آتلیه کودک | آتلیه نوزاد | آتلیه بارداری

مقایسه لنزهای ۵۰mm و ۸۵mm برای عکاسی پرتره از اشخاص

 در این مطلب عکاس مردیث کلارک در مورد تفاوت های بین لنز ۸۵mm دوربین  و ۵۰mm برای عکاسی  نوزاد در آتلیه نوزاد پرتره از اشخاص صحبت کرده و برای کمک به مقایسه شما عکس های گرفته شده با هر یک از این دو لنز را مشخص کرده است. در ادامه این مطلب لنزک با ما برای یک مقایسه ابتدایی و کاربردی بین دو لنز مناسب پرتره ۵۰ و ۸۰ میلیمتر همراه شوید.


برای ثابت نگه داشتن شرایط، تمام عکس های این مطلب با دوربین کانن ۶۰D، و یکی از دو لنز کانن ۵۰mm در f/1.8 یا کانن ۸۵mm در f/1.8 گرفته شدند. کانن ۶۰D یک دوربین سنسور APS-C (کراپ سنسور) است، بنابراین به منظور تعیین فاصله کانونی این لنزها بر روی این دوربین، فاصله کانونی لنز را در ۱٫۶ ضرب می کنیم (اگر از دوربین نیکون استفاده می کنید در ۱٫۵ ضرب کنید). بنابراین بر روی یک دوربین کراپ سنسور، لنز ۵۰mm تقریبا مانند یک لنز ۸۰mm، و لنز ۸۵mm مانند یک لنز ۱۳۶mm عمل می کند.
۱
تفاوت در عمق میدان
[انتخاب لنز برای عکاسی پرتره]

این عکس با لنز کانن ۸۵mm در f/1.8 گرفته شده است.

یکی از بزرگترین تفاوت های بین لنز ۸۵mm و لنز ۵۰mm فاصله ای است که شما باید از سوژه داشته باشید. با لنز ۸۵mm، حداقل فاصله فوکوس ۲٫۸ فوت (۸۵ سانتیمتر) و با لنز ۵۰mm، حداقل فاصله فوکوس ۱٫۱۵ فوت (۳۵ سانتیمتر) است.

این به این معنی است که به طور کلی، شما با لنز ۸۵mm نسبت به لنز ۵۰mm در فاصله بیشتری از سوژه خواهید ایستاد. در عوض، این مسئله عمق میدان را کاهش می دهد، که به این معنی است که تصاویر گرفته شده با لنز ۸۵mm معمولا بوکه بسیار مات تری نسبت به عکس های گرفته شده با لنز ۵۰mm دارند، حتی زمانی که از یک دیافراگم یکسان استفاده می کنند.
[انتخاب لنز برای عکاسی پرتره]

این تصویر با لنز کانن ۵۰mm در f/1.8 گرفته شده است.

شما می توانید به وضوح تفاوت را در شکوفه های گیلاس در پس زمینه دو تصویر بالا ببینید، که هر دوی آنها در f/1.8 گرفته شدند. شکوفه های گیلاس در هر دو عکس تقریبا به خوبی مات شده اند، اما شکل شکوفه ها در تصویر گرفته شده با لنز ۵۰mm مشخص تر است، و در تصویری که با لنز ۸۵mm گرفته شده شکوفه ها به طور قابل توجهی مات تر و نرم (خامه ای) تر هستند.

البته، در زمینه بوکه افراد ترجیحات و سلایق مختلفی دارند. برخی نرمی یکنواخت تری که لنز ۸۵mm ارائه می دهد را ترجیح می دهند، در حالیکه عکاسان دیگر ترجیح می دهند پس زمینه کمی بیشتر مشخص باشد.
[انتخاب لنز برای عکاسی پرتره]

چپ: لنز ۸۵mm | راست: لنز ۵۰mm.

شما ممکن است حتی رویکردهای مختلفی را در کاربردهای مختلف ترجیح دهید! به عنوان مثال، من معمولا طرفدار بوکه یکنواخت تر لنز ۸۵mm هستم. با این حال، زمانی که در حال عکاسی از چمن هستم، بافتی که لنز ۵۰mm ارائه می دهد را ترجیح می دهم (نمونه های بالا را ببینید).

این مسئله صرفا به ترجیح شما بستگی دارد، بنابراین شروع به یادداشت برداری ذهنی کنید در مورد این که وقتی به کارهای عکاسان دیگر نگاه می کنید معمولا کدام نوع تصاویر را ترجیح می دهید. اگر متوجه شدید که همیشه به سمت بافت خامه ای تر جذب می شوید (قسمت های خارج از فوکوس یا مات نرم همچون خامه)، آن وقت لنز ۸۵mm ممکن است برای شما بهتر باشد. اگر کمی بافت بیشتر در پس زمینه را ترجیح می دهید، در عوض لنز ۵۰mm را در نظر بگیرید.

بیشتر بخوانید: عمق میدان را عمقی یاد بگیرید
۲
تفاوت در کادربندی
[انتخاب لنز برای عکاسی پرتره]

این عکس با لنز ۵۰mm گرفته شده است.

علاوه بر این، وقت بیشتری را صرف فکر کردن در مورد محتوای پس زمینه های خود کنید. استفاده از یک لنز ۸۵mm به تصویری منجر خواهد شد که از نزدیکتر بر روی سوژه شما کادربندی شده است. از طرف دیگر، عکاسی با لنز ۵۰mm به تصاویری منجر می شود که شامل مقدار بیشتری از پس زمینه هستند (هرچند نه به اندازه عکاسی با لنز کانن ۲۴mm).

آیا شما با خوشحالی برای یک جلسه عکس تا بالای یک کوه پیاده روی می کنید؟ در این صورت ممکن است بخواهید لنز ۵۰mm را به منظور ثبت کاملتر درختان و مناظر در پس زمینه پشت سوژه پرتره خود در نظر بگیرید.
[انتخاب لنز برای عکاسی پرتره]

این تصویر دقیقا در همان مکان عکس قبلی، فقط با استفاده از لنز ۸۵mm به جای ۵۰mm گرفته شده است.

از طرف دیگر، آیا اغلب تلاش می کنید که پس زمینه را در تصاویر خود پنهان کنید؟ آیا در محل عکاسی با پس زمینه هایی که گاهی اوقات خارج از کنترل و/یا غیر قابل پیش بینی هستند عکس می گیرید؟ در این صورت، ممکن است لازم باشد لنز ۸۵mm را در نظر بگیرید.

زمانی که شما عمق میدان کاهش یافته لنز ۸۵mm را با کادربندی نزدیک تر سوژه خود ترکیب می کنید، لنز ۸۵mm در ایجاد تصاویر پرتره زیبا تقریبا در هر مکانی به خوبی می درخشد.
۳
تفاوت در فاصله عکاسی از سوژه
[انتخاب لنز برای عکاسی پرتره]

این تصویر با لنز ۵۰mm گرفته شده است.

یادتان هست که گفتم وقتی از لنز ۸۵mm استفاده می کنید، نسبت به لنز ۵۰mm باید در فاصله بیشتری نسبت به سوژه خود بایستید؟ این دلیل دیگری است که مهم است بدانید، من تقریبا هیچ وقت از لنز ۸۵mm در داخل خانه استفاده نمی کنم.

خانه ما حدود ۳۰۰ متر مربع است، و بسته به فضا، گاهی اوقات من از لحاظ فیزیکی نمی توانم به اندازه کافی از سوژه دور شوم تا از لنز ۸۵mm ام استفاده کنم. گذشته از کسب و کار رسمی عکاسی، برای من مهم است که بتوانم هر روز کمی از لحظات خانوادگیمان را ثبت کنم، و بنابراین داشتن یک لنز سریع که بتوانم در داخل خانه از آن استفاده کنم، برای من امری ضروری است.

با وجود این که من عاشق لنز ۸۵mm ام هستم، اما با توجه به اندازه خانه ما برای این کار مناسب نیست. تجربه شما ممکن است متفاوت باشد.
[انتخاب لنز برای عکاسی پرتره]

این تصویر با لنز ۸۵mm گرفته شده است.

لنزک: منظور از لنز سریع (fast lens) لنزی است که گشودگی دیافراگم یا حداکثر دیافراگم بالایی داشته باشد (دیافراگم آن خیلی باز شود – مثل f/1.2) که نتیجه آن ورود نور بیشتر و امکان انتخاب سرعت شاتر سریع تر است. از این رو به این لنز ها، لنز های سریع گفته می شود.

از طرف دیگر، زمانی که ما در فضای باز هستیم، من اغلب لنز ۸۵mm ام را ترجیح می دهم. در آن شرایط، دورتر ایستادن از سوژه هایم چیز خوبی است. من می توانم اجازه دهم بچه هایم بازی کنند و سرگرم باشند بدون این که در کار آنها دخالت کنم. کمی فضای بیشتر بین آنها و دوربین به این معنی است که آنها می توانند راحت تر باشند، که به نوبه خود به حالت های واقعی تر و لبخندهای صادقانه تر منجر می شود.
ن
نتیجه گیری

همانطور که می بینید هر دوی این لنزها برای ثبت تصاویر سبک پرتره از اشخاص عالی هستند – من شخصا هر دوی آنها را در کیف دوربینم نگه می دارم و از آنها تقریبا به طور مساوی استفاده می کنم.

با این وجود، اگر در حال حاضر تنها قادر به خرید یک لنز هستید، هر دوی این لنزها شرایطی دارند که در آن دیگری را تحت الشعاع قرار می دهند، بنابراین مهم است که در مورد اولویت های خود و روشی که اغلب از یک لنز پرتره استفاده می کنید، واقع بینانه فکر کنید، تا بهترین استفاده را از پولی که می پردازید بکنید.

اگر شما یکی از این لنزها را دارید – از کدام یک برای عکاسی از اشخاص بیشتر استفاده می کنید؟

نویسنده: مردیث کلارک (Meredith Clark)

منبع:

digital-photography-school


برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ چهارشنبه 21 شهريور 1397 ] 18:24 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

چگونه از قالب ها و قوانین ترکیب بندی برای بهبود عکاسی خود استفاده کنید

 در این مطلب، عکاس سفر اتین باست، نگاهی به برخی از تکنیک ها یا قوانین ترکیب بندی پایه معروف داشته و هر یک را با ذکر مثال و عکس های نمونه توضیح داده است. اتین از این قوانین ترکیب بندی و قواعد یا اصول دیگر، که از پیش تعریف شده هستند، و خودش یا عکاسان دیگر استفاده می کنند به عنوان «قالب های ترکیب بندی» یا به طور کلی قالب عکاسی یاد کرده که همچون یک شمشیر دو لبه هستند. درحالیکه می توانند به شما کمک کنند تا وقتی همه چیز به سرعت اتفاق می افتد تصمیم های سریع تری بگیرید، می توانند جلوی خلاقیت شما را نیز بگیرند. بنابراین در انتهای مطلب با ارائه چند راهکار شما را به بیرون آمدن از منطقه امنتان و ایجاد مجموعه کاملا جدیدی از قوانین برای ترکیب بندی خودتان تشویق می کند. عکاسی کودک در آتلیه کودک
الف
قالب های ترکیب بندی پایه
قانون یک سوم با یک پس زمینه تمیز

قانون یک سوم (Rule of Thirds) یک راه بسیار ساده و کارآمد برای تاکید بیشتر روی سوژه و پویایی بخشیدن به تصاویرمان است. قانون یک سوم به پویایی عکس کمک کرده (برخلاف قرار دادن در وسط برای به دست آوردن لحظات ایستاتر) و یک پس زمینه تمیز باعث می شود چشم ما به طور عمده بر روی سوژه باقی مانده و حواس بیننده را کمتر به خود جلب می کند. این پس زمینه می تواند یک دیوار ساده، آسمان، یا مات (خارج از فوکوس/ به دلیل عمق میدان کم) باشد. در حالت ایده آل، رنگ هایی را پیدا کنید که در کنار هم به خوب جواب دهند و بین سوژه و پس زمینه مکمل هم باشند.
[بهبود عکاسی با قوانین ترکیب بندی]

بیشتر بخوانید: رنگ ها در عکاسی – چگونه از تئوری رنگ ها در ترکیب بندی عکس هایمان استفاده کنیم
قانون یک سوم با یک پس زمینه متعادل

اگر می خواهید کمی بیشتر در تصویر خود داستان بگویید، سعی کنید پس زمینه ای پیدا کنید که سوژه شما را متعادل کند. به چشم بیننده کمک کنید تا بین سوژه و پس زمینه جلو و عقب برود. همچنان مهم است که پس زمینه را کاملا ساده نگه دارید، چون جزئیات خیلی زیاد می تواند گیج کننده یا حواس پرتکن باشد. همچنین بسیار مهم است که وزن تصویر خود را نیز در نظر داشته باشید، تا یک المان به طور کامل از نظر وزن بصری بر دیگری غالب نشود.

