های شما چطور قرار است در بین آنها برجسته باشند؟
[ترکیب بندی عکاسی]

نمی خواهم لفاظی کنم. این سوالی است که شما واقعا باید از خودتان بپرسید.

آخرین عکسی که واقعا چشمتان را گرفت چه بود؟ چه چیزی آن را برجسته کرده بود؟ مطمئنا گاهی اوقات سوژه آنقدر مسحورکننده است که شما چاره ای جز نگاه کردن به آن ندارید.

اما اغلب اوقات، چیزی که باعث می شود یک عکس توجه شما را جلب کند ترکیب بندی آن است. به همین دلیل است که ترکیب بندی قوی از تکنیک هایی استفاده می کند که نظرتان را جلب کرده و شما را مجذوب می کند. یک ترکیب بندی ضعیف می تواند به تصویر گیج کننده ای منجر شود که یک بیننده سریع از آن می گذرد، با بدتر، کاملا آن را نادیده می گیرد.

هیچ کس نمی خواهد تصاویرش نادیده گرفته شوند. یادگیری استفاده از قدرت ترکیب بندی می تواند به برجسته شدن تصاویر شما در میان تصاویر دیگر کمک کند. این به نظر خوب است، نه؟
۲
پیام خود را تقویت کنید

ترکیب بندی تنها ایجاد عکس هایی که زیبا به نظر برسند نیست. بلکه باید به شما کمک کند تا با بیننده خود نیز ارتباط برقرار کنید.
[ترکیب بندی عکاسی]

ببینید، ما عکاسان می توانیم فرض خطرناکی بکنیم – که مخاطب ما عکس هایمان را همانطور می بینید که ما می بینیم.

این اصلا درست نیست.

بینندگان شما درک مشابهی با طرز نگاه شما ندارند. شما یک ارتباط احساسی با تصویر دارید، چون آنجا بودید. شما زمینه را می دانید، چون آن را تجربه کردید. شما مفهوم آن را درک می کنید، چون خود شما تصمیم گرفتید آن عکس را بگیرید. شما چیزهای زیادی در مورد آن عکس می دانید.

مخاطب شما تصویر شما را بدون هیچ کدام از آن اطلاعات پیش زمینه می بینید. بله! این وظیفه شما به عنوان یک عکاس – یک ارتباط دهنده – است که هر کاری می توانید برای انتقال پیام یا احساسی که می خواهید به بیننده خود برسانید، انجام دهید.

اما… چطور؟

ترکیب بندی! ترکیب بندی ابزار مورد نیاز برای ایجاد عکسی که پیام شما را منتقل کند، به شما می دهد. از ترکیب بندی می توان برای جلب توجه بیننده استفاده کرد، و به او نشان داد که باید به کجا نگاه کند، و یک حالت یا احساس خاص به صحنه بخشید.عکاسی کودک در آتلیه کودک
۳
پتانسیل هر صحنه را ببینید

هنگامی که شما در مورد ترکیب بندی یاد می گیرید، می فهمید که چطور مانند یک هنرمند نگاه کنید. شما قادر خواهید بود پتانسیل عکاسی را در هر صحنه ای در اطراف خود تشخیص دهید، و از آن به نفع خود برای ایجاد یک تصویر عالی استفاده کنید. برای چشم آموزش ندیده (عادی)، محیط اطراف ممکن است خسته کننده، یا معمولی به نظر برسد. برای شما، آن صحنه ها هنر هستند.


اینها همه به این بستگی دارد که یاد بگیرید چه نوع المان های بصری (و چه نوع ترتیباتی)عکس های عالی می سازند، و چگونه باید آنها را در صحنه قرار دهید. این واقعا ساده است، اما نگاه شما نسبت به جهان را کاملا تغییر می دهد!

منبع:

لنزک


برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ سه شنبه 5 تير 1397 ] 22:37 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

آموزش عکاسی منظره: 3 نکته حرفه ای ترکیب نوردهی

 شما چطور کاری می کنید که تصویر یک کوه برای بیننده همانقدر بزرگ به نظر برسد که شما می بینید؟ چطور از شر نویز در تصاویر منظره شب خود خلاص می شوید؟ چطور می توانید همه چیز را در فوکوس عالی و بی نقص از جلو به عقب به دست آورید؟ عنوان این مطلب را می توان ۵ کاری که شما نمی توانید در یک عکس انجام دهید نیز نامید، چون هر کدام از تکنیک های زیر به شدت به لایه بندی نوردهی های چندگانه بستگی دارد. اما اینها تکنیکی هایی هستند که من اغلب برای تبدیل دیدگاهم و سوالاتی مانند موارد فوق به واقعیت از آنها استفاده می کنم. بیایید شروع کنیم!

تکنیک های ترکیب نوردهی مطرح شده در این آموزش، به صورت کلی توضیح داده شده اند. برای اینکه بتوانید آموزش بیشتری با جزئیات بیشتر کسب نمایید، نام هر تکنیک به انگلیسی آورده شده که بتوانید در Youtube جستجو نمایید.
۱
فوکوس کامل از طریق انباشت فوکوس

نام انگلیسی: focus stacking

با تکنیکی که ریشه در عکاسی ماکرو دارد شروع می کنیم، که سوژه را شارپ ثبت کرده و پس زمینه مات را حفظ می کند. اما اگر بخواهید پس زمینه نیز شارپ باشد چه طور؟ اینجاست که به سراغ عکاسی منظره می رویم. با انباشت فوکوس، می توانید همه چیز را با نوردهی های چندگانه فورا اصلاح کنید.

استفاده از یک سه پایه محکم و عکاسی بارداری در آتلیه بارداری با یک ریموت کنترل تضمین می کند که دوربین حرکت نکند. برای به دست آوردن بهترین نتایج، تمام تنظیمات روی دوربین نیز بین عکس ها باید دقیقا یکسان باشد: تراز سفیدی (قابل اصلاح در پس پردازش هنگام عکاسی با فرمت RAW)، سرعت شاتر، ایزو و دیافراگم.

تنها تفاوت عکس ها، فاصله فوکوس است. با تنظیم فوکوس بر روی نزدیک ترین شیء در صحنه شروع کرده و منتظر بمانید تا باد فروکش کند (در صورت امکان). ریموت کنترل را فشار دهید و فوکوس را کمی دورتر بر روی صحنه تنظیم کنید. این روند را تکرار کنید تا زمانی که به فاصله فوکوس بی نهایت برسید.
[ترکیب نوردهی]

خرابه های Eastwatch، اثر دنیل لان

آیا می توانیم بدون این تکنیک این کار را انجام دهیم؟

البته. لنز واید خود را بر روی f/22 قرار دهید، آن را بر روی فاصله ابر کانونی اش تنظیم کنید و آن وقت همه چیز باید شارپ شود. درست است؟

خب، به این سادگی نیست. بستن دیافراگم اثرات جانبی نامطلوبی دارد. اول از همه، شما اجازه ورود نور کمتری را به داخل دوربین خواهید داد. در همان ایزو، این امر زمان نوردهی (سرعت شاتر) را طولانی خواهد کرد. حتی با کوچکترین نسیمی، المان های ظریف پیش زمینه مانند گل ها، علف ها و سرخس ها مطمئنا تکان می خورند و در واقع باعث می شوند که پیش زمینه کمتر از مثلا f/7.1 شارپ به نظر برسد.

آیا تا به حال عبارت نقطه بهینه لنز (sweet spot) را شنیده اید؟ این دیافراگمی است که در آن لنز شما کمترین میزان ابیراهی را ایجاد می کند، در حالیکه انکسار (شکست) را حداقل نگه می دارد؛ معمولا یک تا دو استاپ کمتر از دیافراگم کاملا باز. هرچند، در f/22 انکسار (diffraction) نقش تعیین کننده ای در شارپ بودن تصویر شما دارد.
[ترکیب نوردهی]

دریچه، اثر دنیل لان

چرا این تکنیک مفید است؟

از آنجا که انباشت فوکوس در نقطه مطلوب لنز شما بسیار مفید خواهد بود، حتی ارزان ترین لنز هم به نظر می رسد که تصاویر بسیار شارپی می گیرد، و در دیافراگم های کوچکتر با عکس های تکی رقبای گران قیمت خود رقابت می کند. اما از آنجا که انکسار یک ویژگی فیزیکی مربوط به نحوه برخورد نور به سنسور است، حتی شارپ ترین لنزهای موجود هم نمی توانند در حداقل دیافراگم خود اینقدر شارپ باشند.
۲
نوردهی آنطور که در HDR با چشم انسان دیده می شود

نام انگلیسی: HDR

البته یک تکنیک ترکیب نوردهی آشناتر، عکاسی با محدوده دینامیکی بالاست. شما چه Photomatix یا HDR Expose را اجرا می کنید و چه از لایت روم برای ترکیب تصاویر خود با هم استفاده می کنید، من مطمئنم که در مورد گسترش محدوده دینامیکی تصاویر خود شنیده اید.