لنزک: وزن بصری (visual weight) چیست؟ برای تعریف وزن بصری ابتدا این سوال را مطرح می کنیم. وقتی شما به یک عکس نگاه می کنید، اولین چیزی که می بینید چیست؟ این نقطه کانونی (focal point) است، نقطه یا قسمتی از عکس که بیشترین جلب توجه را می کند. بعد از آن چشم شما کجا می رود؟ در یک ترکیب بندی خوب، نوعی سلسله مراتب بین المان های مطلوب برای چشم وجود دارد، و ترتیبی که چشم شما آن ها را می بیند «وزن بصری» آن المان ها را مشخص می کند. وزن بصری ابزاری در عکاسی برای هدایت چشم بیننده به سمت نقطه کانونی عکس (عمدتا سوژه) است. وزن بصری المان ها یا قسمت های مختلف عکس تحت تاثیر عوامل متعددی از جمله: تضاد نوری، اندازه، شکل، فضای منفی و… است. برای مثال، یک پرنده‌ کوچک زرد می‌تواند وجود یک طویله‌ بزرگ بی رنگ در گوشه‌ دیگر تصویر را تراز کند. با وجودی که پرنده خیلی کوچکتر از طویله است، ولی به خاطر رنگش می‌تواند وزن بصری معادل یا حتی بیشتری از طویله داشته باشد.
[بهبود عکاسی با قوانین ترکیب بندی]
قانون یک سوم با یک پیش زمینه شلوغ

با الهام از عکاسی خبری، این یک قالب بسیار مفید است که به شما کمک خواهد کرد تا به تصویر یک حس تجاری (کاری) و فعال (پر جنب و جوش) ببخشید. داشتن یک پیش زمینه شلوغ باعث می شود که تصویر پویاتر به نظر برسد، اما می تواند به پنهان کردن یک پس زمینه شلوغ یا درهم و برهم نیز کمک کند.
[بهبود عکاسی با قوانین ترکیب بندی]
خط مورب پویا

یک قالب بسیار ساده اما کارآمد که وقتی حرکت یا جنب و جوش وجود دارد خیلی خوب جواب می دهد. خط مورب خیلی پویاتر از خط مستقیم است و اثر پویایی را افزایش داده و به چشم بیننده شما جهتی برای دنبال کردن در میان تصویر می دهد.
[بهبود عکاسی با قوانین ترکیب بندی]
کادر در کادر

نیازی به معرفی این تکنیک ترکیب بندی بسیار معروف، که کادربندی طبیعی نیز نامیده می شود، نیست. این یک راه بسیار موثر برای جلب توجه بیننده به سمت یک المان خاص از تصویر است.
[بهبود عکاسی با قوانین ترکیب بندی]
کادر انسانی

این مورد کمی بیشتر به مهارت نیاز دارد اما هنوز هم بسیار کارآمد است، عمدتا هنگام استفاده از لنزهای واید. ایده، استفاده از افراد به عنوان کادر یا قاب های طبیعی برای تصویر شما و همچنین ایجاد خطوط هدایتگر برای پویایی بهتر است. همچنین می تواند به شما کمک کند پس زمینه های شلوغ و ناخواسته را پنهان کرده و از شر آنها خلاص شوید.
[بهبود عکاسی با قوانین ترکیب بندی]
مثلث

مثلث، ساده ترین شکل، به چشم بیننده شما کمک خواهد کرد تا سه المان اصلی ای که کادر شما را پُر می کنند، دنبال کند. لطفا توجه داشته باشید که مهم است واقعا کادر را با المان های خود پر کنید و هیچ فضای خالی بلا استفاده ای باقی نگذارید.
[بهبود عکاسی با قوانین ترکیب بندی]
قرار دادن سوژه در وسط کادر

این یکی از قالب های مورد علاقه من است. قرار دادن سوژه در وسط کادر زمانی که پس زمینه متقارن وجود دارد، یک حس ساده و بسیار متعادل به تصویر شما می دهد. عدم پویایی این قالب، آن را برای شرایط ساکت و آرام ایده آل می کند، اما من شخصا دوست دارم آن آرامش و قابل پیش بینی بودن را با یک ژست بدن پویا از سوژه ام بشکنم.
[بهبود عکاسی با قوانین ترکیب بندی]
پرتره «نگاه به داخل کادر»

این قالب به نوعی قانون شکن، اما برای من بسیار کارساز است. در اینجا به جای این که سوژه به بقیه تصویر نگاه کند، با نگاه به سمت کادر ثبت می شود. این کار خیلی خوب جواب می دهد چون کشش های مخالف در تصویر ایجاد می کند که چشم بیننده را به هر دو طرف تصویر می کشد.
[بهبود عکاسی با قوانین ترکیب بندی]
گیوتین

ایده در اینجا حذف سر سوژه از ترکیب بندی برای ارتقاء کیفیت المان های دیگر مانند دست ها یا پاهای او، ابزارها و غیره است. انسان ها در وهله اول ناخودآگاه به سمت چشم های افراد کشیده می شوند. حذف سر (و در نتیجه چشم ها) توجه ما را به بقیه تصویر جلب می کند. البته، لازم نیست کل سر را حذف کنید، تنها حذف چشم ها نیز کارساز خواهد بود.
[بهبود عکاسی با قوانین ترکیب بندی]

بیشتر بخوانید: ۲۰ تکنیک ترکیب بندی در عکاسی که عکس های شما را بهتر می کنند

در حالیکه چنین مثال هایی می توانند به شما کمک کنند تا وقتی همه چیز به سرعت اتفاق می افتد تصمیم های سریع تری بگیرید، می توانند جلوی خلاقیت شما را نیز بگیرند.

من اغلب در تورهای عکاسی با عکاسان پیشرفته ای مواجه می شوم که مدتی خلاقیتشان را از دست داده اند. آنها همه تنظیمات دوربین و قوانین پایه ترکیب بندی را می دانند، اما فراتر رفتن از تصاویر معمول و همیشگی برایشان دشوار است. وقتی به مجموعه نمونه کارهای آنها نگاه می کنم، کلمه ای که اغلب اوقات به ذهنم می رسد «قابل پیش بینی» است. در عکس های آنها یکی پس از دیگری می بینم که از قالب های یکسانی استفاده شده است. البته عکس ها خیلی زیبا هستند، اما به دلیل تشابهی که این قالب ها به تصویر تحمیل می کنند، فاقد ابتکار اند.

بنابراین یک عکاس عاقل از قالب ها به منظور سریع تر و کارآمدتر بودن در میدان (محل عکاسی) استفاده می کند اما آنها را در شرایط یا لحظات خاص همراه با ابتکار به کار می گیرد.

همچنین بسیار مهم است که به ایجاد قالب های جدیدی ادامه دهیم که می توانند هر زمان که دیگر علاقه ای به آنها نداشتیم دور انداخته شوند. این کار به عکاس کمک خواهد کرد تا تکامل پیدا کند و همچنان مبتکر و خلاق باقی بماند.

بنابراین اگر می خواهید عکاسی خود را بهبود بخشید، نگاهی به مجموعه نمونه کارهای خود بیاندازید: چه قالب هایی می بینید؟ آیا این قالب ها دارند کنار گذاشته می شوند؟ آیا دارند بر کار شما غالب می شوند؟ اگر شما به شدت قالب هایتان را دنبال می کنید، ممکن است در نهایت بارها و بارها ترکیب بندی های «قابل پیش بینی» یکسانی را ثبت کنید.

بنابراین چگونه می توانیم قالب های معمول خود را در هم بشکنیم و به تصاویری خلاقانه تر برسیم؟
ب
کنار گذاشتن قالب ها و خلاق بودن
بررسی کارهای عکاسان دیگر

ساده ترین راه، نگاه کردن به کارهای عکاسان دیگر است. هنگامی که شما یک تصویر از یک عکاس دیگر را می بینید که واقعا باعث می شود بایستید و به آن نگاه کنید، آیا کمی وقت صرف تجزیه و تحلیل آن می کنید؟ آیا سعی می کنید بفهمید چه بخش هایی از ترکیب بندی آن باعث می شود احساس کنید که خاص است؟ همه ما با نگاه کردن به کارهای افراد دیگر چیزهای زیادی می توانیم یاد بگیریم، بنابراین این نقطه خوبی برای شروع است.
[بهبود عکاسی با قوانین ترکیب بندی]

برای دنبال کردن بیشتر این ایده، چرا در یک کارگاه عکاسی در زمینه ای که با آن آشنایی ندارید شرکت نمی کنید؟ من اوایل امسال در یک کارگاه عکاسی مستند در مالزی شرکت کردم و این کارگاه دری به یک دنیای کاملا جدید به روی من باز کرد. مردم در حال ایجاد داستان های زیبا با مجموعه رنگ ها و اَشکال مات بودند، چیزی که من قبل از این که یک عکاس سفر شوم، هیچ وقت نمی توانستم تصور کنم.
[بهبود عکاسی با قوانین ترکیب بندی]
رسیدن به یک نگاه نو

از لحاظ تکنیکی، ابزارهایی وجود دارند که می توانند به شما کمک کنند به چیز های اطراف نگاه تازه ای پیدا کنید.

البته از همه مهم تر نور است. با تمرکز صرف بر روی نور (و سایه ها) می توانید چیزها را به شیوه ای متفاوت ببینید. اگر نور تنها بر روی بخش خاصی از سوژه شماست، بخشی را که در نور نیست حذف کنید، و آن وقت ترکیب بندی شما فورا متفاوت خواهد شد. با تمرکز بر نور ما معمولا قالب هایمان را فراموش می کنیم و تنها سر نخ ها و جهاتی که نور به ما می دهد را دنبال می کنیم.
همه چیز را زیر و رو کنید

من متوجه شده ام که زیر و رو کردن چیزها به روش دیگر هنگام کادربندی تصاویرم نیز بسیار مفید است: به جای این که از خودم بپرسم چه چیزی را می خواهم در کادرم بگنجانم، بر روی المان هایی تمرکز می کنم که به آنها نیازی ندارم و می خواهم آنها را حذف کنم.

این رویکرد راهی که شما می توانید از نور برای ترکیب بندی خود استفاده کنید را تکمیل می کند. به جای فکر کردن در مورد کادر معمول (سوژه، پس زمینه، و غیره…) که به طور طبیعی با پیروی از قالب های خود ترکیب بندی خواهید کرد، تنها روی نور تمرکز کنید. با تصمیم گیری برای حذف هر المان دیگری، مغز شما سعی در ترکیب بندی با استفاده از یکی از قالب هایتان نمی کند، بلکه به سادگی آنچه را که نور دیکته می کند، دنبال می کند.
[بهبود عکاسی با قوانین ترکیب بندی]
استفاده از لوازم مختلف

من فکر می کنم یک راه بسیار خوب دیگر این است که خودتان را مجبور به استفاده از تجهیزات عکاسی مختلف کنید. البته عکاسی ربطی به لوازم ندارد اما استفاده از لوازم مختلف می تواند به شما کمک کند تا الگوی معمول خود را بشکنید. وقتی افرادی که در عکاسی پرتره خوب هستند را در حال ثبت پرتره با لنزهای واید ۸۵mm یا ۱۰۰mm می بینم، سعی می کنم آنها را وادار کنم تا کمی وقت صرف یک لنز ۳۵mm در f/8.0 کنند. این کار آنها را مجبور می کند دست از فکر کردن به شیوه همیشگی بردارند و با دید جدید به همه چیز نگاه کنند. به همین طریق، شما می توانید نسبت ابعاد معمول خود را نیز تغییر دهید؛ اگر شروع به عکاسی با فرمت مربعی کنید، قانون یک سوم همان اثر را نخواهد داشت، و روش دیدن و کادر شما تکامل خواهند یافت.
[بهبود عکاسی با قوانین ترکیب بندی]
روی ذهن خود کار کنید

اما من فکر می کنم بهترین راه تکنیکی نیست: بیشتر مربوط به کار بر روی ذهنتان است. با استفاده از تجهیزات عکاسی مختلف، تنظیمات مختلف، نسبت های ابعاد مختلف، و غیره… کاری که شما در واقع انجام می دهید، این است که خودتان را از منطقه امنتان خارج می کنید. و وقتی به خارج از این منطقه رسیدید، وارد یک منطقه یادگیری جدید می شوید که وقتی کارهایی را که در آن خوب هستید انجام می دهید، اتفاق نمی افتد.

اگر شما مثل من یک عکاس سفر هستید، چرا یک روز به خودتان به عنوان یک عکاس خبری فکر نمی کنید؟ من متوجه شده ام که وقتی در حال کار بر روی یک پروژه بلند مدت و/یا یک مجموعه عکس هستم، ترکیب بندی ها و رویکرد من نسبت به همه چیز کاملا متفاوت است. از آنجا که من سعی نمی کنم به یک عکس خاص برسم – چون به طور معمول به عنوان یک عکاس سفر تک عکسی کار می کنم – می توانم وقت بیشتری را صرف بررسی المان های دیگر یک وضعیت معین بکنم: کار بر روی جزئیات، اَشکال، الگوها، یا ثبت احساسات عمیق تر بر روی سوژه ام، چون می توانم به طور کامل بر روی آنها، و نه بر روی ترکیب بندی کلی تمرکز کنم.
[بهبود عکاسی با قوانین ترکیب بندی]

عکاسی خیابانی نیز یک زمینه عکاسی است که من زیاد از آن الهام گرفته ام. راه رفتن در خیابان ها به عنوان یک عکاس خیابانی به رویکردی کاملا متفاوتی نسبت به عکاسی در سفر نیاز دارد. زمانی که من این کار را انجام می دهم، باید از عکاسی از چیزهای معمول که همیشه از آنها عکس می گیرم خودداری کنم و به دنبال چیزهای جدید و مبتکرانه بگردم. من بیشتر به دنبال نور و سایه ها، اَشکال، یا چیزهای جالب و خنده دار که در خیابان اتفاق می افتند می گردم.

لنزک: مطالعه دو مطلب «چگونه به سبک مراقبه ذن عکاسی کنیم» و «۵ نکته آموزشی برای عکاسی از مناظر شهری» نوشته استاد عکاسی خیابانی اریک کیم را به شما عزیزان توصیه می کنیم.
[بهبود عکاسی با قوانین ترکیب بندی]

با بیرون آمدن از منطقه امنتان، باید مجموعه کاملا جدیدی از قوانین را برای ترکیب بندی خود ایجاد کنید، این کار شما را به سمت تجربه و به احتمال زیاد یادگیری یکی دو چیز جدید سوق خواهد داد. این کار احتمالا در ابتدا دشوار و خسته کننده خواهد بود، اما هر چیزی اگر بیش از حد آسان باشد، به ندرت جالب و سرگرم کننده است، اینطور نیست؟

نویسنده: اتین باست (Etienne Bossot)

منبع:

لنزک

برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ چهارشنبه 21 شهريور 1397 ] 18:23 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

آموزش خلاقیت در عکاسی با استفاده از زوایای دوربین

 استفاده خلاقانه از زوایای دوربین یکی از سریع ترین راه ها برای اضافه کردن جذابیت و تنوع به عکس های شماست. حتی اگر نمی دانید چطور خیلی خوب از دوربین خود استفاده کنید، زوایا آسان هستند! تمام کاری که باید انجام دهید این است که دوربین خود را بالاتر یا پایین تر ببرید تا زاویه عکس خود را به طور چشمگیری تغییر دهید. مهم نیست دوربین یا لنزی که استفاده می کنید چیست (حتی اگر گوشی هوشمند شماست)، همیشه می توانید با تغییر زاویه دوربین یا عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد، عکس های خلاقانه تری بگیرید.
۵ زاویه دوربین متفاوت

شما پنج زاویه دوربین اصلی دارید که می توانید از میان آنها انتخاب کنید. هر یک از آنها پرسپکتیو متفاوتی به تصویر شما می بخشد، و به آن حالت یا احساسی که می خواهید داشته باشد را می دهد.
۱
نمای چشم پرنده

بالاترین زاویه دوربین «نمای چشم پرنده» است. این زمانی است که شما به بالای صحنه می روید و مستقیما رو به پایین نگاه می کنید. این زاویه برای نگاه کردن به پایین و دیدن تمام جزئیات یک صحنه از بالا عالی است.

نمای چشم پرنده یک زاویه غیر معمول است، چون شما به طور معمول در ارتفاع بالا نیستید و رو به پایین به صحنه نگاه نمی کنید. هر زاویه ای که فراتر از تجربه روزانه معمول شما باشد، عکس شما را جذاب تر خواهد کرد.
[زاویه دوربین]

من یک نمای چشم پرنده را برای این عکس از کودک خوابمان انتخاب کردم. با انتخاب این زاویه، من توانستم رو به پایین نگاه کنم و او را با شاخه های بلوبری کادربندی کنم.
[زاویه دوربین]

نمای چشم پرنده برای عکاسی از غذا عالی است، و به شما اجازه می دهد تا همه چیز را در ظرف ببینید.
۲
زاویه بالا

«زاویه بالا» به شدتِ نمای چشم پرنده نیست. شما فقط باید کمی بالاتر از شخص یا چیزی باشید که از آن عکس می گیرید.

به زاویه بالا به عنوان یک نمای بسیار معمول از جهان برای اکثر بزرگسالان فکر کنید. این مسئله به خصوص برای والدینی که همیشه از بالا به پایین به بچه هایشان نگاه می کنند، صدق می کند.

با وجود این که شما این زاویه و پرسپکتیو را در طول روز زیاد تجربه می کنید، اما هنوز هم می تواند برای برخی از عکس های شما عالی باشد. یک زاویه بالا برای این که سوژه شما کوچک تر یا آسیب پذیرتر به نظر برسد و شاید برای این که بیننده غالب (برتر) به نظر برسد، مفید است.
[زاویه دوربین]

این زاویه بالا به من اجازه داد تا رو به پایین به پسرم نگاه کنم و همچنین با برخی از المان های پس زمینه جالب کار کنم.
[زاویه دوربین]

از آنجا که این یک عکس از «خواهر کوچولو» است، یک زاویه بالا ظاهر کوچکتر و آسیب پذیرتری به او می دهد.
۳
رو در رو

زاویه رو در رو همسطح با چشم سوژه شما گرفته می شود. این زاویه بسیار جذاب است و به ایجاد یک ارتباط شخصی بین شخص در عکس شما و شخصی که آن را می بیند، کمک می کند.

این زاویه خوبی برای پرتره است، هرچند یک زاویه کمی بالاتر از سطح چشم نیز برای پرتره عالی است.
[زاویه دوربین]

هنگامی که او غرق در گل از بازی برگشت، می دانستم که باید از یک زاویه رو در روی جذاب استفاده کنم.
[زاویه دوربین]

من عاشق این پرسپکتیو فریبنده هستم.
۴
زاویه پایین

برای یک زاویه پایین، شما باید زیر سطح چشم باشید. همانطور که پایین تر می روید، باعث می شوید که سوژه عکس شما بزرگتر به نظر برسد. این ممکن است یک احساس بزرگتر از اندازه واقعی به عکس های شما بدهد و برای این که چیزها ترسناک یا حماسی به نظر برسند، عالی است.
[زاویه دوربین]

یک زاویه پایین هنگام عکاسی از کوسه ها کاملا ضروری است. این تنها راه برای دیدن ترسناک ترین ویژگی آنها، یعنی دندان هاست!
[زاویه دوربین]

این لحظه که کودک از اتوبوس به بیرون دوید، سرشار از انرژی بود. یک زاویه پایین تر به تاکید بر انرژی آن لحظه و همچنین آوردن اتوبوس ها به پس زمینه همراستا با بچه ها کمک کرد.
۵
نمای چشم حشره

این زاویه که تحت عنوان «نمای چشم کرم» نیز شناخته شده است، درست مانند اسمش است. شما تا جایی که بتوانید پایین می روید و مستقیما رو به بالا به سمت سوژه نگاه می کنید.

باز هم، این زاویه بسیار غیر معمول است. شما به ندرت این نقطه دید را تجربه می کنید، بنابراین یک پرسپکتیو جالب یا خلاقانه به عکس شما اضافه خواهد کرد.
[زاویه دوربین]

من مجبور شدم برای این عکس روی زمین دراز بکشم و رو به بالا نگاه کنم. این یک زاویه عالی برای ثبت اولین صعود اصلی پسر من به نظر می رسید.
[زاویه دوربین]

به دست آوردن یک نمای چشم حشره در یک زمین بازی آسان است. تنها منتظر بمانید تا بچه هایتان شروع به بالا رفتن کنند و سپس مستقیم رو به بالا به سمت آنها نگاه کنید.
یک صحنه – سه زاویه

ایده خوبی است که هر بار از یک لحظه عکس می گیرید، بیش از یک زاویه را ثبت کنید. این کار خلاقیت شما را تحریک کرده، و به شما کمک می کند تا پرسپکتیوهای جدید را کشف کنید و نماهای بیشتری برای داستان سرایی به شما ارائه می دهد.

چند عکس بعدی نشان می دهند که من چگونه یک صحنه را از سه زاویه مختلف ثبت کردم.
[زاویه دوربین]

در این عکس اول از یک زاویه بالاتر برای نگاه کردن رو به پایین به صحنه و دیدن گودال آب استفاده شد.
[زاویه دوربین]

یک زاویه رو در رو برای پرتره ای با صورت گل آلود عالی است.
[زاویه دوربین]

این پرسپکتیو زاویه پایین تر باعث می شود که این لحظه کمی بزرگتر احساس شده و بر هیجانی که او بعد از بازی در گودال گل احساس می کرد، تاکید می کند.
فراتر از پرسپکتیوهای روزمره

دانستن این پنج زاویه دوربین و تمرین آنها، هر زمان که چیزی برای الهام گرفتن نداشتید یا متوجه شدید که عکس هایتان خسته کننده یا قابل پیش بینی شده اند، به شما کمک خواهد کرد. برای رنگ و لعاب دادن به عکس هایتان، غیر معمول ترین زاویه را انتخاب کنید. هنگامی که این کار را انجام دادید، حداقل دو زاویه دیگر را نیز امتحان کرده و ببینید کدام یک از آنها بهتر از همه آن لحظه را ثبت کرده است.

همانطور که با زوایا آزمایش می کنید، خلاقیت خود را نیز با شکستن پرسپکتیوهای روزمره افزایش خواهید داد. همین حالا ثبت چند زاویه متفاوت را امتحان کنید.

نویسنده: مت کوکر (Mat Coker)

منبع:

لنزک

برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ سه شنبه 20 شهريور 1397 ] 20:30 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

۷ افسانه عکاسی

 در عکاسی افسانه هایی وجود دارند مثل اینکه هرگز نباید سوژه را در مرکز تصویر قرار دهید یا مد نوردهی دستی بهترین مد برای عکاسی است و شما باید همیشه از سه پایه استفاده کنید. در این مطلب خواهیم گفت چرا این ها افسانه هستند و خلاف آن ها را ثابت خواهیم کرد.
[افسانه عکاسی]
۱
دوربین های فول فریم بهتر هستند

یک دوربین فول فریم سنسور بزرگتری نسبت به یک دوربین کراپ سنسور دارد. این بدین معنی است که شما ممکن است مگاپیکسل های بیشتر، یا مگاپیکسل های بزرگتر، یا حتی هر دو را به دست آورید. اما هنگام انتخاب یک دوربین، عوامل مهم تر از مگاپیکسل نیز وجود دارد که باید در نظر بگیرید.

اول، دوربین های کراپ سنسور معمولا کوچکتر، سبک تر و بسیار ارزان تر هستند. دوم، اگر می خواهید از حیات وحش عکس بگیرید، با لنز تله فوتو بر روی یک دوربین کراپ سنسور دو برابر بُرد به دست خواهید آورد. یک لنز ۴۰۰mm بر روی یک دوربین فول فریم معادل با ۶۰۰mm بر روی یک دوربین کراپ سنسور است. همچنین، اگر می خواهید از حیات وحش عکس بگیرید، یک عامل مهمتر از مگاپیکسل که باید در نظر بگیرید، تعداد فریم ها در هر ثانیه است.

چند سال پیش من به آفریقا رفتم تا از حیات وحش عکاسی بارداری در آتلیه بارداری کنم و دو دوربین با خودم بردم: یک دوربین فول فریم Canon 6D و یک دوربین کراپ سنسور Canon 7D. من متوجه شدم که ۷D به دلیل میزان فریم هایی که در هر ثانیه قادر به ثبت بود، برای اهداف من بسیار بهتر بود. تعداد فریم بر ثانیه ۶D (در آن زمان) ۴٫۵ fps و ۷D، ۸ fps بود. این تفاوت در عمل بسیار زیاد بود.
[افسانه عکاسی]
۲
همیشه از سه پایه استفاده کنید

سه پایه یک قطعه تجهیزات ضروری برای هر عکاس است و معمولا وقتی شروع به استفاده از آن می کنید، متوجه یک بهبود بزرگ در کیفیت تصویر خواهید شد. با این حال، «همیشه» یکی از آن کلیاتی است که همیشه مصداق ندارد. من اغلب متوجه می شوم که عکاسان به یک صحنه می رسند، سه پایه خود را برپا می کنند، و سپس سعی می کنند ترکیب بندی ای که دوست دارند را پیدا کنند. این کار معمولا فرصت ها را محدود می کند، چون آنها قبلا روی سه پایه گیر کرده اند.

یک رویکرد بهتر این است که دست های خود را آزاد بگذارید تا وقتی که ترکیب بندی مورد نظر خود را پیدا کنید. سپس، وقتی آن را پیدا کردید، سعی کنید سه پایه خود را در موقعیت دقیق لازم جای دهید. گاهی اوقات متوجه خواهید شد که نمی توانید آن را در جای مورد نظر قرار دهید. یا زاویه پایین تر از سه پایه شماست، یا سه پایه به اندازه کافی بلند نیست، یا آن موقعیت ثابت نیست. در این صورت، سه پایه را به نفع به دست آوردن ترکیب بندی مورد نظرتان کنار بگذارید.

بیشتر بخوانید: بهترین تنظیمات دوربین برای عکاسی مناظر بدون سه پایه
[افسانه عکاسی]
۳
برای ایجاد عکس های بهتر، به تجهیزات بهتر نیاز دارید

متاسفانه، شما زمانی به جایی خواهید رسید که به تجهیزات بهتری برای انتقال دیدگاه خود با آنچه که سعی دارید با عکاسی خود به دست آورید، نیاز دارید. اما مهم ترین چیز داشتن آن دیدگاه است. قبل از گرفتن تجهیزات جدید، مطمئن شوید که از تجهیزات فعلی خود خسته شده اید. قبل از هر کاری، از تمام عملکرد و ویژگی هایی که تجهیزات فعلی شما دارند استفاده کرده و دقیقا بفهمید به چه چیزی نیاز دارید که آنها ندارند. سرزنش کردن لوازم قدیمی و ارزان تنها یک بهانه است. یک عکاس واقعا خوب می تواند تقریبا با هر دوربینی تصاویر عالی بگیرد.
۴
هیچ وقت سوژه خود را در وسط قرار ندهید

آه، قانون یک سوم. نسبت طلایی. مارپیچ فیبوناچی. تمام ابزارهای خوب وقتی بحث ترکیب بندی مطرح باشد. اما فراموش نکنید که زیبایی را در تقارن ساده پیدا کنید.