اغلب اوقات، ایده این است که شما مجموعه ای از نوردهی ها را ثبت می کنید که در آن تمام تنظیمات بر روی دوربین یکسان است، به جز سرعت شاتر. این به لحاظ نظری نوردهی درست هایلایت ها و همچنین سایه ها را در شدیدترین کنتراست ها ممکن می سازد. نام عکاسی در محدوده دینامیکی بالا از اینجا نشأت می گیرد: اگر یک عکس شامل تمام اطلاعات سایه ها یا هایلایت ها نباشد، محدوده دینامیکی برای صحنه ای که می خواهید از آن عکس بگیرید کافی نیست.
[ترکیب نوردهی]

درخشش نور، اثر دنیل لان

در عمل، هر عکاس روش خاص خود را برای گسترش محدوده دینامیکی یک دوربین مشخص دارد. یک نرم افزار اختصاصی وجود دارد که قبلا اشاره کردم، اما عکاسانی از جمله خودم هستند که این کار را به طور کامل با دست انجام می دهند. ترفند این است که انتخاب نوردهی را بر اساس درخشش آن نوردهی انجام دهید. سپس قسمت های زیاد و کم نوردهی شده را پوشش دهید تا نوردهی های بهتر برای آن قسمت ها مشخص شود.

این یک فرآیند وقت گیر است، اما با تمرین کافی، تصاویر شما کم کم طبیعی تر از وقتی که کامپیوتر تصمیم می گیرد ترکیب در نهایت چطور به نظر برسد، احساس خواهند شد. و همه بدون آن هاله های ناخوشایند نگاشت تُن خودکار (automated tone mapping) خواهند بود.
[ترکیب نوردهی]

Rainsience، اثر دنیل لان

آیا می توانیم بدون این تکنیک این کار را انجام دهیم؟

زمانی در اواخر دهه ۲۰۰۰ بود که عکس های HDR بسیار جنجالی بودند. همه آن تصاویر بیش از حد پردازش شده را می خواستند و این تصاویر در رقابت محبوبیت برنده شدند. با این حال، شما می توانید با همان تکنیک نتایج طبیعی تری ایجاد کنید، یا تصاویری با همان کیفیت را با یک عکس به دست آورید. در اغلب موارد، دوربین های مدرن (به خصوص آنهایی که سنسور فول فریم دارند)، حتی به محدوده گسترده نوردهی های چندگانه نیازی ندارند – یک عکس برای ثبت محدوده دینامیکی بالا کفایت می کند.

همچنین می توانیم تصاویر سیلوئت بگیریم. به خصوص در مقابل یک خورشید در حال غروب قرمز روشن، رنگ های سیاه خالص در هر عکسی می تواند مناسب باشد. در نتیجه تصاویر دارای محدوده دینامیکی کمتر در واقع می توانند گرافیکی تر و تاثیرگذارتر به نظر برسند.

خلاصه: پس دوربین های مدرن تر برای ثبت محدوده دینامیکی بالاتر به تکنیک HDR نیاز ندارند و همینطور می توانیم عکس های سیلوئت بگیریم که مجدوده دینامیکی کمتری دارند که باز هم به HDR نیازی نیست.

نکته حرفه ای: خورشید را روشن ترین بخش تصویر و بازتاب ها را تاریک تر از آنچه که بازتاب می کنند، نگه دارید.
[ترکیب نوردهی]

صومعه زمینی (خاکی)، اثر دنیل لان

چرا این تکنیک مفید است؟

من شخصا تنها زمانی از سرعت شاتر چندگانه استفاده می کنم که خورشید در آسمان است و بخش بزرگی از آسمان را بیش از حد نوردهی (overexpose) می کند. هرچند در این مثال، خورشید تنها از میان روزنه کوچکی در میان ابرهای سنگین در فاصله دور نمایان شده است، و به طور مستقیم بر روی یک کوه پوشیده از برف می تابد. اگر من برای آن هایلایت ها نوردهی کرده بودم، پیش زمینه ام خیلی تاریک میشد. روشن کردن آن پیش زمینه در قسمت سایه ها نویز ایجاد می کرد، و این چیزی است که من نمی خواهم.
۳
عدم وجود نویز در مناظر شبانه با انباشت کردن

نام انگلیسی: stacking noise reduction

نه، ما نمی خواهیم دوباره در مورد انباشت کردن فوکوس بحث کنیم. این کاملا متفاوت است. این تکنیک تنها زمانی جواب می دهد که تمام پارامترها یکسان باشند: تنظیمات دوربین، فاصله کانونی؛ همه چیز. حتی دمای دوربین هم برای به دست آوردن بهترین نتایج باید یکسان باشد. انباشت کردن (Stacking) با محاسبه تفاوت بین دو یا چند تصویر عمل می کند و به طور مستقیم از حوزه عکاسی از ستارگان می آید. البته تنها یک روش وجود ندارد – در این صورت همه چیز آسان میشد!
[ترکیب نوردهی]

درخت هستی، اثر دنیل لان

ساده ترین روش میانگین گیری (averaging) است. بعد از هم تراز کردن ستارگان یا پیش زمینه، بسته به این که می خواهید نویز در کجا کاهش یابد، می توانید لایه پایینی را بر روی Opacity یا شفافیت ۱۰۰% تنظیم کنید. بعدی بر روی ۵۰%، سومی بر روی ۳۳% و چهارمی بر روی ۲۵% تنظیم می شود. بنابراین ۱۰۰ تقسیم بر شماره لایه های شما شده، و به عدد صحیح گرد می شود.

همچنین روش Kappa-Sigma Clipping، روش میانه (Median)، و چند روش دیگر وجود دارد که از الگوریتم های پیچیده تر استفاده می کنند، اما همه اینها برای به دست آوردن بهترین نتیجه از یک مجموعه تصویر خاص عمل می کنند.
[ترکیب نوردهی]

سرنوشت، اثر دنیل لان

آیا می توانیم بدون این تکنیک این کار را انجام دهیم؟

در طول روز، بله. اما اگر یک عکاس شبانه مشتاق و پرشور باشید، هیچ جایگزینی برای نتایج انباشت وجود ندارد. همانطور که نسبت سیگنال به نویز را در هر تصویر بعدی که به انباشت اضافه می کنید افزایش می دهید، می توانید جزئیات بیشتری از قسمت های بسیار پراکنده یک تصویر استخراج کنید. به عنوان مثال، راه شیری یا کهکشان آندرومدای همسایه ما را در نظر بگیرید. این با روش کاهش نویز در لایت روم یا نویز نینجا متفاوت است، چون آنها از شر کوچک ترین پیکسل ها بر اساس آنچه که در اطراف آنها قرار دارد، خلاص می شوند.

آیا ما نمی توانیم به جای این کار تنها سرعت شاتر را به چند دقیقه افزایش دهیم؟ خب، زمین در حال چرخش است، بنابراین ستاره های شما به صورت دنباله دار ظاهر خواهند شد. همچنین، یک سرعت شاتر طولانی تر بخش های الکترونیکی دوربین شما را بیشتر گرم خواهد کرد. این به نوعی نویز متفاوت تحت عنوان نویز حرارتی منجر می شود، که اصلاح آن حتی دشوارتر است.
[ترکیب نوردهی]

سیگنال، اثر دنیل لان

چرا این تکنیک مفید است؟

تصاویر کمتر نویزدار می توانند داستان های مسحورکننده تری بگویند. و نویز کمتر همچنین بدین معنی است که شما می توانید تصویر را در اندازه بزرگتری چاپ کنید، قبل از این که نویز تصادفی به چشم بیاید.

منبع:

لنزک


برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ سه شنبه 5 تير 1397 ] 22:25 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

آموزش عکاسی از اجسام بی جان بهاری

 من طرفدار پر و پا قرص تایپوگرافی چند بُعدی هستم، یعنی متن های ساخته شده از گل ها، شکلات، سیم یا موارد دیگری که می توانید به یک روش خاص آنها را شکل دهید. شروع کار ممکن است دشوار به نظر برسد، اما در واقع خیلی ساده تر از چیزی است که به نظر می رسد. بیایید با یک امضای بهاری ساخته شده با خاک گیاهان در باغچه شروع کنیم.
[عکاسی از اجسام بی جان]
۱
لوازم و تجهیزات

    شما به این موارد نیاز دارید:
    کاغذ، مداد، و یک چاقوی طراحی برای قالب؛
    خاک برای متن؛
    اقلامی برای عکس اجسام بی جان (مانند ابزار باغبانی، گلدان، چند برگ سبز)؛
    دوربین؛
    هر گونه منبع نور؛
    سه پایه

[عکاسی از اجسام بی جان]
۲
قالب

اول، شما به یک قالب نیاز دارید. من نمی توانم طراحی کنم و حروف را زیاد تمیز بنویسم، بنابراین چند حرف تایپ شده را ترسیم کردم. سعی کنید تمام (یا بیشتر) حروف شما به هم متصل باشند، بنابراین برداشتن قالب پس از شکل دادن به متن آسان تر خواهد بود.