هنگامی که شما در مورد چهره یک شخص فکر می کنید، زیباترین چهره متقارن ترین چهره است. همه چیز به تعادل، برابری نسبت، و هماهنگی بستگی دارد. کلید ایجاد یک ترکیب بندی متقارن مطلوب در بی نقص بودن تقارن است. پس شما می توانید با ایجاد یک تقارن بی نقص با ترکیب بندی مرکزی سوژه خود را به زیبایی ترکیب بندی کرده و به تصویر بکشید.

بیشتر بخوانید: عکاسی با ترکیب بندی مرکزی و شکستن قوانین
[افسانه عکاسی]
۵
مُد دستی بهترین مُد عکاسی است

خوب است که همه عکاسان مشتاق، عکاسی در مُد دستی را یاد بگیرند، تا بر هر عامل در ایجاد نوردهی خود از جمله دیافراگم، سرعت شاتر و ایزو به طور جداگانه کنترل داشته باشید. بدون شک این یکی از بهترین راه های یادگیری نحوه کار دوربین شماست. با این حال، هنگامی که یاد گرفتید چگونه از مُد دستی استفاده کنید، چرا اجازه نمی دهید دوربینتان کاری را که در آن خوب است، انجام دهد؟ دوربین های این روزها هوشمند هستند و شما کارهای کمتری را باید به صورت دستی انجام دهید، و در پاسخ به یک صحنه در حال تغییر سریع تر خواهید بود.

هنگامی که شما در یک صحنه هستید، قبل از این که مُد عکاسی خود را انتخاب کنید، تصمیم بگیرید که کدام عوامل برای شما مهم هستند. به عنوان مثال، اگر سعی دارید عمدا یک سوژه را تار کنید، سرعت شاتر مهم است. می توانید از مُد اولویت شاتر استفاده کرده و اجازه دهید دوربین دیافراگم و ایزو را انتخاب کند. به این ترتیب وقتی می خواهید سرعت شاتر را کوتاه تر یا طولانی تر کنید، تنها باید یک چیز را تغییر دهید و دوربین خودش بقیه را تشخیص خواهد داد. به طور مشابه، ممکن است تصمیم بگیرید که عمق میدان از همه مهمتر است، و اگر از یک سه پایه استفاده می کنید، سرعت شاتر ممکن است اصلا اهمیت نداشته باشد. در این صورت، مُد اولویت دیافراگم از همه راحت تر است.
[افسانه عکاسی]
۶
فرمت RAW بهتر از JPEG است

این به کیفیت تصویری که شما در تنظیمات دوربین خود انتخاب می کنید، اشاره دارد. شما می توانید انتخاب کنید که تصاویرتان به صورت فایل های RAW، JPEG، یا هر دو ذخیره شوند.

RAW بهتر از JPEG است، تنها اگر قصد داشته باشید عکس های خود را پس پردازش کنید، که اکثر افراد این کار را انجام می دهند. یک فایل RAW حاوی داده های بیشتری است و در نتیجه شما آزادی بیشتری در پس پردازش خود دارید. با این حال، اگر تازه شروع کرده اید و هنوز به نقطه ای نرسیده اید که عکس های خود را پس پردازش کنید، احتمالا بهتر است با فرمت JPEG عکس بگیرید.

در مُد JPEG، دوربین شما تصمیماتی در مورد رنگ و کنتراست برای شما خواهد گرفت و عکس ها وقتی مستقیما از دوربین بیرون می آیند، بهتر به نظر می رسند. در نهایت، احتمالا به نقطه ای خواهید رسید که می خواهید آن تصمیمات را خودتان بگیرید. این زمانی است که باید فرمت خود را به RAW تغییر دهید.
۷
عکاسی خوب به نور خوب نیاز دارد

همه نورها خوب هستند. نکته اینجاست که بدانیم چه نوع تصاویری را باید تحت شرایط نوری موجود ایجاد کنیم. آیا نور خشن (سخت) دارید؟ به دنبال سایه های جالب بگردید یا در سایه عکس بگیرید. نور نرم دارید؟ این نور برای عکس های ماکرو ایده آل است. در مقابل خورشید قرار دارید؟ سوژه هایی با اَشکال جالب برای سیلوئت پیدا کنید.
[افسانه عکاسی]
ن
نتیجه گیری

به عنوان یک هنرمند به یاد داشته باشید که شما آزاد هستید که هنر خود را هر طور دوست دارید ایجاد کنید. می توانید از ابزارهای خود هر طور که مناسب می دانید استفاده کنید. مهم ترین چیز این است که یک دیدگاه (چشم انداز) داشته باشید و سپس از ابزارها و تکنیک های خود استفاده کنید تا به شما کمک کنند به آن دیدگاه دست یابید.

شما افسانه های عکاسی دیگری می دانید که بخواهید در اینجا به اشتراک بگذارید؟ لطفا آنها را در قسمت نظرات مطرح کنید.

نویسنده: آن مک کینل (Anne McKinnell)

منبع:

لنزک

برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ سه شنبه 20 شهريور 1397 ] 20:29 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

نکاتی برای عکاسی ماکروی انتزاعی

 عکاسی ماکرو دنیای کاملا جدیدی را به روی کسانی که مشتاق نزدیک شدن (به سوژه) هستند، باز می کند. سوژه های زیادی برای عکاسی وجود دارد، اما در این مقاله ما به دنیای انتزاعی بافت و نور نگاهی خواهیم انداخت.
[عکاسی ماکرو انتزاعی]

رنگ پوسیده یک دوج کاروان

زیبایی این سوژه ها این است که می توان از آنها در هر جایی عکس گرفت؛ در حیاط خلوتتان، در خیابان، یا در هر بخش از شهرتان. بافت ها همه جا هستند. پیدا کردن آنها واقعا آسان است، و کار کردن با نور به درستی به شما کمک خواهد کرد تا حالت زبری را برجسته کرده و اثر بافت را ملموس کنید. در حالت ایده آل، یک لنز ماکرو برای این نوع عکاسی مناسب است، اما یک لنز خوب ۵۰mm یا ۸۵mm نیز می تواند کارساز باشد. یک لنز ماکرو این مزیت را به شما می دهد که می توانید واقعا نزدیک فوکوس کنید، لنزهای معمولی ممکن است قادر نباشند آنقدر که شما می خواهید به سوژه نزدیک شوند.

نظر من این است که حتی اگر یک لنز ماکرو ندارید، به هر حال این کار را امتحان کنید، دنیای کوچکی از عجایب منتظر شماست!
عکاسی ماکروی انتزاعی چیست؟

به طور کلی، عکاسی انتزاعی نمایش یک سوژه به شیوه ای غیر واقعی است. بر خلاف نمایش واقعی سوژه، تمرکز عکاسی انتزاعی بیشتر بر رنگ، شکل و بافت است. عکاسی ماکروی انتزاعی، این امر را به سطح بالاتری می برد و شما را قادر می سازد تا حتی بیشتر به سوژه خود نزدیک شوید، و در نتیجه تصویر می تواند به نوعی انتزاعی تر نیز باشد. در این مقاله، ما به بافت و نشان دادن آن در تصاویرمان خواهیم پرداخت.

بیشتر بخوانید: تعریف عکاسی انتزاعی – آموزش راهکار هایی برای ثبت عکس های انتزاعی

همین دستورالعمل ها در مورد ترکیب بندی نیز به کار می روند، شما می توانید از قانون یک سوم، منحنی ها، و خطوط برای جلب توجه بیننده به تصویرتان استفاده کنید. تنها تفاوت آن این است که ممکن است سوژه بلافاصله قابل تشخیص نباشد، و مرکز توجه شما ممکن است یک رنگ، یا منحنی یک گل باشد. بنابراین برای عکاسی ماکروی انتزاعی، شما باید کمی متفاوت فکر کنید.
[عکاسی ماکرو انتزاعی]

رنگ ترک خورده بر روی سپر یک ماشین
برای انجام عکاسی ماکروی انتزاعی به چه چیزی نیاز دارم؟

لنز ماکرو مناسب ترین گزینه است. یک لنز ۵۰mm یا ۸۵mm نیز به خوبی کارساز خواهد بود، اگرچه ممکن است نتوانید زیاد به سوژه خود نزدیک شوید، بنابراین از این مسئله آکاه باشید (یا می توانید فیلترهای کلوزآپ را امتحان کنید). شما به یک سه پایه، یا نوعی پشتیبان نیز برای دوربین خود نیاز دارید، چون عکاسی کودک در آتلیه کودک از تصاویر ماکرو به صورت دستی واقعا دشوار است و می تواند خسته کننده باشد.
از چه چیزی می توانم عکس بگیرم؟

بافت ها در اطراف شما هستند. به یک چراغ زنگ زده در گوشه خیابان، یک نقاشی رنگ و رو رفته بر روی دیوار ساختمان، یا حتی رنگ ترک خورده سپر یک ماشین فکر کنید. آنها همه جا هستند.

شما باید برای نگاه کردن به تمام سطوح اطراف خود وقت بگذارید، سپس چند عکس آزمایشی بگیرید تا ببینید خوب از کار در می آیند یا نه. نکته مهم که باید هنگام عکاسی از بافت ها از آن مطلع باشید این است که نور چگونه بر صحنه تاثیر می گذارد. عکاسی ماکرو مانند یک تصویر منظره میکرو است. یک پیش زمینه، زمینه میانی و پس زمینه دارد. در تصویر رنگ، شکل، و البته بافت وجود دارد.

وقتی به بافت نگاه می کنید، کمی وقت بگذارید تا بررسی کنید که نور از کجا می آید، و چگونه بر تصویر تاثیر می گذارد. چند زاویه مختلف را امتحان کنید تا ببینید چه چیزی در صحنه بهتر عمل می کند. استفاده از نور جانبی (یعنی نوری که از سمت چپ یا راست می تابد) بافت را در تصویر شما برجسته خواهد کرد. نور جانبی به تصویر شما یک کیفیت سه بُعدی می دهد، بنابراین سعی کنید در صورت امکان از کمی نور جهت دار در صحنه استفاده کنید.
[عکاسی ماکرو انتزاعی]

بازتاب های یک گیت امنیتی

بافت خود را پیدا کرده، و از این لیست به عنوان روند کار استفاده کنید

    بر روی ایجاد ترکیب بندی خود کار کنید – آیا بخش خاصی از بافت وجود دارد که می خواهید بر آن تاکید کنید، سعی کنید در صورت امکان از کمی نور جانبی استفاده کنید.

    از فوکوس دستی برای آوردن حتی بخش کوچکی از تصویر خود به فوکوس شارپ استفاده کنید، این ناحیه شارپ نقطه کانونی طبیعی برای بیننده شما خواهد بود.
    هیستوگرام را بررسی کنید تا مطمئن شوید که صحنه خود را به درستی نوردهی می کنید.
    از یک سوژه از زوایای مختلف، و شاید حتی با یک مرکز توجه متفاوت عکس بگیرید.
    هر چقدر که می توانید، از زوایای مختلف، با نقاط کانونی مختلف عکس بگیرید.

زیبایی این نوع عکاسی این است که شما بی نهایت سوژه در اختیار دارید. هنگامی که شروع به نگاه کردن به اطراف خود می کنید، پیدا کردن چیزی که بتوانید از آن عکس بگیرید واقعا آسان است.
[عکاسی ماکرو انتزاعی]

زیبایی بتونه پنجره ترک خورده

آیا قبلا عکاسی ماکروی انتزاعی را امتحان کرده اید؟

نویسنده: بری برادی (Barry J Brady)

منبع:

لنزک

برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ سه شنبه 20 شهريور 1397 ] 20:28 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

۵ نکته که ای کاش قبل از شروع عکاسی از طبیعت می دانستم

 شما به عنوان یک عکاس طبیعت تازه کار برای بهبود کار خود چه می کنید؟ چطور می توانید اطمینان حاصل کنید که مهارت های مفید را در سریع ترین زمان ممکن به دست می آورید، تا بتوانید شروع به عکاسی حرفه ای و با کیفیت از طبیعت کنید؟

در واقع، اغلب برای مبتدیان تشخیص این که چطور باید عکاسی از طبیعت را یاد بگیرند، دشوار است.

اما من خودم یک عکاس طبیعت هستم و می دانم که پاسخ این سوالات واضح است. بنابراین فکر کردم که یک مطلب آموزشی در مورد چیزهایی که آرزو می کردم در ابتدای سفر عکاسی از طبیعت می دانستم، بنویسم.

این مطلب را بخوانید. هرچه زودتر این چیزها را بدانید، زودتر شروع به گرفتن تصاویر خیره کننده خواهید کرد.
۱
هر روز عکس بگیرید

اولین چیزی که آرزو می کردم در هنگام شروع عکاسی از طبیعت می دانستم، بسیار ساده است،

هر روز عکس بگیرید!

هر چقدر بر روی این نکته تاکید کنم باز هم کافی نیست.
عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد

اگر واقعا در مورد بهبود کار خود به عنوان یک عکاس طبیعت جدی هستید، باید سعی کنید هر روز حداقل یک عکس از طبیعت بگیرید. مهم نیست که آن را با دوربین DSLR خود می گیرید یا با گوشی هوشمندتان، فقط از خانه بیرون بروید و عکس بگیرید.

حتما این ضرب المثل را شنیده اید که کار نیکو کردن از پر کردن است، و این کار بخشی از همان است. اما فقط این نیست، با عکاسی روزانه اطمینان خواهید یافت که نگاه هنری شما قوی می ماند.
[عکاسی طبیعت]

منظور من چیست؟ اگر هر روز عکس بگیرید، فکر کردن در مورد نور، رنگ، و ترکیب بندی برای شما به عادت تبدیل می شود. کم کم فرصت های عکاسی را در همه جا خواهید دید.

این دقیقا همان چیزی است که شما به عنوان یک عکاس طبیعت می خواهید.
۲
آن نوع عکس هایی که می خواهید بگیرید را ببینید
[عکاسی طبیعت]

این مورد نیز مهم است. اگر می خواهید عکس های عالی از طبیعت بگیرید، باید عکس های عالی از طبیعت ببینید.

هنگامی که عکس های شگفت انگیز را می بینید، دیدتان نسبت به نور، رنگ، و ترکیب بندی باز می شود، بدون این که حتی متوجه آن شوید.
[عکاسی طبیعت]

این یک مهارت اساسی برای یک عکاس طبیعت تازه کار است. به علاوه، یک مزیت اضافی دارد – واقعا سرگرم کننده است!

با نگاه کردن به آن نوع عکس هایی که دوست دارید بگیرید، شروع کنید. شما می توانید از یک سایت سازمان یافته خوب مانند ۵۰۰PX استفاده کنید. یا فقط از گوگل استفاده کنید. مهم این است که عکس هایی را پیدا کنید که نگاه کردن به آنها الهام بخش شما باشد.

به عنوان مثال، اگر یک عکاس ماکروی تازه کار هستید، سعی کنید نمونه کارهای عکاسانی مانند مایک موتس (Mike Moats) و کریستل اشنایدر (Kristel Schneider) را ببینید.

اگر یک عکاس منظره تازه کار هستید، کارهای ایان پلنت (Ian Plant) و توماس هیتون (Thomas Heaton) را نگاه کنید.

اگر یک عکاس حیات وحش تازه کار هستید، آثار عکاسانی مانند مارسل ون اوستن (Marsel Van Oosten) و متیو استودبیکر (Matthew Studebaker) را ببینید.
[عکاسی طبیعت]

سپس با توجه به آنها کار خود را بهبود بخشید.

هدف این نیست که تصاویر آنها را به خاطر بسپارید تا بتوانید از روی آنها کپی کنید. بلکه هدف تقدیر از تصاویر عالی، و تشخیص (ناخودآگاه) چیزهایی است که آنها را عالی می کند.

همچنین هدف، الهام گرفتن از آنهاست.

لنزک: برای کسب الهام، سری به بخش «عکس های دیدنی» سایت بزنید.
۳
نور بیشتر از آنچه که فکر می کنید، مهم است

من بر لزوم تمرین روزانه عکاسی تاکید کردم، و این واقعا ضروری است. با این حال، هنگام تمرین، چیز بسیار مهمی وجود دارد که باید آن را در نظر بگیرید؛ و آن نور است.

بگذارید به زبان ساده بگویم. دو ساعت بعد از طلوع خورشید، دو ساعت قبل از غروب خورشید، و در میان روز تنها در صورتی که هوا ابری باشد، عکس بگیرید.

در غیر این صورت، در خانه بمانید.
[عکاسی طبیعت]

این کار به طور کلی به کمی آموزش مجدد ذهن نیاز دارد. ممکن است با خودتان فکر کنید، «چه بعد از ظهر آفتابی خوبی؛ باید بیرون بروم و عکس بگیرم!»

اما شما باید در برابر این فکر مقاومت کنید. چون عکاسی در یک بعد از ظهر آفتابی به تصاویر خشن و زننده با کنتراست زیاد منجر خواهد شد که تقریبا هیچ وقت در عکاسی طبیعت مطلوب نیست.

برای مشاهده کیفیت نور وقت صرف کنید. توجه کنید که وقتی خورشید در پایین آسمان است، سوژه شما چقدر خوب نورپردازی می شود. دقت کنید که در یک بعد از ظهر ابری نور چقدر نرم و دوست داشتنی است. توجه کنید که نور خورشید در میان روز چقدر خشن و شدید است.
[عکاسی طبیعت]

من به عنوان یک عکاس تازه کار اغلب این قانون را فراموش می کنم. بنابراین بهایش را عکس هایم می پردازند. من هزاران هزار عکس دارم که به دلیل نور شدید خورشید بی استفاده هستند.

این قانون را به خاطر بسپارید. ممکن است در حال حاضر نتوانید چندان تفاوتی در تصاویر خود ببینید. اما چند سال بعد، از من تشکر خواهید کرد!
۴
تجهیزات کمتر از آنچه فکر می کنید، مهم است

در حالیکه نور مهمتر از چیزی است که فکر می کنید، تجهیزات نیز کمتر از آنچه که ممکن است تصور کنید اهمیت دارد.

شاید فکر کنید که تجهیزات ضروری است. ممکن است از من بپرسید، «جیمیز، اگر تجهیزات واقعا اهمیتی ندارد، پس چرا این همه وقت صرف خواندن بررسی تجهیزات و ارتقای تجهیزات خود می کنی؟»

اما پاسخ من این است: تجهیزات مهم است. لنزهای با کیفیت به شما اجازه می دهند تا جزئیات یک پرنده در حال آواز خواندن یا حرکت خرس های قطبی در حال دعوا کردن را ثبت کنید.
[عکاسی طبیعت]

دوربین های با کیفیت به شما اجازه می دهند تا از یک گرگ در هنگام گرگ و میش یا از یک شاهین که درست در بالای سر شما پرواز می کند، عکس بگیرید.

با این حال تجهیزات بدون عکاسانی که به خوبی از آنها استفاده کنند، هیچ ارزشی ندارند. یک عکاس خوب می تواند با هر تجهیزاتی تصاویر خیره کننده بگیرد. در حالیکه یک عکاس بد، صرف نظر از تجهیزاتی که دارد، نمی تواند تصاویر خیره کننده بگیرد.
[عکاسی طبیعت]

بنابراین کمتر بر اطمینان از داشتن تجهیزات مناسب تمرکز کنید. در عوض، با استفاده از تجهیزاتی که دارید تمرین کنید. سعی کنید به بهترین شکل ممکن از آنها استفاده کنید.

در نهایت، اگر سخت کار کنید، تصاویر زیبایی به دست خواهید آورد، چه تجهیزات شما با کیفیت بالا باشد و چه نباشد.
۵
اکثر تصاویری که می گیرید بد خواهند بود

عکاسان طبیعت تازه کار اغلب تصور غلط خطرناکی در مورد عکاسی از طبیعت دارند، و آن این است که بهترین عکاسان به ندرت عکس های بد می گیرند.

این باور می تواند منجر به دلسرد شدن عکاس تازه کار شود.
[عکاسی طبیعت]

این نوع عکس انتزاعی از بین تعداد بسیار زیادی تصویر حذف شده، خوب از کار درآمد.

پس از نگاه کردن به کارت حافظه خود، برای این که بفهمید موفق شده اید تنها یک عکس خوب به دست آورید (از بین صدها عکس!)، ممکن است ناامید شوید.

اما ناامید نشوید.

چرا؟

چون اکثر تصاویر اولیه ای که می گیرید افتضاح خواهند بود، و این اشکالی ندارد. ولی این مسئله برای تمام عکاسان طبیعت در همه سطوح صدق می کند. در سطوح بالاتر، استانداردهای عکاس طبیعت بالاتر هستند، پس این مسئله هنوز هم وجود دارد.
[عکاسی طبیعت]

برای من هم پیش می آید.

من هر ماه به ده ها جلسه عکاسی می روم و هر بار حدود ۶۰۰ عکس می گیرم. با این حال اگر تنها یک تصویر واقعا رضایت بخش به دست آورم، راضی ام.

چون عدم اطمینان، کار حدسی، و واکنش نشان دادن بخشی از این بازی هستند. این ماهیت عکاسی از طبیعت است.

بنابراین اجازه دهید دوباره تکرار کنم. دلسرد نشوید. اکثر عکس های شما افتضاح خواهند بود، اما همان یک عکس خوب است که اهمیت دارد.
[عکاسی طبیعت]
ن
نتیجه گیری

شروع عکاسی طبیعت می تواند برای بسیاری از افراد دلهره آور باشد. ممکن است ندانید چطور باید کار خود را بهبود بخشید. شما می خواهید در سریع ترین زمان ممکن عکس های خیره کننده بگیرید، اما نمی دانید چطور باید این کار را انجام دهید.
[عکاسی طبیعت]

با درک مطالب بالا، در مسیر ایجاد تصاویر زیبا از طبیعت، مشکلی نخواهید داشت.

فقط به خاطر داشته باشید:

    هر روز عکس بگیرید.
    آن نوع عکس هایی که دوست دارید بگیرید را ببینید.
    نور بیشتر اهمیت دارد.
    تجهیزات کمتر اهمیت دارند.
    در نهایت، اگر اکثر تصاویر شما افتضاح شدند، دلسرد نشوید.

خیلی زود یک عکاس طبیعت عالی خواهید شد.
نویسنده: جیمیز دمپسی (Jaymes Dempsey)

منبع:

لنزک

برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ سه شنبه 20 شهريور 1397 ] 20:27 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

چگونه با یک ذره بین عکس های هنری خلاقانه ایجاد کنیم

 ذره بین یک ابزار کوچک مفید است که محبوب کارآگاهان بی باک و جمع آوری کنندگان حشرات می باشد. همانطور که از نام آن پیداست، لنز محدب یک تصویر بزرگنمایی شده از یک شیء ایجاد می کند، اما همچنین می تواند برای ایجاد تصاویر غیر معمول و چشم گیر نیز مورد استفاده قرار گیرد. جفت کردن لنز دوربین عکاسی با یک ذره بین احتمالا جایگزین بی عیب و نقصی برای یک لنز ماکرو نیست، اما ویژگی های منحصر به فرد یک لنز محدب دستی به این معنی است که ترکیب های بی پایانی از جلوه های نوری برای خلاقیت در عکاسی بارداری در آتلیه بارداری وجود دارد. در ادامه این مطلب  استفاده از یک ذره بین برای گرفتن عکس های خلاقانه را به شما عزیزان آموزش می دهیم.


قرار دادن یک ذره بین، بین لنز دوربین و سوژه (در اینجا گل ها) یک افکت امپرسیونیستی ایجاد کرده.
۱
آنچه نیاز خواهید داشت

    دوربین DSLR
    ذره بین
    سوژه ای برای عکاسی
    دستمال گردگیری
    سه پایه

۲
شروع کار
[عکاسی خلاقانه با استفاده از ذره بین]

اولین چیزی که هنگام استفاده از این تکنیک باید به یاد داشته باشید این است که کیفیت شیشه ذره بین متوسط و معمولی شما به مراتب کمتر از لنز داخل دوربین شماست. ماهیت شیشه دارای کیفیت ارزان تر، یک اثر نرمی به تصویر می دهد، بنابراین شارپ کردن در پس پردازش (استفاده از نرم افزاری مانند فتوشاپ یا Camea Raw) به مشخص تر کردن عکس های شما کمک خواهد کرد. اما نگران نباشید اگر دقت بسیار بالا به دست نیاوردید، نرمی در واقع به طور کلی به کیفیت عکس می افزاید.

استفاده از یک سه پایه برای عکاسی از سوژه ها از طریق یک ذره بین نیز ایده خوبی است. بدون سه پایه، لرزش دوربین درجه سختی دیگری به روند کار اضافه می کند که گاهی اوقات می تواند کمی نیازمند مهارت باشد. برای هدف این آموزش، من گل ها را به عنوان سوژه ام انتخاب کرده ام. آنها سوژه های خوبی برای این تکنیک هستند چون رنگی و جالب اند و حرکت نمی کنند. استفاده از این تکنیک عکاسی با یک سوژه ایستا باعث می شود که وقتی بعدا به سراغ یک سوژه متحرک تر رفتید، کمتر سرخورده شوید.
[عکاسی خلاقانه با استفاده از ذره بین]

از این برگ در مقابل یک پنجره با نور آفتاب بعد از ظهر که از پشت می تابید، عکس گرفته شد. نور رگه ها را در برگ روشن کرده و ذره بین به ثبت جزئیات در الیاف پیچیده آن کمک کرد.
[عکاسی خلاقانه با استفاده از ذره بین]

بزرگنمایی به فاصله یک ذره بین نسبت به سوژه یا دوربین بستگی دارد، بنابراین زوایا و فواصل بی پایانی وجود دارد که می توانید برای ایجاد تصاویری با نور نرم و افکت های بوکه مانند پخش شده امتحان کنید.
۳
روش کار

اول از همه، شیشه ذره بین را با یک دستمال یا پارچه تمیز کنید، به طوری که هیچ ذره گرد و غباری بر روی آن وجود نداشته باشد. دوربینتان را نزدیک به سوژه قرار دهید. اگر از یک لنز زوم استفاده می کنید، تا آنجا که ممکن است زوم کنید. فوکوس خودکار شما به احتمال زیاد به خاطر شیشه اضافی بین لنز و سوژه دچار اشتباه می شود (یا به تقلا می افتد)، بنابراین به جای آن لنز خود را بر روی فوکوس دستی تنظیم کنید.