متنی را که می خواهید استفاده کنید روی کاغذ بکشید و آن را با استفاده از چاقوی طراحی ببرید. صبور باشید: این کار ممکن است کمی زمان ببرد، اما تصویر نهایی ارزشش را دارد.
[لوگو لنزک]

لنزک: برای عکس بهاری فوق قالب از لوگوی لنزک ساخته شده است.
[عکاسی از اجسام بی جان]
۳
ترکیب بندی

من ترجیح می دهم قبل از پر کردن قالب، ترکیب بندی را تنظیم کنم. به این ترتیب، حرکت دادن اشیاء بدون ترس از خراب شدن متن، راحت است. قالب خود را در مرکز ترکیب بندی نگه دارید و اشیاء دیگر را در اطراف آن قرار دهید، با بزرگترین آنها (مانند یک بیلچه و شن کش) شروع کنید و به ترتیب به سراغ جزئیات کوچکتر (مانند برگ ها و بطری های کوچک) بروید.

همه چیز را در جای خودش قرار دادید؟ عالی است! بعد، قالب را با خاک پر کنید و به آرامی (خیلی خیلی آرام) کاغذ را بردارید.

تادا! متن بهاری شما آماده است.
[عکاسی از اجسام بی جان]
۴
نورپردازی

شما تقریبا می توانید از هر چیدمان نورپردازی که دوست دارید استفاده کنید. من می خواستم بطری های شیشه ای ام کمی بدرخشند، بنابراین از یک نور بسیار شدید در سمت راست استفاده کردم. من از یک اسپیدلایت در یک استریپ باکس قرار گرفته در ارتفاع خیلی پایین، هم سطح با پس زمینه (عملا در فاصله ۳۰ سانتیمتری از کف زمین) استفاده کردم. برای شدیدتر کردن این نور کلیدی، پارچه پخش کننده را از روی استریپ باکسم برداشتم.

برای متعادل کردن آن نور و از بین بردن سایه ها، از یک اسپیدلایت دیگر در پشت یک دیفیوزر بزرگ (پخش کننده نور) در سمت چپ استفاده کردم. آخرین مورد یک رفلکتور در پایین است.


عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد و پس پردازش

مطمئن شوید که ترکیب بندی و نورپردازی خود را دوست دارید – از کمی زیاد نوردهی کردن درخشش نور (بر روی بطری ها) نترسید و یک عکس بگیرید! این آموزش تقریبا به هیچ پس پردازشی نیاز ندارد، فقط تنظیم سریع رنگ و کنتراست لازم است. بفرمایید!

منبع:

لنزک


برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ سه شنبه 5 تير 1397 ] 22:24 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

3 نکته برای عکاسی از حرکات سریع و ورزش ها

 در این مطلب، ما 3 نکته سریع برای عکاسی از حرکات سریع و ورزش ها به شما ارائه می دهیم. حتی اگر عکاسی ورزشی انجام نمی دهید، باز هم این آموزش می تواند برای شما مفید باشد چراکه یادگیری عکاسی از حرکات سریع می تواند در ژانر اصلی عکاسی تان به شما کمک کند.
[عکاسی از ورزش ها]
اما اگر شما عکاسی ورزشی انجام نمی دهید چطور؟

یادگیری نحوه ایجاد تصاویری که برای ژانرهای مختلف مناسب باشند، ارزش زیادی دارد. شما ممکن است از تصاویر ورزشی یا حیات وحش اجتناب کنید. شاید از نظر شما مناظر کسل کننده باشند. با این حال، هر ژانر به مجموعه مهارت منحصر به فردی نیاز دارد که به منظور ایجاد تصاویر مناسب باید آنها را تمرین کرد. هنگامی که شما «هم آموزی» عکاسی کودک در آتلیه کودک را تمرین می کنید، به نفع کار شما در ژانر اصلی نیز خواهد بود. به عبارت دیگر، هر از گاهی از منطقه امن خود خارج شوید.

صرف نظر از این که برای پروژه های شخصی یا تجاری دوست دارید از چه چیزی عکس بگیرید (مثلا، پرتره، منظره، مستند اجتماعی، مراسم عروسی، حیات وحش و غیره)، عکس العمل ها و هماهنگی دست و چشم شما باید دقیق و سریع باشد. هنگامی که مهارت های دیداری شما به خوبی تنظیم شوند، می توانید لحظات را قبل از وقوع پیش بینی کنید.
[عکاسی از ورزش ها]

چگونه می توانید پیش بینی حرکت را یاد بگیرید و چشم هایتان را با انگشت اشاره دست راست خود هماهنگ کنید؟

یک راه عالی برای تمرین این کار عکاسی ورزشی است. عکاسی از تئاترهای زنده یا نمایش های رقص نیز فعالیت های مفیدی برای این منظور هستند، اما ورزش ها (به خصوص ورزش های موتوری) سریع ترین راه ممکن اند. لحظات به سرعت می آیند و می روند، بنابراین فرصت بهتری نسبت به انواع دیگر عکاسی است که سریع واکنش نشان دادن را تمرین کنید. در نظر داشته باشید که یک وسیله نقلیه که با سرعت ۶۰ مایل در ساعت حرکت می کند، در هر ثانیه ۸۸ فوت جابجا می شود!

بیشتر بخوانید: نکات آموزشی مقدماتی عکاسی از ورزش های موتوری
۸ نکته برای عکاسی از حرکات سریع

در هشت نکته زیر، من قصد دارم تنظیمات تکنیکی که هنگام عکاسی از حرکت (اکشن) یا ورزش ها مفید هستند را با شما به اشتراک بگذارم. اگر این نکات را دنبال کنید، نه تنها به ایجاد تصاویر مناسب از حرکات و ورزش ها نزدیک تر می شوید، بلکه توانایی تکنیکی کلی شما به عنوان یک عکاس نیز بهبود می یابد.
[عکاسی از ورزش ها] [عکاسی از ورزش ها]

مسلما ایجاد این نوع تصاویر آسان نیست، اما هیچ وقت کاری که ارزش انجام دادن داشته باشد آسان نیست.
۱
از یک لنز بلند استفاده کنید

از یک لنز تله بلند مانند فاصله کانونی معمول ۸۵-۲۰۰mm استفاده کرده و سعی کنید به حرکت نزدیک شوید.

یک لنز تله به شما انعطاف پذیری می دهد تا بتوانید سریع خود را با شرایط در حال تغییر وفق دهید. ورزش ها به سرعت حرکت می کنند و شما هم باید همین کار را بکنید. در یک زمین فوتبال، حرکت ممکن است در عرض چند ثانیه از یک انتهای زمین به انتهای دیگر برود.

بسته به جایی که ایستاده اید، باید سریع حرکت کنید. یک پیچ سریع کمر و یک لنز زوم تله خوب شما را به این مقصود می رساند.
۲
از لنز بیش از حد بلند استفاده نکنید

شما می توانید از یک لنز بزرگتر مانند فاصله کانونی ۳۰۰-۶۰۰mm استفاده کنید، اما به لنزهای فوق العاده بلند نیازی نیست. آنها بزرگ، سنگین، و گران قیمت هستند.

لنزهای سوپر تله، به خصوص هنگام عکاسی از ورزش های موتوری می توانند مفید باشند. یک ماشین یا موتورسیکلت مسابقه در مسیر بسیار سریع تر از یک بازیکن بیسبال در زمین حرکت می کنند. بسته به این که چقدر قصد دارید عکاسی ورزشی انجام دهید، می توانید برای خرید یک لنز سوپر تله صبر کنید.
[عکاسی از ورزش ها]
۳
حداقل سرعت شاتر

برای جلوگری از لرزش دوربین، سرعت شاتر باید نسبت معکوس با فاصله کانونی شما داشته باشد. به عنوان مثال، با یک لنز دارای فاصله کانونی ۲۰۰mm باید در حدود ۱/۲۰۰ یا ۱/۲۵۰ ثانیه عکس گرفت، در حالیکه با یک لنز ۴۰۰mm باید در ۱/۴۰۰ ثانیه به صورت دوربین در دست عکس گرفت.

سه پایه در واقع این قانون را نفی می کند. با این حال، استفاده از سه پایه در بعضی از مکان ها ممنوع است یا ممکن است ناامن باشد، بنابراین باید آمادگی عکاسی بدون استفاده از سه پایه را داشته باشید.

منبع:

لنزک


برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ سه شنبه 5 تير 1397 ] 22:23 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

۴ نکته آموزشی برای کمک به استفاده از مد عکاسی دستی

 در این مقاله، من می خواهم چند نکته در مورد نحوه استفاده از برخی قابلیت های دوربین را به اشتراک بگذارم، که به شما کمک می کند با عکاسی در مُد دستی کنار بیایید. در ادامه این آموزش با ما همراه شوید.