ذره بین را با دست خود مقابل سوژه نگه دارید. توجه داشته باشید که این کار باعث می شود سوژه یا بزرگتر و یا بسیار خارج از فوکوس به نظر برسد. با یک دست شما باید یا فوکوس دوربین را به صورت دستی تنظیم کنید یا ذره بین را بین دوربین و سوژه به جلو و عقب حرکت دهید. سعی کنید یک نقطه مناسب پیدا کنید که در آن بخشی از تصویر یا تمام آن در فوکوس باشد. این کار می تواند نیازمند مهارت باشد – اما این که ذره بین چطور عکس را تغییر می دهد را بپذیرید. نتایج اغلب می تواند شما را شگفت زده کند.

لنزک: همانطور که احتمالا تا کنون متوجه شده اید، هدف از قرار دادن یک ذره بین بین لنز و سوژه (یا صحنه) رسیدن به عکس های مشخصی مثل کلوزآپ یا ماکرو نیست، و هدف ما خلاقیت به خرج دادن است. بنابراین تا می توانید خلاقیت به خرج دهید، و عکس های شارپ، مات و یا با بخش های مات، سوژه ها و ایده های مختلف را امتحان کنید. مجموعه عکس مناظر شهری از درون ذره بین عکاس ژاپنی تاکاشی، یک مثال خوب برای خلاقیت به خرج دادن با ذره بین است.
[عکاسی خلاقانه با استفاده از ذره بین]

به خاطر داشته باشید که لایه اضافی شیشه مقدار نوری که به سنسور دوربین می رسد را کاهش می دهد، بنابراین شما ممکن است مجبور شوید جبران نوردهی را بسته به نور موجود تنظیم کنید. فراموش نکنید که با تنظیم دیافراگم، با عمق میدان نیز آزمایش کنید. به دست گرفتن کنترل دیافراگم چشم بیننده را به سمت عکس هدایت خواهد کرد. این امر می تواند در تصاویر انتزاعی تر مانند این مناظر گل دار بسیار مهم باشد.
۴
آزمایش!

بهترین بخش در مورد این تکنیک این است که به آزمایش پاداش می دهد. وقتی شما عکاسی از سوژه خود از طریق یک ذره بین را امتحان می کنید، چرا از دو ذره بین بسته شده به هم برای به دست آوردن بزرگنمایی بیشتر استفاده نکنید؟ یا عکاسی از یک دوست یا یک حیوان خانگی را امتحان نکنید؟ یا چرا از حلقه ذره بین برای ایجاد یک افکت کادربندی استفاده نکنید؟ حتی با کوچکترین تغییر تنظیمات در زاویه یا فاصله، یک ذره بین می تواند نتایج منحصر به فردی ارائه دهد. برای آزمایش کردن وقت بگذارید و لذت ببرید.
[عکاسی خلاقانه با استفاده از ذره بین]

برای برجسته کردن شکل و فرم، با تصاویر سیاه و سفید آزمایش کنید.
[عکاسی خلاقانه با استفاده از ذره بین]

برای بزرگنمایی بیشتر، دو ذزه بین را با نوار چسب به هم متصل کنید.
[عکاسی خلاقانه با استفاده از ذره بین]

با جای دادن یک حلقه ذره بین در عکس خود، افکت های کادربندی غیر معمول ایجاد کنید.
[عکاسی خلاقانه با استفاده از ذره بین] [عکاسی خلاقانه با استفاده از ذره بین] [عکاسی خلاقانه با استفاده از ذره بین]

هنگامی که بر عکاسی از اشیاء ثابت مسلط شدید، چرا به سراغ چیزی متحرک تر نروید؟

نویسنده: مگان کندی (Megan Kennedy)
برگرفته از: digital-photography-school

برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ دوشنبه 19 شهريور 1397 ] 23:11 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

انتخاب مُد نوردهی دوربین مناسب برای گرفتن عکس هایی که می خواهید

 هنگام شروع عکاسی، یکی از ترسناک ترین و گیج کننده ترین چیزها برای یک مبتدی این است که تصمیم بگیرد از کدام مُد نوردهی دوربین استفاده کند. در حالیکه مُدهای خودکار برای تازه کارها مطمئن تر هستند، اما زمانی خواهد آمد که شما یا می خواهید یا مجبورید کنترل بیشتری بر دوربین خود داشته باشید تا نتایج مورد نظر خود را به دست آورید. اما از کجا باید بدانید که از کدام مُد دوربین استفاده کنید؟ در این مطلب به شما آموزش خواهیم داد. عکاسی کودک در آتلیه کودک


مُد اولویت دیافراگم یک انتخاب عالی برای صحنه ای مثل این است که در آن می دانید عمق میدان عمیقی برای نگه داشتن کل صحنه در فوکوس می خواهید.

در این مطلب لنزک در مورد شرایط خاص عکاسی و مُد دوربین مناسب برای هر یک از آنها صحبت خواهیم کرد.
الف
اصول اولیه

ابتدا در مورد اصول اولیه نوردهی (دیافراگم/سرعت شاتر/ایزو) توضیح خواهیم داد. اگر با آن ها آشنا هستید، این قسمت را رد داده و مستقیم به سراغ قسمت «ب» مطلب و مُد های نوردهی بروید.

عمق میدان (depth of field) چیست؟

دوربین فقط می تواند لنزش را در یک نقطه فوکوس کند، اما ناحیه ای از جلو و عقب این نقطه وجود دارد که همچنان شارپ و واضح دیده می شود. به این ناحیه عمق میدان (DOF) می گویند. سایزش متغیر است و با «کم عمق» (فقط یک ناحیه باریک شارپ دیده می شود) و «عمیق» (بیشتر عکس شارپ دیده می شود) بیان می شود.

عمق میدان، یا کنترل اینکه چه قسمت هایی از عکس شارپ بیافتد، یکی از مزایای داشتن دوربین SLR است. با چشمان خود به صحنه نگاه کنید، معمولا همه چیز در فوکوس است (مات نمی بینید). اما نیازی نیست عکس های شما هم این چنین باشند.

دیافراگم
[aperture-range]

دیافراگم میزان باز شدن یا گشودگی لنز است، که تعیین می کند دقیقا چقدر نور وارد دوربین شود و به سنسور تصویر برخورد کند. هرچه ضریب اف کوچک تر باشد دیافراگم باز تر و هرچه عدد بزرگ تری انتخاب شود، دیافراگم بسته تر خواهد بود. برای مثال دیافراگم f/1.8 گشودگی بیشتری نسبت به f/8 دارد. دیافراگم همچنین بر «عمق میدان» تاثیر می گذارد.

به عنوان مثال، لنزهایی با حداکثر گشودگی دیافراگم f/1.8، عمق میدان بسیار کمی خواهند داشت. همان لنز اگر بر روی f/16 تنظیم شود، عمق میدان بیشتری خواهد داشت. یک راه آسان برای به خاطر سپردن این مسئله این است که اعداد کوچکتر (ضرایب اف کوچک تر مثل f/1.8)، عمق میدان کمتر و اعداد بزرگتر (ضرایب اف بزرگ تر مثل f/16)، عمق میدان بیشتری به شما می دهند.

بیشتر بخوانید: عمق میدان را عمقی یاد بگیرید
[مُد های نوردهی دوربین]

زمانی که می خواهید پس زمینه مات شود، تنظیم یک دیافراگم باز برای ایجاد یک عمق میدان کم، کلید کار است. از مُد اولویت دیافراگم می توان در مواردی مثل این استفاده کرد (ادامه مطلب را بخوانید تا در این مورد بیشتر یاد بگیرید).

سرعت شاتر

سرعت شاتر مقدار زمانی که نور هنگام ورود به دوربین به سنسور برخورد می کند را مشخص می کند. هرچه سرعت شاتر سریع تر باشد، نور مدت کم تری به سنسور برخورد می کند. سرعت شاتر با ثانیه مشخص می شود، مانند ۱/۱۲۵ ثانیه، ۱/۶۰ ثانیه، یا ۱/۱۰۰۰ ثانیه. سرعت شاترهای سریع تر مانند ۱/۵۰۰ ثانیه، حرکت را ثابت می کنند، در حالیکه سرعت شاترهای آهسته تر مانند ۱/۲ ثانیه، ۱ ثانیه، یا حتی ۳۰ ثانیه، حرکت را بیشتر به صورت مات نشان می دهند. هرچه سرعت شاتر طولانی تر باشد، ماتی حرکت بیشتری ایجاد خواهد شد.

ایزو

ایزوی دوربین شما تعیین می کند که سنسور چقدر نسبت به نور حساس باشد. اعداد کمتر مانند ایزو ۱۰۰ یا ۲۰۰ به این معنی هستند که سنسور دوربین شما کمتر نسبت به نور حساس است و در شرایط روشن، مثلا در نور مستقیم خورشید مورد استفاده قرار می گیرند. هنگامی که نور کمتری وجود دارد، مثلا در سایه، یا فضای داخلی، می توانید از یک ایزوی بالاتر مانند ۸۰۰، ۱۶۰۰، یا ۳۲۰۰ استفاده کنید تا دوربین خود را نسبت به نور حساس تر کنید. ایزو نقش مهمی در موقعیت های مختلف ایفا می کند که در ادامه در مورد آن بحث خواهم کرد، بنابراین همیشه به خاطر داشته باشید که می توانید این تنظیمات را تغییر دهید، و از این که در صورت نیاز ایزو را بالا ببرید نترسید.
ب
مُدهای نوردهی دوربین
[دکمه چرخان مُد های دوربین]

قبل از این که به ادامه مطلب بپردازیم، می خواهم تصریح کنم که راه های زیادی برای رسیدن به یک نتیجه مورد نظر خاص با دوربینتان، با استفاده از هر یک از این مُدها وجود دارد. هنگامی که شما رابطه بین سرعت شاتر، دیافراگم، و ایزو را درک کنید، می توانید هر کاری که بخواهید در هر یک از این مُدها انجام دهید.

اما کدام مُد نوردهی برای کدام موقعیت بهتر است؟ شما باید تصویر خود را تجسم کنید تا بتوانید تصمیم بگیرید.
مُد برنامه

مُد برنامه (Program Mode) در سمت پیشرفته دکمه چرخان مُد های دوربین قرار دارد، و اغلب با حرف P نشان داده می شود. در این مُد، دوربین دیافراگم، ایزو، و سرعت شاتر را برای شما تنظیم خواهد کرد. بنابراین چه موقع باید از مُد برنامه استفاده کنید؟

مُد برنامه زمانی که شما به طور خاص به دنبال هیچ افکتی نیستید، خوب است. دوربین شما، زمانی که بر روی مُد برنامه تنظیم شود، تلاش خواهد کرد تا یک نوردهی مناسب به شما بدهد که بتوانید دوربین را در دست نگه دارید، به این معنی که شما نیازی به استفاده از یک سه پایه برای محکم کردن دوربین خود نداشته باشید. این مُد برای وقتی که شما به طور اتفاقی عکاسی می کنید و فقط می خواهید مطمئن شوید که نوردهی های شما درست هستند، خوب است.

این مُد نوردهی در این زمینه بسیار شبیه مُد خودکار است، با این تفاوت که شما می توانید نوردهی که دوربین تنظیم می کند، و همچنین بسیاری از تنظیمات دیگر مانند تراز سفیدی را نادیده بگیرید یا تغییر دهید. علاوه بر این، در مُد خودکار، دوربین زمانی که فکر می کند به نور بیشتری نیاز است، فلاش را پاپ آپ می کند. اما در مُد برنامه، فلاش پاپ آپ نمی شود مگر این که شما به آن بگویید این کار را انجام دهد.
اولویت دیافراگم

در برخی از دوربین ها، این مُد با حرف A بر روی دکمه چرخان مُد های دوربین نشان داده می شود، در حالیکه در دوربین های کانن با Av، به معنی مقدار دیافراگم (Aperture Value) نشان داده می شود. در هر صورت، در این مُد، شما دیافراگم و ایزویی که می خواهید را تنظیم می کنید و دوربین سرعت شاتر مناسب را برای شما تنظیم می کند. بنابراین چه موقع باید از مُد اولویت دیافراگم استفاده کنید؟
[مُد های نوردهی دوربین]

زمانی که یک عمق میدان کم تر می خواهید، مثلا در یک پرتره، استفاده از اولویت دیافراگم و تنظیم یک دیافراگم باز، گزینه ای عالی است.

برای تعیین پاسخ، تصویر نهایی را در ذهن خود مجسم کنید. می خواهید چطور به نظر برسد؟ به طور کلی، اگر تصمیم گرفتید که مهم ترین عامل در تصویر شما یک عمق میدان خاص باشد، باید از مُد اولویت دیافراگم استفاده کنید تا بتوانید دوربین خود را مجبور کنید عمق میدانی که می خواهید را به شما بدهد. به عنوان مثال، اگر در حال گرفتن یک عکس پرتره هستید، احتمالا می خواهید سوژه شما در فوکوس واضح و شارپ باشد، اما همچنین ممکن است بخواهید پس زمینه کمی مات تر باشد، تا تمرکز بیننده بر روی سوژه حفظ شود. یک پس زمینه خارج از فوکوس (مات) از پرت شدن حواس بیننده جلوگیری می کند و به قرار گرفتن تمرکز روی سوژه اصلی کمک می کند. بنابراین ممکن است بخواهید از یک دیافراگم نسبتا باز مانند f/4 استفاده کنید، تا عمق میدان کافی برای شارپ نگه داشتن سوژه خود ایجاد کنید، و در عین حال اجازه دهید پس زمینه به خوبی تار شود.

اما مراقب سرعت شاتر خود نیز باشید

با این حال، مهم است توجه داشته باشید که شما باید مراقب تنظیمات سرعت شاتر خود نیز باشید. اگرچه دوربین این مورد را برای شما تنظیم خواهد کرد، اما برخلاف مُد برنامه، یک سرعت شاتر به اندازه کافی سریع برای عکاسی دوربین در دست به شما نمی دهد. اگر نور کافی وجود نداشته باشد، این امر منجر به یک سرعت شاتر آهسته تر خواهد شد که ممکن است برای ثابت کردن هر گونه حرکت سوژه به اندازه کافی سریع نباشد. این می تواند به کمی تاری ناشی از لرزش دست ها یا حرکت جزئی سوژه شما منجر شود. اگر سرعت شاتر انتخاب شده توسط دوربین (بر اساس دیافراگمی که شما تنظیم کرده اید) به اندازه کافی سریع نیست که حرکت را در این موقعیت ثابت کند، شما باید ایزو را بالا ببرید. بالا بردن ایزو، با توجه به دیافراگمی که شما تنظیم کرده اید، به طور موثر سرعت شاتر را افزایش خواهد داد.
[مُد های نوردهی دوربین]

اولویت دیافراگم هنگام عکاسی از منظره ای که در آن شما یک عمق میدان زیاد می خواهید، و نیازی نیست که سرعت شاتر بر روی هیچ مقدار خاصی تنظیم شود تا به یک روش خاص حرکت را ثابت کند، یک گزینه عالی است.

برای عکاسی منظره

موقعیت دیگری که می توانید از مُد اولویت دیافراگم استفاده کنید برای یک عکس منظره است که در آن شما ممکن است عمق میدان بیشتری برای نگه داشتن کل صحنه در فوکوس بخواهید. در این وضعیت، هدف اصلی شما به دست آوردن مقدار زیادی عمق میدان برای حفظ کل صحنه در فوکوس است، بنابراین باید یک دیافراگم f/11 یا حتی f/16 برای ثبت مقدار بیشتری از صحنه به طور شارپ (واضح) تنظیم کنید. در این وضعیت، اگر از یک سه پایه استفاده می کنید، سرعت شاتر ممکن است عامل چندان مهمی برای شما نباشد.

اما اگر دوربین را در دست نگه می دارید، باید به سرعت شاتری که دوربین تنظیم می کند توجه کنید تا مطمئن شوید که برای جلوگیری از لرزش دوربین به اندازه کافی سریع است. علاوه بر این، اگر آب یا ابر در حال حرکت وجود دارد، یا باد بر روی درختان یا چمن می وزد، باید مطمئن شوید سرعت شاتری که دوربین تنظیم می کند، آن حرکت را به میل شما به طور مناسب ثابت خواهد کرد. اگر اینطور نیست، شما باید ایزو را تنظیم کنید تا دوربین یک سرعت شاتر مناسب تر تنظیم کند.
اولویت شاتر
[مُد های نوردهی دوربین]

زمانی که می دانید به یک سرعت شاتر خاص نیاز دارید، مانند این تصویر که در آن از تکنیک پنینگ استفاده شده است، اولویت شاتر اغلب بهترین انتخاب است.

اولویت شاتر در اکثر دوربین ها معمولا با حرف S نشان داده می شود، اما کانن از Tv استفاده می کند، که به مقدار زمان (Time Value) برای نشان دادن مُد اولویت شاتر اشاره دارد. مُد اولویت شاتر درست برعکس اولویت دیافراگم است. در این مُد، شما سرعت شاتری که می خواهید و همچنین ایزو را تنظیم می کنید، و اجازه می دهید دوربین دیافراگم مناسب را انتخاب کند. این مُد زمانی که شما تصمیم گرفته اید حرکت را به یک روش خاص ارائه دهید که مولفه اصلی تصویر شما باشد، یک انتخاب عالی است.

عکاسی ورزشی

به عنوان مثال، فرض کنید که در حال عکاسی از یک رویداد ورزشی هستید. شما به احتمال زیاد می خواهید حرکت ورزشکاران را در زمین فریز یا ثابت کنید. برای انجام این کار، به یک سرعت شاتر سریع مانند ۱/۵۰۰ ثانیه یا حتی ۱/۱۰۰۰ ثانیه نیاز دارید. در مُد اولویت شاتر، شما باید دوباره مراقب ایزو باشید تا مطمئن شوید که دوربین یک نوردهی مناسب به شما می دهد. معمولا، نشانگر نوردهی در منظره یاب شما فلاش خواهد زد تا نشان دهد که در تنظیمات فعلی، نمی توان به نوردهی مناسب دست یافت. در این مورد، ایزو را بالا ببرید تا به نوردهی مناسب برای سرعت شاتری که می خواهید برسید.
[مُد های نوردهی دوربین]

زمانی که می دانید به یک سرعت شاتر سریع برای ثابت کردن حرکت نیاز دارید، مانند وقتی که در حال عکاسی ورزشی هستید، باید از مُد اولویت شاتر استفاده کنید.

به عنوان یک مثال دیگر، فرض کنید که یک سرعت شاتر آهسته تر برای ایجاد یک اثر پنینگ می خواهید. باز هم باید سرعت شاتر صحیح را برای ایجاد این اثر تنظیم کنید، و اجازه دهید دوربین دیافراگم را تنظیم کند. هر زمان که دغدغه اصلی، ظاهر حرکت در یک تصویر باشد، اولویت شاتر انتخاب خوبی برای عکاسی یا مُد دوربین است.
[مُد های نوردهی دوربین]

مثال دیگری از استفاده از یک سرعت شاتر آهسته برای ایجاد اثر پنینگ در مُد اولویت شاتر.
مُد دستی

هنگامی که شما با تغییر تنظیمات راحت شدید و واقعا بخواهید کنترل دوربین خود را به دست گیرید، مُد نوردهی دستی (Manual) راه انجام این کار است. شما تمام تنظیمات خود را با توجه به این که می خواهید تصویر نهایی شما چطور به نظر برسد تنظیم می کنید.

مراقب نورسنج باشید

حواستان به نورسنج دوربین باشد، در این صورت به شما کمک خواهد کرد ترکیب مناسب سرعت شاتر، ایزو، و دیافراگم را پیدا کنید. مُدهای نیمه خودکار با اجازه دادن به شما برای انتخاب تنظیماتی برای داشتن اولویت، کمی از بار ذهنی شما را کم می کنند، اما گاهی اوقات شما باید کنترل کامل را به دست بگیرید.
[مُد های نوردهی دوربین]

مُد دستی زمانی که می خواهید افکتی ایجاد کنید که مُدهای نوردهی عادی دوربین به طور معمول نمی توانند آن را ایجاد کنند، مانند این سیلوئت، بهترین انتخاب است.

نوردهی های طولانی تر از ۳۰ ثانیه

یک نمونه که در آن شما باید کنترل کامل را به دست بگیرید، هنگام ایجاد یک نوردهی طولانی تر از ۳۰ ثانیه است. دوربین های امروزی سرعت شاترهای طولانی تر از این ندارند، بنابراین شما باید در ذهن خود حساب کنید که چه مدت شاتر را باز بگذارید، و سپس از حالت عکاسی Bulb برای انجام این کار استفاده کنید. هر موقع که دوربین نتواند نوردهی را به درستی محاسبه کند، زمان خوبی برای استفاده از مُد دستی است.

لنزک: در برخی دوربین ها، حالت عکاسی Bulb برای نوردهی های طولانی تر از ۳۰ ثانیه یک مُد نوردهی اختصاصی با نام B روی دکمه چرخان مُد ها دارد. در برخی دوربین ها نیز پس از انتخاب مُد نوردهی دستی، و تنظیم سرعت شاتر روی بیش از ۳۰ ثانیه ظاهر می گردد.
[مُد های نوردهی دوربین]

هنگام ایجاد تصاویر با استفاده از یک نوردهی طولانی، مانند این یکی با زمان نوردهی دو دقیقه، مُد دستی بهترین (یا احتمالا تنها) گزینه است.

موقعیت دیگری که می توانید از مُد دستی استفاده کنید زمانی است که روشنایی در یک صحنه به طور خاص چالش برانگیز است، مانند وقتی که سایه های تیره زیادی وجود دارد. دوربین شما سعی می کند سایه های عمیق را نوردهی کند، که باعث می شود هایلایت ها (قسمت های روشن) بیش از حد نوردهی شوند. استفاده از یک تنظیمات دستی برای نادیده گرفتن انتخاب های دوربین در دستیابی به یک نوردهی رضایت بخش به خوبی عمل خواهد کرد.
خلاصه

همانطور که اشاره کردم، راه های زیادی برای ثبت یک تصویر و رسیدن به تنظیمات مشابه وجود دارد. اما هر بار که من در حال عکاسی هستم، لیست زیر را در ذهنم مرور می کنم:

۱- عمق میدان کم می خواهم یا زیاد؟

۲- می خواهم حرکت را ثابت کنم یا کمی ماتی حرکت اشکالی ندارد؟

۳- کدام یک از دو گزینه بالا برای این تصویر مهم تر است؟

۴- آیا یکی از مُدهای اولویت برای نور موجود در صحنه مناسب است؟

پاسخ این چهار پرسش باید شما را به سمت مُد نوردهی صحیح برای عکسی که می خواهید هدایت کند.
[مُد های نوردهی دوربین]

می توان در هنگام عکاسی ورزشی به منظور تنظیم یک سرعت شاتر سریع برای ثابت کردن حرکت، از مُد اولویت شاتر استفاده کرد.

نویسنده: ریک برک (Rick Berk)
منبع

برگرفته از: digital-photography-school

برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ دوشنبه 19 شهريور 1397 ] 23:10 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

۳ نوع ارتباط چشمی در عکاسی

 در نکته سریع امروز می خواهیم سه نوع ارتباط چشمی را مطرح کنیم که هنگام عکاسی پرتره باید در نظر بگیرید، همراه با موقعیت های مختلفی که هر یک از این سه مورد ممکن است به طور خاص در آن مناسب باشد. ارتباط چشمی می تواند تفاوت بسیار زیادی در تاثیری که تصویر شما بر روی بیننده می گذارد ایجاد کند، و ارزش توجه را دارد – چه برای یک پرتره رسمی باشد، و چه برای یک عکس لحظه ای کاندید (بی هوا)! بنابراین مطلب امروز را به آموزش کوتاه ارتباطات چشمی در عکاسی اختصاص داده ایم و مطالعه آن را به همه توصیه می کنیم.

ارتباط چشمی مستقیم

زمانی که سوژه به طور مستقیم به لنز دوربین شما نگاه می کند، شما یک ارتباط بین شخصی که از او عکس گرفته می شود، و شخصی که عکس را می بیند، ایجاد می کنید. این رابطه توسط حالت چهره سوژه تعریف می شود – که می تواند اغوا کننده، عصبانی، یا حتی وحشت زده باشد.

به همین دلیل، این روش برای قرار دادن بیننده در موقعیت یک شخص دیگر (دیدن از دیدگاه او) فوق العاده است. به عنوان مثال، این عکس را در نظر بگیرید: این عکس بیننده را به تعجب می اندازد که این کودک دارد به چه چیزی فکر می کند. آیا ترسیده، یا فقط خسته است و به استراحت نیاز دارد؟ در هر صورت، ظاهر و ترکیب این عکس، احساس نیاز به گفتن جمله «نگران نباش!» را تداعی می کند.
[ارتباط چشمی در عکاسی]

تصویری از یک کودک نگران. عکس از huffingtonpost

با تماس چشمی مستقیم، بدیهی است که سوژه می دانسته دارند از او عکس می گیرند، و در نتیجه، معمولا نوعی «ژست» می گیرد (یا طبیعی یا رسمی).
[ارتباط چشمی در عکاسی نوزاد در آتلیه نوزاد

خانمی که زیر باران ایستاده و مستقیما به دوربین نگاه می کند. عکس از Unsplash
[ارتباط چشمی در عکاسی]

یک تصویر کلوزآپ از مردی که مستقیما به دوربین نگاه می کند. عکس از Unsplash
2
ارتباط چشمی بین سوژه ها

برخلاف ارتباط چشمی مستقیم، داشتن دو سوژه مختلف که به یکدیگر نگاه می کنند نیز راهی برای به تصویر کشیدن رابطه بین آنهاست. در اینجا بیننده به یک ناظر تبدیل می شود، و دیگر در عکس «درگیر» نیست.

این کار معمولا برای نشان دادن یک رابطه عاشقانه انجام می شود (تقریبا هر عکسی از مراسم عروسی)، اما برای نشان دادن نفرت، خشم، یا ترس نیز می تواند مورد استفاده قرار گیرد. اگر می خواهید نوعی حس و حال (جو) را در یک صحنه ثبت کنید، این روش می تواند راه بسیار خوبی برای انجام این کار باشد.

لازم نیست این ارتباط بصری تنها بین دو نفر باشد. می تواند شامل هر چیزی باشد، از یک کودک که با سگ خود سرگرم است گرفته، تا کسی که متفکرانه در حال مرتب کردن یک دسته گل است.
[ارتباط چشمی در عکاسی]

عکس از Elena Shumilova.
[ارتباط چشمی در عکاسی]

عکس از Elena Shumilova.
3
بدون ارتباط چشمی

در آخر، به ایده یک شخص تنها که به جایی دور از دوربین نگاه می کند، می رسیم – هر سوژه بدیهی و آشکار دیگر. این روش بیننده را در «حالت مشاهده» قرار می دهد، و این احساس را به او می دهد که دارد به افکار و لحظات خصوصی شخصی که به تصویر کشیده شده، نگاه می کند. هر دو نمونه زیر در یک فضای متفکرانه و اندیشناک گرفته شده اند.