گاهی اوقات برگشتن به اصول اولیه و استفاده از تجهیزات کم و قدیمی بدون هیچ کدام از قابلیت های مدرنی که دوربین های جدید دارند، می تواند به شما کمک کند تا به عنوان یک عکاس رشد کنید. گاهی اوقات استفاده خوب از تکنولوژی های انتخابی بر روی دوربین دیجیتالتان نیز می تواند بسیار آسان تر از آنچه که با دوربین های قدیمی امکان پذیر بود، در یادگیری و ایجاد نوردهی های دقیق تر به شما کمک کند.
[عکاسی با مد نوردهی دستی]

من یادگیری عکاسی را بر روی دوربینی شروع کردم که هیچ قابلیت خودکاری نداشت. هیچ گزینه دیگری غیر از یادگیری مُد دستی (Manual) وجود نداشت. من هنوز هم ۹۹% مواقع از مُد دستی استفاده می کنم.

من در طول کارگاه های عکاسی که برگزار می کنیم، افراد را تشویق می کنم که از مُد دستی استفاده کنند و برای مدتی به آن متعهد شوند. اگر شما مُد دستی را یک یا دو بار برای مدتی کوتاه امتحان کنید، احتمالا آن را نخواهید «پذیرفت». شما باید متعهد شوید و برای مدت طولانی در اکثر عکس هایی که می گیرید تنها از مُد دستی استفاده کنید، تا وقتی که احساس کنید دارید پیشرفت می کنید.
[عکاسی با مد نوردهی دستی]
۱
نمای زنده/ منظره یاب الکترونیکی

بسیاری از دوربین ها در حال حاضر دارای صفحه نمایش های LCD یا منظره یاب الکترونیکی هستند که وقتی در مُد دستی یک عکس می گیرید، به شما نشان می دهند نوردهی چطور به نظر خواهد رسید. اگر دوربین شما این قابلیت را داشته باشد، نیاز به نگاه کردن به نورسنج یا تغییر مُد نورسنجی برای به دست آوردن عکس های به خوبی نوردهی شده را تا حد زیادی رفع می کند.

با متمرکز کردن توجه خود بر نوردهی تصویر بر روی صفحه نمایش LCD یا در منظره یاب الکترونیکی، در حالیکه دیافراگم، سرعت شاتر، و ایزو را تنظیم می کنید، به راحتی می توانید ببینید چه موقع عکس شما خوب به نظر می رسد.
[عکاسی با مد نوردهی دستی]

شما باید صفحه نمایش یا منظره یاب خود را طوری تنظیم کنید که خنثی باشد، نه خیلی روشن و نه خیلی تاریک. برای اطمینان از این مسئله، می توانید چند عکس آزمایشی بگیرید و سپس آنها را بررسی کنید (بر روی کامپیوتر). اگر آنها زیاد یا کم نوردهی شده بودند، میزان روشنایی صفحه نمایش LCD و/یا منظره یاب دوربین خود را تنظیم کنید، تا وقتی که عکس های شما همان میزان نوردهی را داشته باشند که در منظره یاب یا بر روی مانیتور خود در مُد نمای زنده (Live view) می بینید.
۲
از نورسنج نقطه ای خود استفاده کنید

اگر ترجیح می دهید از نمای زنده استفاده نکنید یا یک منظره یاب الکترونیکی ندارید که همانطور که کنترل های خود را تنظیم می کنید تغییرات میزان نوردهی را نشان دهد، استفاده از نورسنج نقطه ای می تواند به شما کمک کند تا به خوانش دقیق تری دست یابید و نوردهی های خود را دقیق تر تنظیم کنید.
[عکاسی با مد نوردهی دستی]

دوربین های مدرن دارای چندین مُد نورسنجی هستند که شامل یک نورسنج نقطه ای می باشد. اغلب اوقات استفاده از مُد میانگین گیری، که از چندین بخش تصویر خوانش می گیرد و مقدار نوردهی که دوربین محاسبه می کند را ارائه می دهد، کافی است.

با این حال، در برخی موقعیت ها، به خصوص اگر سوژه شما از پشت نورپردازی شده باشد یا کنتراست در صحنه ای که از آن عکس می گیرید بالا باشد، استفاده از تنظیمات نورسنجی نقطه ای به شما اجازه خواهد داد تا از قسمتی از تصویر که برای شما مهم تر است، خوانش بگیرید.

به عنوان مثال، در هنگام ایجاد پرتره ای که در آن پس زمینه به طور قابل توجهی روشن تر یا تاریک تر از سوژه شماست، بهتر است که یک خوانش با نورسنج نقطه ای از چهره سوژه بگیرید، چون این قسمت معمولا مهم ترین بخش تصویر شماست. استفاده از تنظیمات میانگینی که نورسنج دوربین شما از پس زمینه نیز می خواند و آن را به نتیجه حاصل محاسبه می کند، به طور بالقوه نوردهی چندان رضایت بخشی به شما نمی دهد.
[عکاسی با مد نوردهی دستی]

یادگیری استفاده از نورسنج نقطه ای در ایجاد نوردهی های دقیق تر به شما کمک خواهد کرد. من یکی از دکمه های عملکرد روی دوربین هایم را بر روی تغییر به نورسنجی نقطه ای تنظیم کرده ام، که به من اجازه می دهد تا سریع و آسان یک خوانش از هر بخش خاص ترکیب بندی ام بگیرم.
۳
عکس های خود را بررسی کنید

این تمرین درستی نیست که همیشه بعد از گرفتن هر عکس صفحه نمایش خود را بررسی کنید، چون این کار می تواند توجه شما را از سوژه اصلی منحرف کند. اما بررسی چند تصویر اول بعد از تغییر تنظیمات نوردهی می تواند مفید باشد.

نگاهی به نتایج بعد از تغییر دیافراگم، سرعت شاتر، یا ایزو ایده روشنی به شما می دهد که آیا تنظیمات شما برای عکس هایی که می خواهید بگیرید مناسب هستند یا نه. اگر عکسی را می بینید که به طور کلی یا در بخشی از ترکیب بندی بیش از حد روشن یا بیش از حد تاریک است که ترجیح می دهید نوردهی خوب داشته باشد، باید تغییراتی در تنظیمات خود ایجاد کنید.

لنزک: برای ارزیابی دقیق تر می توانید بعد از گرفتن عکس، هیستوگرام عکس را چک کنید. اینجا یک آموزش کامل تفسیر نمودار هیستوگرام برای شما عزیزان منتشر کرده ایم.
[عکاسی با مد نوردهی دستی]

همانطور که این تکنیک را تمرین می کنید، ممکن است بتوانید تخمین بزنید که چقدر باید تنظیمات نوردهی خود را تغییر دهید، به جای این که دوباره با نورسنج خود مشورت کنید. این مهارت به کمی تمرین نیاز دارد، اما اگر خودتان را به انجام این کار عادت دهید، متوجه خواهید شد که این روش سریع و آسانی برای دستیابی به یک نوردهی بهتر است.
۴
متادیتا های خود را بررسی کنید

دوربین های دیجیتال ما میزان قابل توجهی متادیتا را ثبت می کنند، که اطلاعات مربوط به هر عکسی است که می گیرید. یادگیری خواندن و درک حتی مقدار کمی از این اطلاعات می تواند به شما در ایجاد نوردهی های مطلوب تر کمک کند.
[عکاسی با مد نوردهی دستی]

امکان بررسی جداگانه میزان نوردهی (Exif – اطلاعات نوردهی) برای هر عکسی که گرفته اید می تواند به شما کمک کند تا درک کنید که چرا این نوردهی خوب است یا شاید نیاز به بهبود دارد. این اطلاعات زمانی که پشت کامپیوترم می نشینم و تصاویر یک جلسه عکاسی را بررسی می کنم، بسیار مفید است.

مقایسه عکس های گرفته شده با مقادیر نوردهی مختلف و نگاه کردن به متادیتاها می تواند به شما کمک کند تا درک بهتری از این که دفعه بعد از چه تنظیماتی می توانید استفاده کنید، به دست آورید.
ن
نتیجه گیری
[عکاسی با مد نوردهی دستی]

فوکوس خودکار، تشخیص چهره، تراز سفیدی خودکار، و انعطاف پذیری ایزو همه پیشرفت های مدرن در تکنولوژی دوربین هستند که استفاده از مُد دستی را آسان تر می کنند. چون شما مجبور نیستید توجه زیادی به این چیزها داشته باشید و بهتر می توانید بر تنظیم درست نوردهی خود تمرکز کنید.

نوردهی یکی از المان های کلیدی هر عکس است. یادگیری درک این که چطور می توانید از قابلیت های مختلف دوربین خود استفاده کنید تا در ایجاد نوردهی های بهتر به شما کمک کند، شما را به عکاسی بارداری در آتلیه بارداری خلاق تری تبدیل خواهد کرد.

نویسنده: کوین لندور یوهان (Kevin Landwer-Johan)

منبع:

لنزک


برچسب ها: آتلیه کودک , عکاسی کودک , عکس کودک , آتلیه عکاسی کودک , بهترین آتلیه کودک , آتلیه کودک شهرک غرب ,

[ بازدید : 0 ]

[ سه شنبه 5 تير 1397 ] 22:21 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

آموزش مقدماتی ترکیب بندی عکاسی برای مبتدیان

 اگر به دنبال یک آموزش عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد مبتدی و در عین حال گام به گام و جامع برای یادگیری ترکیب بندی هستید، این مطلب برای شماست. در دیدار اخیرم با چند عکاس، در جریان بحث در مورد ترکیب بندی، یکی از مبتدیان اظهار داشت: «چرا یک چک لیست ترکیب بندی برای تمام چیزهایی که لازم است در مورد آنها فکر کنیم وجود ندارد؟» این سوال خوب الهام بخش نوشتن این مقاله بود.
گرفتن تصاویر خوب وابسته به تجهیزات نیست

شما می توانید گران ترین تجهیزات دوربین و شگفت انگیزترین نور را داشته باشید. می توانید در یک مکان دیدنی افسانه ای، یا در حال عکاسی از یک مدل خیره کننده باشید. موقعیت های زیادی وجود دارند که ممکن است فرصت گرفتن تصاویر نفس گیر را برای شما فراهم کنند، اما اگر ترکیب بندی درست نباشد، مهم نیست تجهیزات شما چقدر گران قیمت یا تجملی باشند.
[مبانی ترکیب بندی عکاسی]

برعکس این قضیه هم درست است، اگر درک شما از ترکیب بندی خوب باشد، می توانید تصاویر شگفت انگیزی با تجهیزات مبتدی (حتی تلفن همراه خود) بگیرید. هنگامی که قوانین و دستورالعمل ها را بدانید، می توانید از آنها به نفع خود استفاده کنید، و حتی موانع را کنار زده و واقعا خلاق باشید. هیچ کس اهمیتی نمی دهد شما از چه تجهیزاتی برای گرفتن عکس استفاده می کنید. اگر هم بگویند «واو، شما باید دوربین فوق العاده ای داشته باشید!» قطعا برای یک عکاس خوشایند نخواهد بود.
اصول ترکیب بندی را یاد بگیرید

با وجود این که انواع مختلفی از عکاسی وجود دارد، شما چه عکاسی خیابانی انجام دهید، چه منظره، ماکرو، استودیویی یا هر چیز دیگری، مفاهیم ترکیب بندی پایه زیادی وجود دارند که به کار برده می شوند. نیازی نیست که تمام مفاهیم برای هر تصویر در نظر گرفته شود، اما داشتن درک درستی از اصول اولیه تاثیر زیادی در پیشرفت عکاسی شما خواهد داشت.

درک درست ترکیب بندی یکی از گام های اصلی و بزرگ در پیشرفت عکاسی من بود. مانند هر ایده جدیدی، شما باید برای یادگیری آن ایده کمی تلاش کنید، تمرین کنید، از اشتباهات خود یاد بگیرید و دوباره و دوباره تمرین کنید. هنگامی که بتوانید یک عکس را با ترکیب بندی خوب کادربندی کنید، بدون این که آگاهانه در مورد کاری که انجام می دهید و دلیل آن فکر کنید، آن وقت واقعا می توانید شروع به فکر کردن در مورد راه های جدید برای کادربندی و شکل دادن به تصاویر خود کنید.

اول، باید بر اصول اولیه مسلط شوید.
شروع کار

اول از همه، اینها قانون نیستند. اگرچه دستورالعمل هایی وجود دارد که باید هنگام ایجاد یک تصویر دلپذیر زیبا در نظر بگیرید، اما می توانید همه آنها را نادیده بگیرید و باز هم یک تصویر خیره کننده ایجاد کنید. با این حال، اگر از ابتدا بدانید دستورالعمل ها چه هستند، انجام این کار بسیار آسان تر می شود. بنابراین این لیستی از مفاهیمی است که باید برای هر تصویر در نظر بگیرید، نه قوانینی که مطلقا باید دنبال کنید.

بعضی چیزها آسان و واضح هستند، یا ممکن است شما اینطور فکر کنید. با این حال، تعداد زیاد تصاویری با خط افق های کج که به صورت آنلاین می بینید، گواه این واقعیت است که این مسئله همیشه واضح و بدیهی نیست، و یادگیری آن دشوار است. با خودتان مهربان باشید و مرحله به مرحله پیش بروید. شاید حتی باید لیست خود را بنویسید و آن را در کیف دوربین خود به عنوان یک یادآوری مفید به همراه داشته باشید.

همچنین، هر تصویر المان های مختلفی خواهد داشت، و مفاهیم مختلفی را به کار خواهند گرفت. بنابراین المان ها و مفاهیمی را انتخاب کنید که برای شما و صحنه مقابلتان مناسب باشند. به عنوان مثال، کارهایی هستند که شما هنگام کادربندی یک منظره انجام می دهید که هنگام عکاسی خیابانی کارایی ندارند.

بنابراین حساس باشید، مواردی را انتخاب کنید که برای شما یا برای شیوه عکاسیتان مناسب باشند. سپس آنها را تمرین کنید، تا وقتی که مانند نفس کشیدن برایتان عادی شوند – یعنی هنگامی که دوربین را برمی دارید و یک عکس می گیرید، خود به خود اتفاق بیافتند. وقتی به این مرحله رسیدید، چند مفهوم دیگر به روند کار خود اضافه کنید، و به همین صورت آنها را یاد بگیرید.
چک لیست ترکیب بندی

خب این چک لیست چیزهایی است که به عنوان یک نقطه شروع می توانید در ترکیب بندی خود آنها را مد نظر قرار دهید.

۱- آیا خط افق صاف است؟

۲- آیا سوژه در تصویر قوی و واضح است؟

۳- آیا لبه های کادر تمیز هستند؟ چیزی در کادر هست که حواس بیننده را پرت کند؟ المان هایی از تصویر وجود دارند که چشم را به بیرون از کادر هدایت کنند که بتوان آنها را در جای بهتری قرار داد؟

۴- آیا پس زمینه تمیز است – المان های حواس پرت کننده مانند یک ماشین پارک شده در پس زمینه، یا یک حصار یا خانه ای که متناسب با تصویر نیست وجود دارند؟ آیا می توانید برای حذف این المان ها جابجا شوید یا زاویه دید خود را تغییر دهید؟

۵- آیا پیش زمینه تمیز است؟ آیا از یک منظره یا صحنه طبیعی عکس می گیرید که در آن ممکن است شاخه ها یا برگ هایی در پیش زمینه وجود داشته باشند که بتوان آنها را تمیز کرد؟

۶- موقعیت اشخاص در عکس. آیا یک چراغ خیابانی یا یک درخت از بالای سر آنها بیرون زده است؟ آیا سر، پاها، دست ها یا بازوهای آنها در تصویر قطع شده است؟

۷- تماس چشمی – هنگام عکاسی از یک گروه از افراد، آیا ما با تمام سوژه های شما تماس چشمی داریم؟

۸- موقعیت دوربین – آیا شما در ارتفاع/ زاویه مناسبی برای به دست آوردن بهترین ترکیب بندی قرار دارید؟

۹- نقطه فوکوس – هنگام عکس گرفتن از اشخاص/ موجودات/ حیوانات آیا بر روی چشم فوکوس کرده اید؟ در چشم آنها برق چشم وجود دارد؟

۱۰- آیا قانون یک سوم به طور موثر استفاده شده است؟

۱۱- آیا یک حس مقیاس دارید – به خصوص برای صحنه های منظره بزرگ؟

۱۲- نگاه چگونه در اطراف تصویر حرکت می کند؟ اول به کجا می رود؟ در کجا به پایان می رسد؟ این داستانی است که می خواهید به بیننده بگویید؟

۱۳- انتخاب لنز – آیا لنزی که استفاده می کنید به طور مثبت یا منفی بر ترکیب بندی تاثیر می گذارد؟ آیا یک لنز دیگر ارزش در نظر گرفتن دارد؟

۱۴- هرچه کمتر، بهتر – واقعا چه چیزهایی لازم است در کادر باشد؟ چه چیزهایی را می توانید بیرون بگذارید؟

۱۵- آیا تصویر شارپ است؟ می خواهید شارپ باشد؟
۱
آیا خط افق صاف است؟

هنگامی که در حال گرفتن یک عکس هستید، نسبتا آسان به نظر می رسد که ببینید خط افق صاف است یا نه. اصلاح آن در پس پردازش نیز بسیار آسان است، با این حال تصاویر زیادی به صورت آنلاین پست می شوند که خط افق آنها کمی تا قسمتی کج است. مغز ما وقتی با این مسئله مواجه می شود به طور خودکار قفل می کند، بنابراین این یک مشکل ترکیب بندی واقعی است که باید حل شود.

شما می توانید وقت بگذارید تا دوربین را طوری تنظیم کنید که کاملا صاف و هم تراز با خط افق باشد. هنگام عکاسی پانوراما، تایم لپس، ویدئو و موارد مشابه، کمی تلاش بیشتر ارزشش را دارد. برای استفاده عمومی، به راحتی می توانید آن را در پس پردازش ویرایش کنید.
[مبانی ترکیب بندی عکاسی]

خط افق حدود ۳ درجه به سمت چپ کج شده است – همین برای فشار آوردن به مغز شما کافی است.

بیشتر بخوانید: چرا تراز کردن خط افق در عکس ها آسان نیست
۲
آیا سوژه در تصویر قوی و واضح است؟

برخی مفاهیم ترکیب بندی وجود دارد که نسبتا ساده و واضح هستند، مانند نکته #۱ در بالا. اما برخی دیگر به تامل بیشتری نیاز دارند.