از آنجا که سوژه به جایی دور از دوربین نگاه می کند، یک عنصر ناشناخته را به عکس اضافه می کند. هیچ راهی برای فهمیدن این که دقیقا چه چیزی توجه این شخص را جلب کرده، وجود ندارد. این جنبه حل نشده – چیزی مرموز – می تواند نوعی کشش فریبنده در عکس ایجاد کند که به بیننده اجازه می دهد تا افکار و فرضیات خود را در مورد آن موقعیت و شخص به تصویر کشیده شده، پیش بینی کند.
[ارتباط چشمی در عکاسی]

تنها استثنا در عکسی مانند این است، که در آن می توانید تصویر کامل را از طریق یک انعکاس در عینک سوژه (یا گاهی چشمان وی) ببینید.
[ارتباط چشمی در عکاسی]

تصویر دختری در یک مزرعه، که به دوربین نگاه نمی کند. عکس از Nguyen Nguyen
[ارتباط چشمی در عکاسی]

تصویر سیاه و سفید از مردی که به جایی دور از دوربین نگاه می کند. عکس از Pixabay
شما چگونه از ارتباط چشمی در عکاسی خود استفاده می کنید؟

آیا نوع خاصی از ارتباط چشمی را در عکاسی خود می پسندید؟ مثل همیشه بسیار دوست داریم دیدگاه شما را جویا شویم. لطفا برایمان بنویسید.

نویسنده: دیوید اپلیارد (David Appleyard)

منبع:

لنزک

برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ دوشنبه 19 شهريور 1397 ] 23:09 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

نکات ترکیب بندی عکاسی برای جلب توجه بیننده به عکس

 در عکاسی المان های مختلف زیادی وجود دارند که می توانند بر نحوه برداشت بیننده از یک عکس تاثیر بگذارند. هرچه بیشتر نحوه تاثیر المان های مختلف بر یک تصویر را یاد بگیرید، بهتر می توانید کنترل کردن آنها را نیز یاد بگیرید. عکاسی عالی شانسی نیست، بلکه با مهارت ایجاد می شود و تکه های آن در کنار یکدیگر قرار می گیرند. اگر نکات ترکیب بندی این آموزش را دنبال کنید، نحوه انجام این کار را به شما یاد خواهند داد.
[جذب نگاه بیننده]

یکی از مهمترین المان های عکاسی بارداری در آتلیه بارداری که باید درک کنید این است که چگونه نگاه بیننده به میان تصویر کشیده می شود. ممکن است فکر کنید که وقتی به یک عکس نگاه می کنید، کل تصویر را به صورت واحد می بینید. از یک جهت این درست است، چون شما می توانید بخش عمده تصویر را در یک میلی ثانیه جذب کنید. در عین حال، نگاه شما به گونه ای در میان یک تصویر حرکت می کند که معمولا نسبت به آن آگاه نیستید.

علت این که درک این مفهوم مهم است این است که اگر یک تصویر یک مسیر طبیعی برای نگاه بیننده داشته باشد که آن را دنبال کند و یک سوژه قوی که بر آن تمرکز کند، بسیار رضایت بخش تر می شود. تصویری که خیلی شلوغ است و یک سوژه واضح ندارد، جذاب نیست و بیننده مدت طولانی به آن نگاه نمی کند.

به عنوان عکاس، شما می توانید در ایجاد تصاویر خود هدفمند عمل کنید، به طوری که نگاه بیننده آن طور که شما می خواهید در میان آن حرکت کند.
چشم انسان

چشم های ما هر روز آنقدر توسط مناظر و جلوه های مختلف بمباران می شوند که ما باید در مورد آنچه که نگاه می کنیم و آنچه که نادیده می گیریم، انتخابی عمل کنیم. این معمولا یک تصمیم ناخودآگاه است که اتفاق می افتد، چون مغز ما سعی می کند اطلاعاتی که از شبکیه می گذرد را فیلتر کند. مطالعات زیادی در مورد المان های بصری که توجه ما را جلب می کنند انجام شده است، که برای آن دسته از ما که هنرهای تجسمی ایجاد می کنیم، فوق العاده مفید است.
روشنایی

کنترل روشنایی بخش های مختلف تصویر یکی از قدرتمندترین راه ها برای کنترل نگاه بیننده است. شما می توانید به چندین روش از این کار به نفع خود استفاده کنید.

اضافه کردن روشنایی به بخش هایی از تصویر یک راه عالی برای جلب نگاه بیننده به سمت آن المان است. روش دیگر این کار محدود کردن روشنایی یا تاریک کردن بخش هایی از تصویر است که نمی خواهید جلب توجه کنند.
[جذب نگاه بیننده]

چگونگی اضافه یا کم کردن روشنایی یک تصویر تا حد زیادی به سوژه شما بستگی دارد. اگر بر نور کنترل دارید، می توانید با نورپردازی کنترل را به دست گیرید. حتی اگر بر نور کنترل ندارید، ممکن است هنوز هم بتوانید به نحوی با فیلترهای کاهنده نور (ND) یا با کادربندی متفاوت تصویر، آن را دستکاری کنید.

سوژه شما هرچه هست، همیشه می توانید روشنایی را در پس پردازش کنترل کنید. یادگیری dodge و burn کردن یکی از ارزشمندترین مهارت هایی است که می توانید برای کنترل نور در عکاسی خود داشته باشید. حتی چیزی به سادگی یک وینیت (vignette – تاریک کردن گوشه های عکس) نیز می تواند اثر چشمگیری داشته باشد.
[جذب نگاه بیننده]
کنتراست

قسمت هایی که کنتراست (اختلاف روشنایی) بالایی دارند، بیش از هر چیز دیگری توجه را جلب می کنند.

یک تصویر کسل کننده و تخت بدون کنتراست جذابیت بصری بسیار کمی دارد. اگر واقعا می خواهید توجه بینندگان خود را به یک المان خاص در تصویر جلب کنید، سعی کنید راهی برای اضافه کردن کنتراست به آن المان، یا قسمت های اطراف آن پیدا کنید.
[جذب نگاه بیننده]

راه های زیادی برای انجام این کار وجود دارد. به عنوان مثال، می توانید پس زمینه را بیش از حد نوردهی کنید تا با سوژه پیش زمینه کنتراست ایجاد کند. همچنین، می توانید پیش زمینه را ناکافی نوردهی کنید تا یک سیلوئت ایجاد کنید که در کنتراست با پس زمینه باشد.

باز هم، می توانید از تکنیک های پس پردازش برای کنترل بیشتر کنتراست در تصویر خود برای جلب توجه استفاده کنید. اضافه کردن کنتراست به قسمت هایی که می خواهید جلب توجه کنند، و حذف کنتراست از قسمت هایی که نمی خواهید حواس بیننده را پرت کنند، می تواند راه بسیار خوبی برای جلب نگاه بیننده باشد.

می توانید این کار را با استفاده از ابزارهای پایه در لایت روم مانند اسلایدرهای Contrast و Clarity انجام دهید. با ابزارهای تنظیم محلی (مکانی) قسمت هایی که می خواهید به آن کنتراست اضافه کرده یا از آن کم کنید را تحت کنترل بگیرید.
[جذب نگاه بیننده]
رنگ

شما احتمالا از این که رنگ چقدر می تواند در کنترل حالت یک تصویر قوی باشد، آگاه هستید. احساس یک تصویر با رنگ های روشن بسیار متفاوت از تصویری با رنگ های بی روح و اشباع نشده است.

اما آنچه که ممکن است ندانید این است که چشم انسان به شدت به رنگ های روشن جذب می شود. تا به حال تصاویر قدیمی «رنگ انتخابی» که در آن تصویر به سیاه و سفید تبدیل می شود، در حالیکه یک المان رنگی باقی می ماند را دیده اید؟ خوشبختانه، این گرایش خیلی وقت است که تمام شده، اما نشان می دهد که رنگ چقدر می تواند در جلب نگاه قدرتمند باشد.
[جذب نگاه بیننده]

اضافه کردن رنگ به یک تصویر همیشه آسان نیست. اگر از فلاش استفاده می کنید، ممکن است بتوانید المان های یک تصویر را با ژل های رنگی، رنگ کنید.

کاستن رنگ از یک تصویر اغلب مهمتر است، اگر این رنگ حواس بیننده را پرت می کند. این مسئله اغلب هنگام عکاسی از اشخاص کاربرد دارد. لباس های رنگارنگ توجه بیننده را از رنگ های لطیف تر چهره دور می کنند. به همین دلیل است که عکاسان پرتره اغلب به سوژه های خود می گویند که لباس های ساده سیاه یا سفید بپوشند.

افزودن و کاستن رنگ در پس پردازش سخت نیست، اما به تمرین نیاز دارد. به راحتی ممکن است در این کار دچار افراط شوید. شما می توانید با ابزارهای تنظیم محلی (local adjustment) و اسلایدرهای Vibrance/Saturation در لایت روم کارهای زیادی انجام دهید. به یاد داشته باشید، هنگام تنظیم رنگ یا اشباع یک عکس، کمتر بهتر است، به خصوص زمانی که تُن پوست نیز در عکس باشد.
وضوح

تا به حال متوجه شده اید که نگاه کردن به یک تصویر تار چقدر ناخوشایند است؟ حتی اگر تنها کمی خارج از فوکوس باشد، چشم شما آن را تشخیص خواهد داد.

چشم انسان به طور غریزی فوکوس را تنظیم می کند، تا وقتی که چیزی که به آن نگاه می کند واضح و شارپ به نظر برسد. اگر نگاه نتواند یک چیز شارپ پیدا کند که بر روی آن قرار گیرد، چیزی که به آن نگاه می کنید را دوست نخواهید داشت.
[جذب نگاه بیننده]

شما می توانید از این ویژگی در عکاسی به نفع خود استفاده کنید. احتمالا می دانید که یک عمق میدان کم هنگام عکاسی پرتره، ظاهر بسیار دلپذیری ایجاد می کند. علت آن این است که نگاه به طور طبیعی به سمت چهره شارپ سوژه کشیده می شود، در حالیکه از المان های دیگری که خارج از فوکوس هستند، اجتناب می کند. بدیهی ترین راه برای کنترل فوکوس، استفاده از دیافراگم های بزرگ و عمق میدان کم است، اما این تنها راه ممکن نیست.

شما می توانید سرعت شاترهای آهسته تر و ماتی حرکتی را امتحان کنید. پنینگ با یک سوژه در حال حرکت و یک سرعت شاتر آهسته می تواند پس زمینه را مات کند، در حالیکه سوژه را به طور قابل قبولی شارپ نگه می دارد.

لنزک: برای یادگیری عکاسی با سرعت شاتر آهسته یا نوردهی طولانی، کتاب «آهسته» را مطالعه نمایید.

همچنین می توانید در پس پردازش تاری اضافه کنید. حرکت دادن اسلایدر Clarity به سمت چپ، المان های انتخابی که نمی خواهید جلب توجه کنند را نرم تر می کند. همچنین می توانید قسمت های انتخابی را شارپ تر کنید، اما مراقب افزایش وضوح یک تصویر خارج از فوکوس باشید (این کار جواب نمی دهد).
[جذب نگاه بیننده]
کنترل را به دست بگیرید

همانطور که این نکات ترکیب بندی را یاد می گیرید که می توانند نگاه بینندگان شما را هدایت کنند، کم کم می توانید کنترل روند کار را به دست بگیرید. اضافه کردن و کم کردن این المان ها از تصاویرتان می تواند تاثیر قابل توجهی بر جذابیت بصری آنها داشته باشد. کمی وقت بگذارید و در مورد آنچه که می خواهید بینندگان شما به آن نگاه کنند فکر کنید، و سپس از خودتان بپرسید چه کاری می توانید برای محقق کردن آن انجام دهید.

اگرچه پردازش تصاویرتان بسیار مفید است، اما سعی کنید اول در مورد کنترل این المان ها در داخل دوربین فکر کنید. این کار همیشه امکان پذیر نیست، اما به دست گرفتن کنترل روشنایی، کنتراست، رنگ، و وضوح در داخل دوربین تصاویر بهتری برای کار کردن در پس پردازش به شما می دهد. همچنین، تلاش برای نجات یک تصویر، با کشیدن اسلایدرهای لایت روم تا انتها معمولا ایده خوبی نیست.

همانطور که در مورد چیزهایی که به عکاسی خود اضافه کرده یا از آن کم می کنید هدفمندتر می شوید، کم کم تصاویر گیراتری ایجاد خواهید کرد. عکاسی شما نیز برای بیننده و خودتان جذاب تر خواهد شد.

نویسنده: روان سیمز (Rowan Sims)

منبع:

لنزک


برچسب ها: عکاسی , راهنمای عکاسی , آموزش عکاسی ,

[ بازدید : 0 ]

[ دوشنبه 19 شهريور 1397 ] 23:08 ] [ آتلیه کودک ]

[ ]

خشکشویی آنلاین طلاق توافقی دوربین مداربسته نمایندگی تعمیرات سونی طراحی سایت شرکتی
خشکشویی آنلاین بستن تبلیغات [x]