این نکته را می توان یکی از آن موارد در نظر گرفت. با این حال، من این سوال را به شما پیشنهاد می کنم. اگر سوژه قوی یا واضح نباشد، از کجا بدانیم که نکته تصویر شما چیست؟
[مبانی ترکیب بندی عکاسی]

المان های رقابتی زیادی در این تصویر وجود دارد، از کجا شروع کنیم؟
۳
آیا لبه های کادر تمیز هستند؟

آیا چیزهایی در کادر وجود دارد که حواس بیننده را پرت کنند؟ به دنبال المان هایی در تصویر بگردید که نگاه شما را به بیرون از کادر هدایت می کنند. آیا می توان آنها را در موقعیت بهتری قرار داد؟

گردش نگاه شما در اطراف لبه های کادر در هنگام ترکیب بندی عکستان گام ارزشمندی است که می تواند بسیاری از اوقات شما را نجات دهد. این درسی است که من شخصا مجبور شدم از راه سختی یاد بگیرم و در اکثر سبک های عمومی عکاسی به کار می رود.

آیا چیزهایی از بیرون کادر وارد آن می شوند که خودشان را به عکس تحمیل کرده و حواس بیننده را پرت کنند؟ آیا المان های ماتی در پیش زمینه وجود دارند که بتوانید آنها را جابجا کنید یا برای کاهش اثر آنها نقطه دید خود را تغییر دهید؟ آیا نصف یک ماشین یا بخشی از یک ساختمان در پس زمینه دیده می شود؟

اغلب اوقات زمانی که شما در حال کادربندی یک عکس هستید، آنقدر به دقت بر روی سوژه تمرکز می کنید که ممکن است از دیدن کل تصویر غافل شوید. بنابراین ممکن است متوجه این جزئیات اضافی نشوید که می توانند عکس را بسازند یا آن را خراب کنند.
[مبانی ترکیب بندی عکاسی]

برگ و جوانه اضافی در گوشه بالا سمت چپ حواس بیننده را پرت می کنند.
۴
آیا پس زمینه تمیز است؟

آیا المان های حواس پرت کننده مانند یک ماشین پارک شده در پس زمینه، یا یک حصار یا خانه ای که متناسب با تصویر نیست در کادر وجود دارد؟ آیا می توانید جابجا شوید یا زاویه دوربین را تغییر دهید تا آن المان از تصویر حذف شود؟

این یک گام اضافه بر نکته #۳ بالاست – تلاش بیشتر برای ارزیابی پس زمینه.

آیا دارید از یک منظره خوب عکس می گیرید و یک آلونک مزرعه به وضوح در آن قابل مشاهده است؟ شاید یک تراکتور در فاصله دوردست یا یک وسیله نقلیه در جاده هست که باید صبر کنید تا از کادر بیرون برود. آیا رنگ ها با هم هماهنگ هستند؟ وضعیت آسمان خوب است؟ خورشید در ابرها کمی بیش از حد روشن است؟
[مبانی ترکیب بندی عکاسی]

در پشت این عمارت استعماری دوست داشتنی یک بیمارستان و مدرسه بسیار مدرن وجود داشت و کادربندی کردن آن بدون حذف آن المان های مزاحم سخت بود.
۵
آیا پیش زمینه تمیز است؟

آیا در حال عکاسی از یک منظره یا صحنه طبیعی هستید؟ شاخه یا برگ اضافی در پیش زمینه وجود دارد که بتوان آن را از کادر حذف کرد؟

این مسئله به خصوص در عکاسی از طبیعت و مناظر مهم است، اما خوب است که به طور کلی آن را به خاطر داشته باشید.

آیا چیزی که در پیش زمینه دارید به کیفیت کلی تصویر می افزاید یا فقط حواس بیننده را از سوژه اصلی پرت می کند؟ آیا آشغال یا چیز دیگری روی زمین هست که کثیف و شلوغ به نظر برسد؟ شاخه ای در فاصله خیلی نزدیک به لنز وجود دارد که تار شود؟ آیا می توانید شاخه یا هر چیز دیگری را از سر راه کنار بزنید یا لازم است که به جای آن زاویه عکاسی خود را تغییر دهید؟

منبع:

لنزک


برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ سه شنبه 5 تير 1397 ] 22:20 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

اشتباهات عکاسی از غذاها

 اینها برخی از اشتباهات رایجی هستند که عکاسان هنگام شروع کار عکاسی از غذا ها انجام می دهند. اگر می خواهید عکاسی حرفه ای از غذا ها انجام دهید باید از این اشتباهات اجتناب کنید. آیا شما هم دچار این پنج اشتباه می شوید؟

یک جمله معروف هست که می گوید اگر شما بتوانید از غذاها عکس بگیرید، می توانید از همه چیز عکس بگیرید. بعضی ها با این حرف موافق نیستند، چرا که هر ژانر عکاسی چالش های خاص خودش را دارد. با این حال، عکاسی از غذا می تواند بسیار دشوار باشد، صرفا به این دلیل که خیلی سریع در مقابل دوربین از بین می رود.

یک دقیقه شما در حال روی هم گذاشتن پنکیک ها هستید که باعث می شود بزاق دهانتان راه بیفتد، یک دقیقه بعد آن پنکیک ها را به سگ هم نمی دهید. عکاسی حرفه ای از غذا، به عکاس و متخصص چینش غذا و کل تیم افراد بستگی دارد که تصاویر دلپذیری ایجاد کنند که شما در کتاب های آشپزی و مجلات می بینید.
[عکاسی از غذا]

عکاسی حرفه ای از غذا نیازمند برنامه ریزی و در نظر گرفتن تمام جزئیات است. همچنین یک فرآیند حل مسئله دائمی است. فکر کردن به جنبه های کلیدی که یک عکس غذای عالی را می سازند، قبل از انتخاب دوربینتان، کمک بسیار زیادی برای رسیدن به بهترین نتایج به شما خواهد کرد.
۱
نور بد

مانند هر نوع دیگر عکاسی، مهم ترین اصل در عکاسی از مواد غذایی نیز نور است. بدون نور، شما هیچ چیزی ندارید. به همین دلیل است که به عکاسی اغلب تحت عنوان «نقاشی با نور» اشاره می شود. شما چه از نور طبیعی استفاده کنید و چه نور مصنوعی، رویکردی که در مورد نورپردازی اتخاذ می کنید، عکس های شما را خواهد ساخت یا خراب خواهد کرد.

اغلب آنچه که عکاسان حرفه ای غذا را از عکاسان تفریحی جدا می کند، درک فیزیک نور و نحوه دستکاری آن برای رسیدن به اثر مورد نظر آنهاست. اگر یک مشتری از شما می خواهد که طوری از محصول آب پرتقال آنها عکس بگیرید که انگار در صبح زود یک روز آفتابی گرفته شده و شما در شهر بارانی لندن زندگی می کنید، باید بدانید چطور آن نور را بازسازی کنید.
[عکاسی از غذا]

نورپردازی تنها رساندن نور کافی به سوژه شما نیست. تا زمانی که شما کمی نور داشته باشید، می توانید با نوردهی طولانی تر یک عکس مناسب بگیرید. نورپردازی خوب وابسته به نور درست نیز هست.

به عنوان مثال، یک مورد رایج عکاسی از رستوران است که در آن نورپردازی داخلی، صحنه را آلوده کرده، و باعث ایجاد ته رنگ های ناخواسته، به خصوص در هایلایت ها (قسمت های روشن) می شود. برطرف کردن این مشکل در پس پردازش می تواند دشوار باشد، اما با غلبه بر نور محیط با استفاده از یک سیستم فلاش، مانند یک اسپیدلایت، یا جلوگیری از برخورد نور ناخواسته به کمک مسدود کردن بالای چیدمان با پارچه یا صفحه سیاه می توانید از آن اجتناب کنید.
[عکاسی از غذا]
۲
ترکیب بندی ضعیف

ترکیب بندی تصویر به نوبه خود یک نوع هنر است. جدا از نور، تسلط بر این هنر یکی از سخت ترین جنبه های عکاسی از مواد غذایی است. سال ها طول می کشد تا در ترکیب بندی مهارت کامل پیدا کنید. پرداختن به این مسئله فراتر از محدوده این مقاله است، اما چند نکته وجود دارد که آگاهی از آنها می تواند به شما کمک کند تا ترکیب بندی های خود را بهبود ببخشید.

برای شروع، سادگی آن را حفظ کنید. سوژه اصلی شما با چند المان پشتیبان، مانند یک تکیه گاه (چیزی که غذا روی آن قرار گیرد) و یک تکه پارچه کتانی چهارگوش تمام چیزی است که نیاز دارید. از سه تا پنج المان در ترکیب بندی خود استفاده کنید. استفاده از اعداد فرد در هنگام ترکیب بندی صحنه، تقارن و تعادل بیشتری نسبت به اعداد زوج به آن خواهد بخشید – تعداد زوج می تواند بین المان ها رقابت ایجاد کرده و توجه بیننده را بین آنها تقسیم کند.
[عکاسی از غذا]

در مورد بافت ها در صحنه خود فکر کنید. اضافه کردن بافتی متناسب با وسایل صحنه یا سطوح و پس زمینه های شما، یا حتی مواد پشتیبان مانند ادویه جات و چاشنی ها واقعا می تواند ساده ترین تصاویر مواد غذایی را ارتقاء ببخشد.

نکته دیگر این است که سطوح و پس زمینه خود را خنثی نگه دارید. رنگ های روشن از جلوه غذا کاسته و حتی رنگ های ناخواسته بر روی غذا ایجاد می کنند.
۳
زاویه دید نامناسب

قبل از شروع عکاسی، بسیار مهم است که در مورد بهترین زاویه برای عکاسی از غذای خود تصمیم بگیرید. انتخاب زاویه درست به سوژه شما بستگی دارد.

غذاهایی که چند لایه دارند، مانند برگرها یا پنکیک های روی هم چیده شده، زمانی که در سطح چشم ثبت شوند بهتر به نظر می رسند، در این صورت تمام المان ها می توانند دیده شوند. از طرف دیگر، غذاهای تخت مانند پیتزا و کوکی ها بهتر است که از بالا یا با زاویه ۹۰ درجه گرفته شوند، چون این زاویه همه چیز را در یک سطح یکنواخت قرار داده و یک المان گرافیکی به سوژه می دهد.

این زاویه برای میزهای پر از غذا یا صحنه های دیگری که در آن المان های متعددی وجود دارد عالی است، در غیر این صورت ممکن است در کادر جا نشوند.
[عکاسی از غذا]

یک زاویه محبوب دیگر، چهل و پنج درجه یا نمای سه چهارم است. این زاویه برای بسیاری از موقعیت ها و انواع مختلف غذاها مناسب است. این زاویه برای اکثر فواصل کانونی جواب می دهد و شکل، ارتفاع و بافت سوژه اصلی نمایش داده می شود.
[عکاسی از غذا]

یک زاویه که من به ندرت توصیه می کنم نقطه دید پایین دوربین است، که در آن دوربین کمی رو به بالا نشانه می رود. گاهی اوقات شما این زاویه را در تبلیغات برگر می بینید، اما به ندرت برای انواع مختلف سوژه های غذایی مناسب است.
۴
فوکوس نادرست

هنگام عکاسی، شما باید از جایی که شارپ ترین فوکوس باید قرار گیرد نیز آگاه باشید. به طور معمول این قسمت بیشتر به سمت جلوی غذا خواهد بود. علاوه بر این، در مورد این که چه مقدار از آن ناحیه باید در فوکوس باشد فکر کنید. این مسئله f-stop (دیافراگم) انتخابی شما را تحت تاثیر قرار خواهد داد.

من برای ترکیب بندی های مواد غذایی ام به ندرت در کمتر از f/5.6 عکس می گیرم، چون در غیر این صورت مقدار کافی از سوژه ام در فوکوس قرار نخواهد گرفت. هنگام عکاسی از غذا، هدف این است که غذا را نشان دهید و کاری کنید که به بهترین شکل به نظر برسد، که این اتفاق نخواهد افتاد اگر بخش عمده آن تار باشد.

هنگامی که عکس خود را گرفتید (ترجیحا با دوربین وصل شده به لپ تاپ)، فوکوس خود را در بزرگنمایی ۱۰۰% بررسی کنید. مطمئن شوید که فوکوس همان جایی است که می خواهید و عمق میدان بیش از حد کم نیست.
[عکاسی از غذا]
۵
کراپ کردن نادرست

زیبایی عکاسی دیجیتال این است که گاهی اوقات می توانید در پس پردازش به مسائلی بپردازید که در طول عکاسی با آن مواجه شده اید. یک نمونه از این مسائل استفاده از ابزارهای کراپ در لایت روم یا فتوشاپ برای بهبود ترکیب بندی های شماست. با این حال، کراپ تصویر نکته ای است که باید هنگام عکاسی مورد توجه قرار گیرد.

یکی از اشتباهات متداولی که عکاسان مواد غذایی تازه کار انجام می دهند این است که از فاصله خیلی نزدیک از سوژه اصلی عکس می گیرند، تا جایی که بیننده نمی فهمد چه چیزی به تصویر کشیده شده است. یا کراپ آنقدر تنگ است که غذا را به بهترین شکل نشان نمی دهد.

در تصویر زیر، میگوهای طعم دار شده با ادویه هندی هنگامی که صحنه عریض تر گرفته شود و شامل چند المان باشد که مثلا با نان و چوتنی (نوعی سس غلیظ هندی) خورده می شوند، خیلی بهتر به نظر می رسند. عکس های نزدیک فاقد حرکت و جریان هستند و به طور کلی جذابیت کمتری دارند.
[عکاسی از غذا]

هنگام عکاسی، چند کراپ مختلف را امتحان کرده و ببینید کدام یک از آنها بهتر به نظر می رسد. همچنین، یک نکته خوب این است که صحنه خود را عریض تر از آنچه که می خواهید در تصویر نهایی دیده شود ثبت کنید تا بتوانید از راهنماهای کراپ در برنامه پس پردازش مورد نظر خود برای بهبود ترکیب بندیتان استفاده کنید.


امیدوارم که این نکات به شما کمک کند تا برای عکاسی کودک در آتلیه کودک بعدی خود از مواد غذایی برنامه ریزی کنید. چالش هایی که در عکاسی از مواد غذایی با آنها مواجه شده اید و نحوه غلبه بر آنها را در قسمت نظرات مطرح کنید. شما چه اشتباهاتی در عکاسی از مواد غذایی مرتکب شده اید؟

نویسنده: دارینا کاپکوک (Darina Kopcok)

منبع:

لنزک


برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ سه شنبه 5 تير 1397 ] 22:19 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

3 نکته: آموزش عکاسی پرتره

 اگر همیشه می خواستید مانند یک عکاس حرفه ای عکس پرتره بگیرید، خوش شانس هستید – تنها چند کار هست که باید انجام دهید تا عکس هایتان بلافاصله بهبود یابند. در ادامه این آموزش عکاسی پرتره جذاب با ما همراه شوید.

عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد در واقع بسیار آسان است. این حرف جسورانه ای است، اما تا زمانی که شما یک دوربین، یک سوژه و یک محل مناسب داشته باشید، ۷۵% از راه را طی کرده اید.

سخت ترین قسمت عکاسی پرتره – ۲۵% نهایی – نکات ظریفی است که به راحتی ممکن است آنها را نادیده بگیرید، یا از آنها آگاه نباشید. ما در این مقاله قصد داریم مسائل تکنیکی را رد کرده و مستقیما به سراغ آنچه که لازم است بدانید برویم.

بنابراین، اگر فکر می کنید که پرتره هایتان در یک الگوی تکراری گیر افتاده اند، یا می خواهید عکس های خود را بهبود ببخشید، این مطلب مناسب شماست.
۱
برای عکاسی خود برنامه ریزی کنید
[عکاسی پرتره]

هنگام فکر کردن در مورد یک جلسه عکاسی پرتره، ممکن است به راحتی به امید به دست آوردن بهترین نتایج به سراغ مدل بروید. اگرچه این کار ممکن است جواب دهد، اما هیچ چیزی بهتر از داشتن یک لیست از ایده هایی در مورد محل عکاسی که می دانید در زمان های مختلف روز و در شرایط آب و هوایی مختلف مناسب خواهد بود، نیست.

ساده ترین شرایط برای عکاسی، روزهای ابری هستند؛ علت آن این است که ابر مانند یک سافت باکس غول پیکر عمل می کند، که نور نسبتا یکنواختی در طول روز به شما می دهد. در روزهای روشن تر، حول و حوش طلوع یا غروب آفتاب که خورشید پایین است عکس بگیرید، و مدل خود را طوری قرار دهید که خورشید پشت سر او باشد. چه در محل عکاسی عکس می گیرید و چه در استودیو، تکنیک های مورد استفاده را با یک دوست تمرین کنید تا بتوانید در روز عکاسی همه چیز را عالی و بی نقص انجام دهید.
۲
با یک لنز پرایم به صورت واید عکس بگیرید
[عکاسی پرتره]

لنز پرایم لنزی است که یک فاصله کانونی ثابت مانند ۵۰mm، ۸۵mm یا ۱۳۵mm دارد – که همه آنها فواصل کانونی پرتره کلاسیک هستند. مزیت لنزهای پرایم این است که اغلب حداکثر گشودگی دیافراگم بزرگتری نسبت به لنزهای زوم دارند، که به این معنی است که راحت تر می توانید یک عمق میدان کم برای جدا کردن سوژه خود ایجاد کنید.

یک مشکل که ممکن است هنگام عکاسی در فضای باز، و در استودیو با فلاش، با آن مواجه شوید این است که با دیافراگم تنظیم شده بر روی f/1.4 یا f/1.8 نمی توانید به یک نوردهی درست دست یابید. راه چاره استفاده از یک فیلتر کاهنده نور (ND) است. این فیلترها میزان نور ورودی به لنز را بدون هیچ گونه تاثیر بر روی رنگ کاهش می دهند، که به این معنی است که می توانید با یک دیافراگم بازتر در شرایط نور روشن عکس بگیرید. فیلترهای ND دو استاپ (stop – پله) و متغیر بهترین گزینه ها برای عکاسان پرتره هستند.
۳
فوکوس عالی و بی نقص را هدف خود قرار دهید
[عکاسی پرتره]

فوکوس کردن صرف نظر از سوژه ای که از آن عکس می گیرید، یک مهارت بسیار مهم است، اما اگر از یک دیافراگم باز مانند f/1.8 استفاده کنید، درست به دست آوردن آن بسیار سخت تر می شود. در یک دیافراگم باز مانند این عمق میدان فوق العاده کم است، بنابراین فوکوس باید کاملا بی نقص و بر روی قسمت درستی از سوژه باشد.

هنگام عکاسی با دیافراگم کاملا باز (ضریب اف های کوچک مثل f/1.4 و f/1.8)، بر روی آن چشم سوژه که به دوربین نزدیک تر است فوکوس کنید. این برای اطمینان از این مسئله است که بخشی از تصویر که با بیننده ارتباط برقرار می کند – یعنی چشم ها – کاملا شارپ باشد. هنگام ترکیب بندی عکس از طریق منظره یاب، دوربین را بر روی AF تک نقطه ای تنظیم کرده و نقطه فوکوسی که به چشم سوژه نزدیک تر است را انتخاب کنید.

یکی از مشکلات بالقوه در اینجا این است که مژه ها می توانند با نقطه AF انتخاب شوند، و این هنگام عکاسی از عکس های سر و شانه (هدشات) فشرده تر بیشتر مشکل ساز است. برای کراپ های سطح کمر و تمام قد، فوکوس کردن بر روی ناحیه چشم هنوز هم توصیه می شود، اما کم اهمیت تر است.

منبع:

لنزک


برچسب ها: آتلیه کودک , عکاسی کودک , عکس کودک , آتلیه عکاسی کودک , بهترین آتلیه کودک , آتلیه کودک شهرک غرب ,

[ بازدید : 0 ]

[ دوشنبه 4 تير 1397 ] 14:45 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

اشتباهات مهم هنگام خرید دوربین

اگر شما یک عکاس باشید، روزی که بالاخره به بازار می روید تا دوربین یا تجهیزات عکاسی جدیدی را بخرید، قطعا روز هیجان انگیزی برای شماست. رویاهایی از تمام تصاویر نفس گیری که بعدا با این تجهیزات جدید خواهید گرفت در ذهنتان به رقص در می آیند. شما از اینکه بالاخره لوازمی را خواهید داشت که نه تنها نیازهای فعلی شما را برآورده می کنند، بلکه می توانید با آنها در آینده نیز پیشرفت کنید، هیجان زده خواهید شد.

با این حال، نیازی به گفتن نیست که روند خرید می تواند حداقل دلهره آور باشد. چیزهای زیادی برای انتخاب کردن هست! شما می خواهید کاملا مطمئن شوید که چیزی که می خرید واقعا ارزش سرمایه گذاری که می خواهید بر روی آن بکنید را دارد. در ادامه به پنج اشتباه مهم هنگام خرید دوربین و تجهیزات عکاسی و روش هایی برای اجتناب از آن ها خواهیم پرداخت.
[دوربین و تجهیزات عکاسی]
۱
اشتباه اول: مشاوره گرفتن از شخص اشتباه

طبیعی و عاقلانه است که قبل از گرفتن یک تصمیم خرید بزرگ از افراد دیگر مشاوره بگیرید. با این حال، مهم است که آن را از منابع درست به دست آورید. این که تنها به نظر برسد که طرف شما می داند دارد در مورد چه چیزی صحبت می کند کافی نیست.

آیا واقعا می داند در مورد چه چیزی صحبت می کند؟ آیا کسی است که واقعا روش استفاده از یک دوربین را بلد است، در مورد لوازم عکاسی می توان او را یک متخصص به حساب آورد؟ آیا واقعا تمام ویژگی های مربوط به چیزی که می خواهید بخرید را به قدر کافی می داند که در مورد آن نظر بدهد؟ شما باید بتوانید با اطمینان به تمام این سوالات جواب «بله» بدهید. شما باید مطمئن باشید که آن شخص واقعا نیازهای منحصر به فرد شما، و روش های بسیاری که ممکن است با روش های شما متفاوت باشند را درک می کند.
[دوربین و تجهیزات عکاسی]

من این دوربین را برای کاری که انجام می دهم نیاز دارم، اما شما ممکن است به دوربینی تا این اندازه بزرگ نیاز نداشته باشید. چیزی را بخرید که برای نیازهای شما مناسب است.

از خریدن هر چیز فقط به خاطر این که عکاس دیگری که می شناسید آن را دارد، یا به خاطر این که تمام بررسی های اینترنتی می گویند این چیزی است که باید داشته باشید، خودداری کنید. مسلما تنها بر اساس گفته یک نفر که ممکن است واقعا عکاسی را درک کند یا نکند، نباید خرید کنید. از متخصصان مورد اعتماد مشاوره بگیرید و این کار را برای چیزی که ارزشش را دارد انجام دهید – ابزاری عالی که می تواند به شما کمک کند تصمیم بگیرید. با این حال، حتی بهترین مشاوره هم جایگزین مناسبی برای تحقیق و مقایسه دقیق قبل از خرید نیست.
۲
اشتباه دوم: فرض این که کیفیت معادل قیمت است

بله، برای لوازم با کیفیت خوب باید سرمایه گذاری کرد. قطعا تصمیم گیری برای خرید را باید با دقت انجام داد، به خصوص اگر شما یک عکاس حرفه ای هستید یا امیدوارید که روزی بشوید. با این حال، مهم است که به سادگی فرض نکنید که یک برچسب قیمت بالاتر به خودی خود به معنی یک مورد بهتر است.
[دوربین و تجهیزات عکاسی]

خودتان تحقیق و تلاش کنید.

حتی اگر پول شخصا برای شما مسئله ای نیست، پرداخت پول بیشتر تضمین نمی کند که خرید شما واقعا نیازهای شما را برطرف می کند. این کار گرفتن عکس های دیدنی و جذابی که همیشه آرزویشان را داشتید را هم تضمین نمی کند. حتی تجهیزات عکاسی عالی هم تنها به اندازه شخصی که با آنها عکس می گیرد خوب هستند.

کمتر بر روی برچسب قیمت، و بیشتر بر روی این که یک مورد مشخص برای شما مناسب است یا نه تمرکز کنید، به خصوص هنگام خرید یک دوربین. آیا متناسب با سطح مهارت فعلی شما هست؟ آیا شما با تمام کاربردها و ابزار آن آشنا هستید؟ با توجه به تحقیقات شما، برای نوع عکاسی که شما انجام می دهید مناسب است؟ امکانات و تنظیمات بسیار زیاد برای شما هیچ کار خوبی انجام نخواهند داد اگر شما هم از آنها استفاده نکنید، یا آنها را بلد نباشید.
[دوربین و تجهیزات عکاسی]
۳
اشتباه سوم: عدم بودجه بندی مناسب

وقتی صحبت از تلاش زیاد باشد، برنامه ریزی مناسب کلید موفقیت است، و خریدن یک دوربین جدید یا لوازم عکاسی نیز از این قضیه مستثنی نیست. بخش بزرگی از این کار بودجه بندی است، و در این زمینه افراد به طرق مختلف می توانند دچار لغزش شوند.

بسیاری از افراد چیزی که قرار است در ازای پول خود به دست آورند را بیش از حد دست بالا می گیرند. یک دوربین فوق العاده گران قیمت به طور جادویی باعث نخواهد شد که یک مبتدی به نحوی شروع به گرفتن عکس هایی با کیفیت تصاویر نشنال جئوگرافیک کند. دوربین ارزان قیمتی که قادر به گرفتن تصاویر با کیفیت حرفه ای نیست هم برای مهارت های عکاسی کودک در آتلیه کودک سطح جهانی مناسب نیست.


بسیاری از خریداران نیز نمی توانند از پس هزینه کامل تمام لوازم جانبی ای که نیاز دارند، بر آیند. خب، پس شما در مورد دوربینی که نیاز دارید تا عکاسی منظره خود را به سطح بعدی ببرید، تکالیف خود را انجام دادید. اما به یاد داشتید که لنزهای مورد نیاز خود را نیز در نظر بگیرید؟ در مورد باتری، سه پایه، کارت حافظه، و تمام چیزهای دیگر چطور؟ مهم است که از همان اول خیلی دقیق باشید.

منبع:

لنزک


برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ دوشنبه 4 تير 1397 ] 14:44 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

ساخت وبلاگ قیمت گوشت برزیلی سایت تفریحی خبری دستگاه کپی خشکشویی آنلاین
خشکشویی آنلاین بستن تبلیغات [x]